KAHIBARO
17.5.2. چراغهای خودرو
Table of Contents
نور پایین
چراغ نور پایین مهمترین چراغ شما در رانندگی شب و هوای کمنور است و در بیشتر شرایط باید همین چراغ روشن باشد. زاویه تابش نور پایین طوری تنظیم شده است که مسیر جلوی خودرو را تا چند ده متر روشن کند، اما چشم رانندگان روبهرو را خیره نکند. در اغلب خودروها با چرخاندن کلید چراغ از حالت “خاموش” به نماد چراغ کوچک و سپس به نماد چراغ جلو، نور پایین فعال میشود. بسیاری از خودروها در صفحه کیلومتر با یک نشانگر سبز رنگ به شکل چراغ رو به چپ و چند خط نور، روشن بودن نور پایین را به شما یادآوری میکنند.
روشن کردن نور پایین در شرایط زیر تقریبا همیشه الزامی یا بسیار ضروری است:
- رانندگی در شب
- مهکم، باران، برف، و هر شرایطی که دید را کم میکند
- تونلها و زیرگذرها
- هنگام کاهش دید در طلوع و غروب
برای استفاده درست، پس از روشن کردن موتور، چراغها را در هوای تاریک بلافاصله روشن کنید و مطمئن شوید هر دو چراغ نور پایین سالم است. اگر فقط یک سمت کار کند، خودرو از جلو نامتقارن دیده میشود و خطر اشتباه گرفتن شما با موتورسیکلت وجود دارد. هنگام توقف پشت خودروی دیگر، داشتن نور پایین کمک میکند راننده جلویی حضور شما را بداند، اما اگر خیلی نزدیک شوید، بازتاب نور در آینه او آزاردهنده خواهد شد. بنابراین فاصله طولی مناسب را همزمان رعایت کنید.
در هوای مهآلود یا بارانی، نور پایین به دلیل زاویه تابش خود کمتر در قطرات معلق در هوا پخش میشود و دید شما را بهتر از نور بالا حفظ میکند. همچنین در شهر، حتی اگر معبر چراغدار باشد، روشن کردن نور پایین به دیگران کمک میکند خودرو شما را سریعتر تشخیص دهند و خطر تصادفهای جانبی و عابران کمتر شود.
نور بالا
نور بالا برای روشن کردن فاصله دورتر مسیر به کار میرود و شدت و برد آن از نور پایین بیشتر است. این چراغ در راههای برونشهری و جادههای تاریک که چراغ خیابان وجود ندارد، بسیار مفید است. معمولا با فشار دادن اهرم راهنما به سمت جلو، نور بالا قفل میشود و با کشیدن کوتاه اهرم به سمت خود، نور بالا به صورت لحظهای چشمک میزند که اصطلاحا “پاس نور” نامیده میشود.
هرگز در شرایط زیر از نور بالا استفاده نکنید:
- زمانی که خودرویی از روبهرو به شما نزدیک میشود
- زمانی که در فاصله نزدیک پشت خودروی دیگری حرکت میکنید
- در مه، برف و باران شدید، زیرا نور به چشم خودتان باز میتابد و دید را بدتر میکند
خیرگی ناشی از نور بالا میتواند باعث شود راننده روبهرو چند ثانیه دید مؤثر نداشته باشد. در سرعتهای جادهای، همین چند ثانیه برای وقوع یک تصادف شدید کافی است. به محض دیدن نور خودروی مقابل در پیچ یا سر بالایی، نور بالا را خاموش و به نور پایین برگردید. اگر راننده مقابل نور بالا را خاموش نکرد، شما همچنان نور پایین را حفظ کنید و با کاهش سرعت و نگاه کردن کمی به سمت راست خط حاشیه، از خیرگی مستقیم جلوگیری کنید.
استفاده لحظهای از نور بالا میتواند برای هشدار در شرایط خاص مفید باشد، مانند وقتی که میخواهید به خودرویی در تقاطع هشدار دهید که در حال ورود به مسیر شما است، اما این کار نباید به گونهای باشد که دیگران را به عبور بدون حق تقدم تشویق کند. در آزمون عملی و رانندگی عادی، استفاده درست و مؤدبانه از نور بالا نشانه یک راننده حرفهای است.
چراغ راهنما
چراغ راهنما وسیله اصلی شما برای “صحبت کردن” با دیگر رانندگان در مورد قصد تغییر مسیر یا گردش است. در جلو و عقب خودرو، چراغهای راهنما معمولا به رنگ زرد یا کهربایی هستند و با روشن شدن اهرم راهنما روی فرمان، به صورت چشمکزن کار میکنند. در صفحه کیلومتر نیز فلشهای سبز چپ و راست همراه با صدای تیکتیک، وضعیت آن را نشان میدهد.
قاعده طلایی راهنما:
راهنما را قبل از شروع هر تغییر جهت، تغییر خط، گردش، خروج از پارک، توقف کنار راه و ورود به شانه یا فرعی روشن کنید و بعد از کامل شدن مانور، آن را خاموش کنید.
استفاده بهموقع یعنی نه آنقدر زود که دیگران گیج شوند، و نه آنقدر دیر که نتوانند واکنش ایمن نشان دهند. در شهر معمولا ۳۰ تا ۵۰ متر قبل از محل گردش و در سرعتهای بالاتر در جاده کمی زودتر راهنما بزنید تا خودروهای پشت سر فرصت تنظیم سرعت و فاصله را داشته باشند. روشن بودن راهنما هرگز به شما “حق تقدم” نمیدهد، فقط اطلاع میدهد که قصد انجام کاری را دارید. بنابراین حتی با راهنمای روشن نیز باید آینهها، نقطه کور و وضعیت جلو و عقب را کنترل و سپس اقدام کنید.
روشن ماندن بیدلیل راهنما پس از اتمام گردش یا قرار گرفتن در خط جدید، از خطاهای رایج است و میتواند موجب واکنش اشتباه دیگران شود. در پیچهای پیدرپی یا میدانها، اگر راهنما به طور خودکار برنگشت، پس از تکمیل حرکت، دستی آن را در وضعیت خنثی قرار دهید. در آزمون عملی، نزدن راهنما یا استفاده نادرست یا دیرهنگام از آن، از خطاهای مهم محسوب میشود.
چراغ ترمز
چراغ ترمز در عقب خودرو قرار دارد و هنگام فشار دادن پدال ترمز روشن میشود. این چراغها معمولا قرمز و پرنور هستند و هدف آنها هشدار به رانندگان پشت سر است که سرعت شما در حال کاهش است. در برخی خودروها، یک چراغ ترمز سوم در بالای شیشه عقب تعبیه شده تا دیده شدن را بهتر کند.
چراغ ترمز تنها وسیله اصلی اطلاعرسانی شما به راننده پشت سر درباره کاهش سرعت است. خرابی چراغهای ترمز میتواند به برخورد از عقب و مقصر شناخته شدن شما منجر شود، حتی اگر خودروی پشت سر فاصله کافی را رعایت نکرده باشد.
برای اطمینان از سلامت چراغ ترمز، گاهی از فرد دیگری بخواهید پشت خودرو بایستد و هنگام فشار دادن ترمز، روشن شدن هر سه چراغ را بررسی کند. اگر تنها یک سمت یا چراغ سوم کار نکند، باید در اولین فرصت لامپ یا فیوز معیوب را تعمیر کنید. در ترافیک یا هنگام نزدیک شدن به یک مانع، میتوانید با چند فشار ملایم، چراغ ترمز را زودتر روشن کنید تا راننده پشت سر متوجه آماده شدن شما برای کاهش سرعت شود. این کار در رانندگی تدافعی بسیار مفید است.
همچنین نباید پا را بدون دلیل روی پدال ترمز نگه دارید، زیرا باعث روشن ماندن دائمی چراغها و گیج شدن رانندگان پشت سر میشود. این عادت علاوه بر گرم کردن بیمورد سیستم ترمز، ممکن است باعث واکنش غیرضروری در ترافیک شود. در سرازیریها بهتر است کاهش سرعت را بیشتر با دنده و ترمز موتور انجام دهید و فقط در صورت نیاز پدال ترمز را فشار دهید.
چراغ دندهعقب
چراغ دندهعقب معمولا سفید و در عقب خودرو قرار دارد و تنها زمانی روشن میشود که دندهعقب درگیر شود. این چراغ دو نقش مهم دارد، یکی روشن کردن فضای عقب در تاریکی و دیگری اطلاع دادن به عابران و رانندگان دیگر که خودرو شما قصد حرکت به عقب دارد یا در حال حرکت عقب است.
روشن شدن چراغ دندهعقب برای دیگران یعنی:
«این خودرو ممکن است هر لحظه به سمت عقب حرکت کند. از عبور نزدیک و بیاحتیاط پشت آن خودداری کنید.»
هر زمان قصد دندهعقب گرفتن دارید، پیش از شروع حرکت، با قرار دادن دنده در حالت عقب، اجازه دهید چراغ دندهعقب روشن شود تا دیگران هشدار را ببینند. پس از آن، حتما اطراف را با آینه و در صورت امکان با نگاه مستقیم از شیشه عقب بررسی کنید. حتی اگر چراغ دندهعقب روشن است، مسئولیت کامل جلوگیری از برخورد با عابر یا مانع، با راننده است.
اگر هنگام روشن کردن دندهعقب متوجه شدید که چراغ سفید عقب روشن نمیشود، باید موضوع را جدی بگیرید، زیرا دیگران متوجه قصد حرکت عقب شما نخواهند شد. خرابی این چراغ در هنگام پارک در معابر شلوغ یا خروج از پارکینگ میتواند خطر را افزایش دهد. در آزمون عملی، استفاده درست از دندهعقب همراه با توجه به محیط اطراف، بخش مهمی از مهارت شما را نشان میدهد.
چراغ مهشکن
چراغ مهشکن برای شرایط مه، برف شدید، باران سنگین یا گردوغبار غلیظ طراحی شده است و به دو نوع جلو و عقب تقسیم میشود. چراغ مهشکن جلو معمولا در ارتفاع پایین، نزدیک سپر و با نور پخششده نصب میشود تا در لایههای پایینتر مه نفوذ کند. چراغ مهشکن عقب عمدتا پرنور و قرمز است و کمک میکند خودرو شما از فاصله دور در مه دیده شود.
استفاده از چراغ مهشکن تنها در شرایط دید محدود مجاز و منطقی است. روشن کردن مهشکن عقب در هوای صاف یا باران کم، باعث آزار و حتی خیرگی راننده پشت سر میشود.
در هوای مهآلود، ابتدا نور پایین را روشن کنید، سپس در صورت کاهش شدید دید، چراغ مهشکن را اضافه کنید. نور بالا در مه کارآیی کمی دارد و به دلیل بازتاب از قطرات مه، دید را بدتر میکند. بنابراین ترکیب درست در مه معمولا نور پایین به همراه مهشکن است. در برخی خودروها نشانگر جداگانهای برای مهشکن جلو و عقب روی صفحه کیلومتر یا کلید روشنکننده وجود دارد که باید با علائم آن آشنا شوید.
در هوای صاف، پس از عبور از منطقه مه یا باران شدید، مهشکنها را خاموش کنید. فراموش کردن مهشکن عقب، بهخصوص در شب، برای راننده پشت سر شبیه این است که دائما چراغ ترمز او روشن باشد و میتواند آزاردهنده و خطرناک باشد. استفاده درست از مهشکن در آزمون آییننامه و رانندگی واقعی نشان میدهد که شما تفاوت شرایط معمول و خاص را میشناسید.
فلاشر
فلاشر یا چراغ هشدار خطر، همان چراغهای راهنما است که به صورت همزمان در چهار گوشه خودرو چشمک میزند. دکمه فلاشر معمولا در مرکز داشبورد و به شکل یک مثلث قرمز رنگ است. با فشردن این دکمه، همه چراغهای راهنما روشن و خاموش میشوند و به اطراف اعلام میکنند که وضعیت خودرو شما غیرعادی است.
فلاشر برای هشدار خطر یا وضعیت غیرعادی است، نه برای عبور غیرقانونی، توقف دوبل، یا حرکت در جهت ممنوع. استفاده نادرست از فلاشر میتواند هم خطرساز باشد و هم تخلف.
مهمترین کاربردهای مناسب فلاشر عبارت است از: توقف اضطراری در شانه راه یا جایی که به طور معمول توقف در آن انتظار نمیرود، نزدیک شدن به صف ناگهانی خودروها در بزرگراه برای هشدار به خودروهای عقب، اعلام خرابی یا تصادف، و هنگام یدککشیده شدن خودرو. در این وضعیتها، فلاشر توجه رانندگان دیگر را جلب میکند تا سرعت خود را کم کنند و فاصله ایمن را رعایت کنند.
در شرایط دید کم، برخی رانندگان به اشتباه هنگام حرکت عادی در مه یا باران، فلاشر را روشن میکنند. این کار غلط است، زیرا دیگران جهت گردش شما را تشخیص نمیدهند و ممکن است تصور کنند خودرو ثابت است. در مه و باران، از نور پایین، مهشکن و در صورت نیاز چراغ راهنما برای گردش استفاده کنید، نه از فلاشر. پس از پایان وضعیت اضطراری، فلاشر را خاموش کنید تا به وضعیت عادی برگردید.
چراغ پلاک
چراغ پلاک چراغ کوچکی است که معمولا بالای پلاک عقب خودرو نصب شده و وظیفه آن روشن کردن شماره پلاک در شب است. این چراغ معمولا با روشن شدن چراغهای موقعیت یا نور پایین، خودبهخود فعال میشود و به نیروهای پلیس، دوربینهای نظارتی و دیگر استفادهکنندگان از راه امکان میدهد شماره خودرو را در تاریکی تشخیص دهند.
خاموش بودن یا خراب بودن چراغ پلاک میتواند به عنوان نقص فنی و حتی تخلف محسوب شود، زیرا خواندن پلاک در شب را دشوار میکند.
اگر شب هنگام پشت خودرو بایستید، باید بتوانید پلاک را به وضوح بخوانید. اگر پلاک تاریک است یا فقط بخشی از آن روشن میشود، ممکن است لامپ چراغ پلاک سوخته باشد یا شیشه محافظ آن کثیف شده باشد. تمیز نگه داشتن این قسمت، همانقدر مهم است که تمیز بودن چراغهای جلو و عقب اهمیت دارد.
گاهی رانندگان به اشتباه تصور میکنند چراغ پلاک فقط برای نیازهای پلیس است، در حالی که نقش آن در شناسایی خودرو در شرایط اضطراری، تصادف یا سرقت نیز مهم است. در معاینه فنی، سالم بودن چراغ پلاک نیز بررسی میشود. بنابراین در سرویسهای دورهای، عملکرد آن را مانند سایر چراغها کنترل کنید تا در آزمون عملی یا حین تردد شبانه با مشکل قانونی مواجه نشوید.
Views: 0