20.2.1. تصادف خسارتی
Table of Contents
بررسی ایمنی
در تصادفهای خسارتی، چون ظاهرا کسی آسیب جدی ندیده است، بسیاری از رانندگان فقط به فکر تعمیر خودرو و مقصر بودن یا نبودن هستند و مهمترین مرحله یعنی «ایمن کردن موقعیت» را فراموش میکنند. بلافاصله پس از برخورد، بدون عجله برای پیاده شدن، چند ثانیه روی کنترل خودتان تمرکز کنید. نفس عمیق بکشید، ترمز دستی را بکشید، دنده را در حالت مناسب قرار دهید و فلاشر را روشن کنید. اگر در محل برخورد، احتمال بروز خطر جدید وجود دارد، مثل بزرگراه، کنار پیچ، نزدیک تقاطع یا در شب و باران، اولویت شما همیشه جلوگیری از «تصادف دوم» است نه بحث درباره مقصر.
افراد داخل خودرو را به سرعت از نظر جراحت بررسی کنید. اگر حتی یک نفر احساس درد گردن، کتف، کمر، سر یا قفسه سینه دارد، یا گیج است، یا بیحال شده، حادثه دیگر صرفا خسارتی نیست و باید آن را به عنوان تصادف جرحی در نظر بگیرید و خودروها را تا حد امکان در جای خود نگه دارید تا پلیس و اورژانس برسند. در تصادف واقعا خسارتی، همه سرنشینان هوشیارند، میتوانند به راحتی حرکت کنند و خونریزی یا درد شدید ندارند.
اگر در محل، نشتی بنزین، بوی شدید سوخت، دود از کاپوت یا صدای جرقهمانند میشنوید، بلافاصله موتور خودروها را خاموش کنید، سرنشینان را به فاصله امن منتقل کنید و اجازه ندهید کسی سیگار روشن کند یا از موبایل درست روی محل نشتی استفاده کند. در این شرایط تا حد امکان به خودرو نزدیک نشوید و اگر کپسول آتشنشانی دارید، آن را آماده نگه دارید، اما بدون آموزش کافی بیگدار به میان شعله نروید.
اگر خودرو در محل کمدید قرار گرفته است، بهویژه در شب، باران، مه یا پیچ، باید از مثلث خطر یا هر وسیله بازتابنده در فاصله مناسب قبل از صحنه استفاده کنید تا رانندگان دیگر از دور متوجه شوند. در جادههای پرسرعت، فاصله نصب مثلث باید بیشتر باشد تا خودروهای دیگر فرصت واکنش داشته باشند.
در هر نوع تصادفی، حتی اگر فکر میکنید «فقط خسارت است»، اول ایمنی را تأمین کنید، بعد به سراغ بحث، عکس و بیمه بروید. هر اقدامی که امنیت شما و دیگران را به خطر بیندازد، حتی با نیت خیر، اشتباه و غیرمسئولانه است.
جابهجایی خودرو در صورت مجاز بودن
در تصادف خسارتی، قانون در بسیاری از شرایط اجازه میدهد که خودروها را از وسط مسیر به حاشیه امن منتقل کنید تا راه برای دیگران باز شود و خطر تصادفهای بعدی کم شود. اما جابهجایی همیشه مجاز نیست و لازم است تفاوت موقعیتها را بدانید.
اگر در تصادف، هیچکس حتی به صورت ظاهرا خفیف آسیب ندیده است، نشتی شدید سوخت وجود ندارد، محل حادثه واضح و روشن است و امکان عکسبرداری سریع از صحنه دارید، میتوانید پس از ثبت حداقلی شواهد، خودروها را به کنار راه یا پارکینگ نزدیک منتقل کنید. در این حالت، قانون هدفش جلوگیری از ایجاد ترافیک و خطر بیشتر است، مخصوصا در بزرگراهها و معابر شلوغ.
در مقابل، زمانی که محل برخورد، پیچیده است یا تشخیص نحوه وقوع حادثه بدون دیدن دقیق موقعیت خودروها دشوار خواهد شد، مثل برخورد چند خودرو در تقاطع پیچیده، اختلاف شدید بین رانندگان درباره چگونگی تصادف، یا احتمال نیاز پلیس به رسم کروکی، بهتر است قبل از جابهجایی، با پلیس مشورت کنید. در برخی شهرها، با تماس تلفنی و دادن توضیح، مأمور راهنمایی و رانندگی راهنمایی میکند که آیا جابهجایی بلامانع است یا نه.
روش درست جابهجایی این است که ابتدا عکسهای کافی از صحنه و موقعیت خودروها تهیه کنید، سپس با روشن کردن فلاشر، بهصورت آرام و کنترلشده، هر خودرو را جداگانه به کنار راه ببرید. تلاش نکنید خودرویی را که احتمالا دچار مشکل فنی جدی شده است با فشار دادن یا کشیدن غیرایمن حرکت دهید، چون ممکن است ترمز، فرمان یا چرخ آن کنترل مناسبی نداشته باشد. اگر خودرو در سرازیری یا نزدیک محل خطرناک قرار دارد، حتما پس از توقف در جای جدید، ترمز دستی را محکم بکشید، چرخها را در وضعیت مناسب قرار دهید و در صورت امکان از سنگ یا گوه برای مهار چرخ استفاده کنید.
اگر طرف مقابل با جابهجایی خودرو مخالف است، بدون درگیری لفظی، با پلیس تماس بگیرید و توضیح دهید که تصادف خسارتی است، اما اختلاف نظر وجود دارد. درگیری سر جابهجایی خودرو، خود میتواند باعث تشدید تنش و حتی خطر حادثه بعدی شود.
تبادل اطلاعات
پس از ایمن شدن موقعیت و اطمینان از این که تصادف صرفا خسارتی است، مهمترین گام اداری و قانونی، جمعآوری و تبادل اطلاعات است. کیفیت و دقت این مرحله، مستقیما بر روند دریافت خسارت از بیمه و رفع اختلافها تأثیر دارد.
حداقل اطلاعات لازم شامل مشخصات کامل راننده، شماره تماس، شماره گواهینامه در صورت امکان، مشخصات خودرو مانند شماره پلاک، نوع و مدل خودرو، رنگ، و مشخصات بیمه شخص ثالث است. در بیمهنامه، نام شرکت بیمه، شماره بیمهنامه، تاریخ شروع و پایان اعتبار و نام بیمهگذار درج شده است که ثبت آنها برای پیگیری بعدی ضروری است.
بهتر است به جای اعتماد به حافظه، با گوشی موبایل از مدارک اصلی طرف مقابل عکس واضح بگیرید، از جمله بیمهنامه، کارت خودرو و در صورت توافق، گواهینامه. همین کار را برای مدارک خودتان نیز انجام دهید تا اگر لازم شد برای طرف مقابل ارسال کنید. اگر امکان عکسبرداری ندارید، اطلاعات را روی کاغذ بنویسید و هنگام نوشتن، آنها را با بلند گفتن برای طرف مقابل تأیید کنید تا اشتباه عددی یا اسمی پیش نیاید.
اگر راننده و مالک خودرو دو نفر متفاوت هستند، حتما نام و مشخصات مالک را نیز از روی مدارک ثبت کنید، چون در برخی مراحل اداری و بیمهای، نام مالک خودرو مهم است. در صورتی که شاهدان عینی حادثه در محل حاضر هستند و تمایل دارند کمک کنند، گرفتن نام و شماره تماس یکی دو شاهد قابل اعتماد میتواند در صورت بروز اختلاف بعدی بسیار مفید باشد.
در طول تبادل اطلاعات، از بحث در مورد «مقصر بودن یا نبودن» و بهکار بردن جملات احساسی خودداری کنید. وظیفه شما در این مرحله فقط ثبت دقیق واقعیتها و اطلاعات است، نه اثبات حقانیت خودتان. حتی اگر طرف مقابل اعتراف کند که مقصر است، این اعتراف شفاهی جایگزین تشخیص رسمی پلیس یا بیمه نیست، بنابراین روی آن حساب قطعی باز نکنید و حتما روند قانونی را طی کنید.
هرگز در محل حادثه، مدرکی را بدون خواندن امضا نکنید، بهویژه اگر متن حاوی اقرار به تقصیر، گذشت کامل از خسارت یا دریافت کامل وجه باشد. اگر متن برایتان مبهم است، امضا نکنید و تا زمان مشاوره با فرد آگاه یا پلیس صبر کنید.
تماس با پلیس در صورت نیاز
در تصادف خسارتی همیشه الزام قانونی برای حضور پلیس وجود ندارد، اما در موارد متعددی، تماس با پلیس هم به نفع شماست و هم روند رسیدگی بیمه را شفاف میکند. آشنایی با این موارد کمک میکند تصمیم درست بگیرید.
اگر میان طرفین بر سر مقصر بودن اختلاف جدی وجود دارد، نشانههای صحنه پیچیده است، یا احتمال میدهید بعدا یکی از طرفین داستان را تغییر دهد، بهتر است با پلیس راهور تماس بگیرید و درخواست حضور مأمور و تنظیم گزارش رسمی یا کروکی کنید. این گزارش در بسیاری از پروندههای بیمهای سند اصلی تشخیص مقصر است.
زمانی که یکی از خودروها فاقد بیمهنامه معتبر است، یا بیمهنامه آن منقضی شده، یا راننده ظاهرا در حالت غیرعادی است، مثلا بوی الکل میدهد، یا مشکوک به مصرف مواد است، تماس با پلیس ضرورت بیشتری دارد. در چنین موقعیتی تلاش برای توافق خصوصی، ممکن است شما را از حمایت قانونی محروم کند و در آینده به ضررتان تمام شود.
اگر تصادف در بزرگراه، آزادراه، تونل، پل یا هر محل پرخطر دیگری رخ داده که جابهجایی خودرو سخت است و احتمال ایجاد ترافیک یا تصادف دوم بالاست، بهتر است علاوه بر اقدامات ایمنی، پلیس را در جریان بگذارید تا در صورت نیاز با حضور در محل یا هدایت ترافیک، از خطرهای بعدی جلوگیری شود. در بعضی شهرها، پلیس میتواند به صورت تلفنی شما را راهنمایی کند که عکس چه قسمتهایی را بگیرید و خودرو را چگونه جابهجا کنید تا گزارش بعدی امکانپذیر باشد.
در زمان تماس، با آرامش اطلاعات اصلی را بگویید، شامل محل دقیق حادثه، تعداد خودروها، این که کسی آسیب جانی دیده یا نه، و وضعیت عبور و مرور. اگر مأمور تشخیص دهد حضور در محل لازم نیست، معمولا نحوه اقدام بعدی را به شما توضیح میدهد. ثبت ساعت تماس و نام یا شماره اپراتوری که با او صحبت کردهاید، میتواند در صورت اختلاف بعدی مفید باشد.
در هیچ شرایطی به امید «این که مشکل بدون پلیس حل شود» از تماس در موقعیتهای مشکوک خودداری نکنید. قانون، برای حفاظت از حقوق هر دو طرف و نظم عمومی است و تماس بهموقع با پلیس، از بسیاری درگیریها و سوءاستفادهها جلوگیری میکند.
مراجعه به بیمه
پس از جمعآوری اطلاعات لازم و، در صورت وجود، ثبت گزارش پلیس، نوبت به استفاده از پوشش بیمه شخص ثالث میرسد. روند دقیق ممکن است در شرکتهای مختلف کمی متفاوت باشد، اما اصول کلی مشترک است و آشنایی با آن به شما کمک میکند زمان و انرژی کمتری صرف کنید.
اگر شما مقصر حادثه هستید، معمولا طرف زیاندیده با مدارک کامل به شرکت بیمه شما مراجعه میکند. بهتر است قبل از مراجعه حضوری، با تلفن یا از طریق وبسایت شرکت بیمه، مدارک لازم، آدرس شعبه مناسب و ساعات کاری را بررسی کنید. در بسیاری از موارد، نیاز به حضور هر دو طرف یا دستکم ارائه کپی مدارک هر دو خودرو و راننده وجود دارد.
مدارکی که معمولا لازم است شامل اصل بیمهنامه شخص ثالث معتبر، کارت خودرو، گواهینامه راننده، کارت ملی، گزارش پلیس در صورت تنظیم کروکی، و فرمهای مخصوص اعلام خسارت است. برخی شرکتها برای خسارتهای کم و تصادفهای ساده بدون کروکی نیز خسارت پرداخت میکنند، اما شرایط خاص خود را دارند که باید از قبل از آن مطلع شوید.
زمان مراجعه، کارشناسان بیمه خودرو را بازدید میکنند، میزان خسارت را برآورد میکنند و بر اساس تعرفهها و مقررات، مبلغ قابل پرداخت را مشخص میکنند. اگر خودرو باید به تعمیرگاه اعزام شود، باید هماهنگی لازم با تعمیرگاه مجاز یا مورد تأیید بیمه انجام شود. در بعضی موارد، بیمه بخشی از هزینه و شما بخشی دیگر را به عنوان فرانشیز میپردازید.
اگر خودروی شما زیاندیده است و مقصر نیستید، بهتر است همان روز یا در اولین فرصت بعدی، بدون تأخیر غیرضروری، روند مراجعه به بیمه را آغاز کنید. تأخیر زیاد، ممکن است در برخی موارد باعث پیچیدگی بیشتر پرونده شود، بهخصوص اگر خودرو تعمیر شود و آثار خسارت اولیه از بین برود.
برای جلوگیری از مشکل در دریافت خسارت، همیشه قبل از تعمیر خودرو، با بیمه هماهنگ کنید و اجازه دهید کارشناس بیمه، خسارت را در حالت اولیه بازدید و ثبت کند. تعمیر بدون اطلاع بیمه، میتواند به کاهش یا رد خسارت منجر شود.
ثبت دقیق خسارت
آنچه در نهایت به بیمه، پلیس یا دادگاه نشان داده میشود، نه حرفهای روز حادثه، بلکه «مدارک» است. به همین دلیل، ثبت دقیق و کامل خسارت، نقش اساسی در احقاق حق شما و تسهیل روند جبران دارد.
بلافاصله پس از ایمن شدن موقعیت، با گوشی موبایل از صحنه تصادف عکس بگیرید. از زوایای مختلف، بهگونهای که موقعیت دو خودرو نسبت به هم، خطکشیها، تابلوها، جهت حرکت، رد لاستیک روی زمین و هر نشانه مرتبط دیگر دیده شود. سپس به سراغ جزئیات بروید و از هر نقطه آسیبدیده روی بدنه، سپر، چراغ، کاپوت، شیشه و… عکسهای نزدیک و واضح ثبت کنید. اگر قطعاتی روی زمین افتاده است، آنها را پیش از جابهجا کردن، در جای خود عکاسی کنید و بعد در صورت لزوم جمعآوری کنید.
اگر در نزدیکی محل حادثه، علامتی مثل تابلو توقف ممنوع، محدودیت سرعت، اولویت عبور، یا خط ممتد وجود دارد که به درک بهتر موقعیت کمک میکند، از آن هم عکس جداگانه بگیرید. در موقعیتهایی که نور کم یا هوا نامساعد است، تا حد امکان با استفاده از فلش یا نزدیکتر شدن، کیفیت عکس را بالا ببرید تا نوشتهها و جزئیات قابل تشخیص باشند.
علاوه بر عکس، میتوانید روی کاغذ یا در گوشی، شرح کوتاهی از نحوه وقوع حادثه برای خودتان بنویسید، شامل جهت حرکت، سرعت تقریبی، وضعیت ترافیک و آبوهوا، و اقدامات بلافاصله پس از برخورد. این یادداشت شخصی، اگرچه سند رسمی نیست، اما در صورت طولانی شدن روند پرونده، به شما کمک میکند جزئیات را فراموش نکنید و روایت یکسانی ارائه دهید.
اگر شاهدانی حاضرند که مایل به همکاری هستند، میتوانید در حضور آنها بهطور خلاصه، نکات اصلی حادثه را بنویسید و در صورت تمایل، امضای آنها را زیر متن بگیرید. البته اجبار یا فشار به شاهد برای امضا، نه درست است و نه لازم. داشتن نام و شماره تماس آنها معمولا کفایت میکند، اما ثبت کتبی مشاهدات، ارزش بیشتری دارد.
در نهایت، تمام عکسها، یادداشتها و اطلاعات ثبتشده را مرتب و در یک پوشه دیجیتال یا فیزیکی نگهداری کنید. بهتر است نام فایلها را با تاریخ و توضیح کوتاه ذخیره کنید تا بعدا بین چند حادثه یا چند نسخه عکس، دچار سردرگمی نشوید. این نظم، هم هنگام مراجعه به بیمه مفید است و هم اگر لازم شد با مشاور حقوقی مشورت کنید، تصویر روشنی از حادثه در اختیار او قرار میدهد.
Views: 0
Where to Move
Move chapter:
- ☰ 1. شروع دوره
- ☰ 1.1. معرفی دوره
- ☰ 1.1.1. آشنایی با دوره
- ☰ 1.1.2. روش مطالعه
- ☰ 1.1.3. منابع و اعتبار مطالب
-
- ☰ 1.2. دریافت گواهینامه در ایران
- ☰ 1.2.1. انواع گواهینامه
- ☰ 1.2.2. شرایط ثبتنام
- ☰ 1.2.3. مراحل آموزش
- ☰ 1.2.4. رانندگان تازهکار
- ☰ 1.2.5. تمدید و تعویض گواهینامه
-
-
- ☰ 2. مفاهیم پایه ترافیک
- ☰ 2.1. کاربران راه
- ☰ 2.1.1. راننده و سرنشین
- ☰ 2.1.2. عابر پیاده
- ☰ 2.1.3. کاربران آسیبپذیر
-
- ☰ 2.2. مفاهیم مربوط به راه
- ☰ 2.2.1. اجزای راه
- ☰ 2.2.2. انواع معابر
- ☰ 2.2.3. نقاط و سازههای راه
-
- ☰ 2.3. مفاهیم مربوط به حرکت
- ☰ 2.3.1. حرکت و تغییر موقعیت
- ☰ 2.3.2. توقف و پارک
- ☰ 2.3.3. سرعت و فاصله
-
-
- ☰ 3. علائم راهنمایی و رانندگی
- ☰ 3.1. مبانی علائم
- ☰ 3.1.1. شکل علائم
- ☰ 3.1.2. رنگ علائم
- ☰ 3.1.3. اعتبار علائم
-
- ☰ 3.2. تابلوهای اخطاری
- ☰ 3.2.1. خطرات مربوط به مسیر
- ☰ 3.2.2. خطرات مربوط به تقاطع
- ☰ 3.2.3. خطرات مربوط به کاربران راه
- ☰ 3.2.4. خطرات طبیعی و محیطی
-
- ☰ 3.3. تابلوهای بازدارنده
- ☰ 3.3.1. ممنوعیت ورود و عبور
- ☰ 3.3.2. ممنوعیت حرکت
- ☰ 3.3.3. محدودیتهای وسیله نقلیه
-
- ☰ 3.4. تابلوهای دستوری
- ☰ 3.4.1. جهتهای اجباری
- ☰ 3.4.2. مسیرهای اختصاصی
- ☰ 3.4.3. الزامات حرکتی
-
- ☰ 3.5. تابلوهای حق تقدم
- ☰ 3.5.1. علائم اصلی حق تقدم
- ☰ 3.5.2. تشخیص کاربرد علائم
-
- ☰ 3.6. تابلوهای اخباری
- ☰ 3.6.1. تابلوهای مسیر
- ☰ 3.6.2. تابلوهای خدماتی
- ☰ 3.6.3. تابلوهای اطلاعاتی
-
- ☰ 3.7. تابلوهای مکمل
- ☰ 3.7.1. محدوده و جهت اثر
- ☰ 3.7.2. شرایط و استثناها
-
-
- ☰ 4. خطکشی و علائم سطح راه
- ☰ 4.1. خطوط طولی
- ☰ 4.1.1. خطوط جداکننده مسیر
- ☰ 4.1.2. خطوط کناری
-
- ☰ 4.2. خطوط عرضی
- ☰ 4.2.1. خطوط توقف
- ☰ 4.2.2. خطوط عابر پیاده
-
- ☰ 4.3. نشانههای هدایت مسیر
- ☰ 4.3.1. فلشها و نوشتهها
- ☰ 4.3.2. خطوط تغییر سرعت
-
- ☰ 4.4. سایر علائم سطح راه
- ☰ 4.4.1. هاشورها و جزایر
- ☰ 4.4.2. تجهیزات بازتابنده
- ☰ 4.4.3. رنگ جدولها
-
-
- ☰ 5. چراغها و فرمانهای ترافیکی
- ☰ 5.1. چراغهای راهنمایی
- ☰ 5.1.1. چراغهای ثابت
- ☰ 5.1.2. چراغهای چشمکزن
- ☰ 5.1.3. چراغهای جهتدار
- ☰ 5.1.4. چراغهای ویژه
-
- ☰ 5.2. فرمان مأمور راهنمایی
- ☰ 5.2.1. وضعیتهای بدن مأمور
- ☰ 5.2.2. تقدم فرمانها
-
-
- ☰ 6. حق تقدم عبور
- ☰ 6.1. اصول حق تقدم
- ☰ 6.1.1. ترتیب تصمیمگیری
- ☰ 6.1.2. اصول عمومی
-
- ☰ 6.2. حق تقدم در تقاطعها
- ☰ 6.2.1. تقاطع همعرض
- ☰ 6.2.2. راه اصلی و فرعی
- ☰ 6.2.3. تقاطع چراغدار
- ☰ 6.2.4. تقاطع بدون علامت
-
- ☰ 6.3. حق تقدم در میدان
- ☰ 6.3.1. ورود به میدان
- ☰ 6.3.2. حرکت داخل میدان
- ☰ 6.3.3. خروج از میدان
-
- ☰ 6.4. موقعیتهای ویژه حق تقدم
- ☰ 6.4.1. خروج و ورود
- ☰ 6.4.2. مسیرهای باریک و شیبدار
- ☰ 6.4.3. خودروهای ویژه
-
- ☰ 6.5. تمرین حق تقدم
- ☰ 6.5.1. تحلیل تصاویر
- ☰ 6.5.2. موقعیتهای ترکیبی
-
-
- ☰ 7. سرعت، فاصله و ترمز
- ☰ 7.1. انتخاب سرعت
- ☰ 7.1.1. سرعت مجاز
- ☰ 7.1.2. سرعت مطمئنه
- ☰ 7.1.3. خطرات سرعت نامناسب
-
- ☰ 7.2. فاصله ایمن
- ☰ 7.2.1. فاصله طولی
- ☰ 7.2.2. فاصله جانبی
- ☰ 7.2.3. شرایط نیازمند فاصله بیشتر
-
- ☰ 7.3. مسافت توقف
- ☰ 7.3.1. زمان واکنش
- ☰ 7.3.2. مسافت ترمز
- ☰ 7.3.3. ترمزگیری ایمن
-
-
- ☰ 8. سبقت و تغییر مسیر
- ☰ 8.1. اصول سبقت
- ☰ 8.1.1. آمادگی برای سبقت
- ☰ 8.1.2. انجام سبقت
- ☰ 8.1.3. وظایف خودروی دیگر
-
- ☰ 8.2. ممنوعیت سبقت
- ☰ 8.2.1. محدودیتهای مسیر
- ☰ 8.2.2. محدودیتهای دید
- ☰ 8.2.3. محدودیتهای ترافیکی
-
- ☰ 8.3. تغییر خط
- ☰ 8.3.1. مراحل تغییر خط
- ☰ 8.3.2. تغییر خط در موقعیتهای مختلف
- ☰ 8.3.3. اشتباهات تغییر خط
-
-
- ☰ 9. گردش و دور زدن
- ☰ 9.1. گردش در تقاطع
- ☰ 9.1.1. گردش به راست
- ☰ 9.1.2. گردش به چپ
- ☰ 9.1.3. گردش در خیابانهای مختلف
-
- ☰ 9.2. دور زدن
- ☰ 9.2.1. دور زدن یکفرمان
- ☰ 9.2.2. دور زدن دوفرمان
- ☰ 9.2.3. ممنوعیت دور زدن
-
-
- ☰ 10. توقف و پارک
- ☰ 10.1. اصول توقف
- ☰ 10.1.1. توقف عادی
- ☰ 10.1.2. توقف اضطراری
- ☰ 10.1.3. محلهای ممنوع توقف
-
- ☰ 10.2. اصول پارک
- ☰ 10.2.1. پارک کنار جدول
- ☰ 10.2.2. پارک دوبل
- ☰ 10.2.3. پارک در شیب
- ☰ 10.2.4. خروج از پارک
-
-
- ☰ 11. رانندگی شهری
- ☰ 11.1. شروع و ادامه حرکت
- ☰ 11.1.1. شروع حرکت
- ☰ 11.1.2. حرکت در خیابان
-
- ☰ 11.2. رانندگی در ترافیک
- ☰ 11.2.1. ترافیک روان
- ☰ 11.2.2. ترافیک سنگین
- ☰ 11.2.3. توقف و حرکت متوالی
-
- ☰ 11.3. مناطق حساس شهری
- ☰ 11.3.1. مدارس و مناطق مسکونی
- ☰ 11.3.2. ایستگاههای عمومی
- ☰ 11.3.3. بازارها و مراکز شلوغ
-
-
- ☰ 12. رانندگی برونشهری
- ☰ 12.1. جادههای دوطرفه
- ☰ 12.1.1. حرکت ایمن
- ☰ 12.1.2. عبور از پیچ
- ☰ 12.1.3. عبور از سربالایی و سرازیری
-
- ☰ 12.2. بزرگراه و آزادراه
- ☰ 12.2.1. ورود به مسیر
- ☰ 12.2.2. حرکت در مسیر
- ☰ 12.2.3. خروج از مسیر
- ☰ 12.2.4. خرابی در مسیر
-
- ☰ 12.3. تونل و پل
- ☰ 12.3.1. رانندگی در تونل
- ☰ 12.3.2. رانندگی روی پل
-
- ☰ 12.4. مسیرهای کوهستانی
- ☰ 12.4.1. رانندگی در شیب
- ☰ 12.4.2. پیچهای کوهستانی
-
-
- ☰ 13. رانندگی در شرایط نامساعد
- ☰ 13.1. شرایط جوی
- ☰ 13.1.1. باران
- ☰ 13.1.2. برف و یخ
- ☰ 13.1.3. مه و گردوغبار
- ☰ 13.1.4. باد شدید
-
- ☰ 13.2. شرایط نوری
- ☰ 13.2.1. رانندگی در شب
- ☰ 13.2.2. طلوع و غروب
-
- ☰ 13.3. شرایط سطح راه
- ☰ 13.3.1. مسیر لغزنده
- ☰ 13.3.2. آبگرفتگی
-
-
- ☰ 14. ایمنی راننده و سرنشینان
- ☰ 14.1. وضعیت صحیح راننده
- ☰ 14.1.1. تنظیم صندلی
- ☰ 14.1.2. تنظیم آینهها
- ☰ 14.1.3. کنترل فرمان و پدالها
-
- ☰ 14.2. تجهیزات حفاظت سرنشینان
- ☰ 14.2.1. کمربند ایمنی
- ☰ 14.2.2. پشتسری و کیسه هوا
- ☰ 14.2.3. ایمنی کودکان
- ☰ 14.2.4. ایمنی افراد خاص
-
- ☰ 14.3. عوامل انسانی
- ☰ 14.3.1. خستگی و خوابآلودگی
- ☰ 14.3.2. دارو، الکل و مواد
- ☰ 14.3.3. حواسپرتی
- ☰ 14.3.4. هیجان و پرخاشگری
-
-
- ☰ 15. رانندگی تدافعی
- ☰ 15.1. شناسایی خطر
- ☰ 15.1.1. مشاهده مؤثر
- ☰ 15.1.2. پیشبینی رفتار دیگران
- ☰ 15.1.3. نشانههای خطر
-
- ☰ 15.2. مدیریت خطر
- ☰ 15.2.1. فضای ایمن
- ☰ 15.2.2. تصمیمگیری
- ☰ 15.2.3. پیشگیری از تصادف
-
-
- ☰ 16. تعامل با وسایل نقلیه دیگر
- ☰ 16.1. موتورسیکلت و دوچرخه
- ☰ 16.1.1. موتورسیکلتها
- ☰ 16.1.2. دوچرخهها
-
- ☰ 16.2. خودروهای سنگین
- ☰ 16.2.1. کامیون و اتوبوس
- ☰ 16.2.2. بارهای ویژه
-
- ☰ 16.3. خودروهای امدادی
- ☰ 16.3.1. تشخیص خودروی امدادی
- ☰ 16.3.2. باز کردن مسیر
-
-
- ☰ 17. آشنایی فنی با خودرو
- ☰ 17.1. موتور و انتقال قدرت
- ☰ 17.1.1. موتور
- ☰ 17.1.2. کلاچ و گیربکس
- ☰ 17.1.3. سیستم انتقال قدرت
-
- ☰ 17.2. سیستم هدایت و تعلیق
- ☰ 17.2.1. فرمان
- ☰ 17.2.2. تعلیق
-
- ☰ 17.3. سیستم ترمز
- ☰ 17.3.1. اجزای ترمز
- ☰ 17.3.2. سامانههای کمکی
- ☰ 17.3.3. عیبهای ترمز
-
- ☰ 17.4. لاستیک و چرخ
- ☰ 17.4.1. مشخصات لاستیک
- ☰ 17.4.2. بررسی و نگهداری
- ☰ 17.4.3. پنچری و ترکیدگی
-
- ☰ 17.5. برق و روشنایی
- ☰ 17.5.1. باتری و شارژ
- ☰ 17.5.2. چراغهای خودرو
-
- ☰ 17.6. مایعات و سرویسها
- ☰ 17.6.1. مایعات خودرو
- ☰ 17.6.2. سرویس دورهای
-
-
- ☰ 18. صفحه کیلومتر و هشدارها
- ☰ 18.1. نشانگرهای اصلی
- ☰ 18.1.1. ابزارهای اندازهگیری
- ☰ 18.1.2. نشانگرهای وضعیت
-
- ☰ 18.2. چراغهای هشدار
- ☰ 18.2.1. هشدارهای قرمز
- ☰ 18.2.2. هشدارهای زرد
- ☰ 18.2.3. واکنش به هشدارها
-
-
- ☰ 19. نقص فنی و شرایط اضطراری
- ☰ 19.1. خرابی خودرو
- ☰ 19.1.1. خاموش شدن خودرو
- ☰ 19.1.2. داغ شدن موتور
- ☰ 19.1.3. خرابی ترمز
- ☰ 19.1.4. گیر کردن پدال گاز
-
- ☰ 19.2. از دست دادن کنترل
- ☰ 19.2.1. لغزش خودرو
- ☰ 19.2.2. ترکیدن لاستیک
- ☰ 19.2.3. باز شدن کاپوت
-
- ☰ 19.3. تجهیزات اضطراری
- ☰ 19.3.1. وسایل ضروری
- ☰ 19.3.2. استفاده از مثلث خطر
-
-
- ☰ 20. تصادف و امدادرسانی
- ☰ 20.1. اقدامات پس از تصادف
- ☰ 20.1.1. ایمنسازی صحنه
- ☰ 20.1.2. تماس با امداد
- ☰ 20.1.3. ثبت حادثه
-
- ☰ 20.2. انواع تصادف
- ☰ 20.2.1. تصادف خسارتی
- ☰ 20.2.2. تصادف جرحی
- ☰ 20.2.3. تصادف با عابر
- ☰ 20.2.4. تصادف با خودروی پارکشده
-
-
- ☰ 21. کمکهای اولیه
- ☰ 21.1. ارزیابی مصدوم
- ☰ 21.1.1. بررسی صحنه
- ☰ 21.1.2. بررسی وضعیت
-
- ☰ 21.2. اقدامات اولیه
- ☰ 21.2.1. مصدوم بیهوش
- ☰ 21.2.2. خونریزی
- ☰ 21.2.3. شکستگی و آسیب ستون فقرات
- ☰ 21.2.4. سوختگی و شوک
- ☰ 21.2.5. احیای قلبی ریوی
-
-
- ☰ 22. آتشسوزی خودرو
- ☰ 22.1. پیشگیری
- ☰ 22.1.1. عوامل خطر
- ☰ 22.1.2. تجهیزات پیشگیری
-
- ☰ 22.2. مقابله با آتش
- ☰ 22.2.1. اقدامات فوری
- ☰ 22.2.2. استفاده از خاموشکننده
-
-
- ☰ 23. قوانین و مسئولیتهای راننده
- ☰ 23.1. مدارک قانونی
- ☰ 23.1.1. مدارک راننده
- ☰ 23.1.2. مدارک خودرو
-
- ☰ 23.2. تخلفات رانندگی
- ☰ 23.2.1. تخلفات حرکتی
- ☰ 23.2.2. تخلفات توقف
- ☰ 23.2.3. تخلفات رفتاری
- ☰ 23.2.4. تخلفات جدی
-
- ☰ 23.3. جرائم و نمره منفی
- ☰ 23.3.1. جریمهها
- ☰ 23.3.2. نمره منفی
- ☰ 23.3.3. توقیف وسیله نقلیه
-
-
- ☰ 24. بیمه و خسارت
- ☰ 24.1. انواع بیمه
- ☰ 24.1.1. بیمه شخص ثالث
- ☰ 24.1.2. بیمه بدنه
-
- ☰ 24.2. دریافت خسارت
- ☰ 24.2.1. خسارت مالی
- ☰ 24.2.2. خسارت جانی
-
-
- ☰ 25. فرهنگ رانندگی
- ☰ 25.1. اخلاق ترافیکی
- ☰ 25.1.1. احترام به دیگران
- ☰ 25.1.2. مدیریت تعارض
-
- ☰ 25.2. رانندگی مسئولانه
- ☰ 25.2.1. مسئولیت اجتماعی
- ☰ 25.2.2. رانندگی اقتصادی
- ☰ 25.2.3. حفاظت از محیط زیست
-
-
- ☰ 26. آموزش عملی رانندگی
- ☰ 26.1. آشنایی اولیه با خودرو
- ☰ 26.1.1. آمادهسازی راننده
- ☰ 26.1.2. روشن و خاموش کردن
-
- ☰ 26.2. کنترل پدالها
- ☰ 26.2.1. کلاچ
- ☰ 26.2.2. گاز و ترمز
-
- ☰ 26.3. حرکت و تعویض دنده
- ☰ 26.3.1. تعویض دنده
- ☰ 26.3.2. توقف
-
- ☰ 26.4. کنترل فرمان
- ☰ 26.4.1. حرکت مستقیم
- ☰ 26.4.2. پیچیدن
-
- ☰ 26.5. مانورهای عملی
- ☰ 26.5.1. پارک سی سانتی
- ☰ 26.5.2. حرکت در سربالایی
- ☰ 26.5.3. دندهعقب
-
- ☰ 26.6. رانندگی در محیط واقعی
- ☰ 26.6.1. خیابان خلوت
- ☰ 26.6.2. خیابان پرترافیک
- ☰ 26.6.3. تقاطع و میدان
- ☰ 26.6.4. رانندگی شبانه و جادهای
-
-
- ☰ 27. آمادگی آزمون عملی
- ☰ 27.1. پیش از آزمون
- ☰ 27.1.1. مدارک و آمادگی
- ☰ 27.1.2. کنترل اولیه خودرو
-
- ☰ 27.2. مهارتهای مورد ارزیابی
- ☰ 27.2.1. کنترل خودرو
- ☰ 27.2.2. رعایت مقررات
- ☰ 27.2.3. مانورها
-
- ☰ 27.3. خطاهای آزمون
- ☰ 27.3.1. خطاهای رایج
- ☰ 27.3.2. خطاهای خطرناک
- ☰ 27.3.3. مدیریت آزمون
-
-
- ☰ 28. آمادگی آزمون آییننامه
- ☰ 28.1. شناخت آزمون
- ☰ 28.1.1. ساختار آزمون
- ☰ 28.1.2. دستهبندی سؤالات
-
- ☰ 28.2. روش پاسخگویی
- ☰ 28.2.1. تحلیل سؤال
- ☰ 28.2.2. مدیریت زمان
- ☰ 28.2.3. اشتباهات رایج
-
-
- ☰ 29. تمرین و ارزیابی
- ☰ 29.1. تمرینهای موضوعی
- ☰ 29.1.1. تمرین تابلوها
- ☰ 29.1.2. تمرین خطکشی
- ☰ 29.1.3. تمرین فنی
- ☰ 29.1.4. تمرین ایمنی
-
- ☰ 29.2. آزمونهای مرحلهای
- ☰ 29.2.1. آزمون مقدماتی
- ☰ 29.2.2. آزمون میانی
- ☰ 29.2.3. آزمون پیشرفته
-
- ☰ 29.3. آزمونهای جامع
- ☰ 29.3.1. آزمون جامع اول
- ☰ 29.3.2. آزمون جامع دوم
- ☰ 29.3.3. آزمون جامع سوم
- ☰ 29.3.4. آزمون نهایی
-
-
- ☰ 30. مرور نهایی
- ☰ 30.1. خلاصه آییننامه
- ☰ 30.1.1. مرور علائم
- ☰ 30.1.2. مرور قوانین حرکت
- ☰ 30.1.3. مرور ایمنی
- ☰ 30.1.4. مرور فنی و امدادی
-
- ☰ 30.2. چکلیست آزمون
- ☰ 30.2.1. شب قبل از آزمون
- ☰ 30.2.2. روز آزمون آییننامه
- ☰ 30.2.3. روز آزمون عملی
-
-
- ☰ 31. منابع تکمیلی
- ☰ 31.1. مرجع علائم
- ☰ 31.1.1. فهرست تصویری علائم
-
- ☰ 31.2. جدولهای خلاصه
- ☰ 31.2.1. قوانین پرتکرار
- ☰ 31.2.2. نکات فنی
-
- ☰ 31.3. چکلیستها
- ☰ 31.3.1. چکلیست پیش از حرکت
- ☰ 31.3.2. چکلیست سفر
- ☰ 31.3.3. چکلیست تصادف
-
- ☰ 31.4. واژهنامه
- ☰ 31.4.1. اصطلاحات ترافیکی
- ☰ 31.4.2. اصطلاحات فنی
-
- ☰ 31.5. پرسشهای متداول
- ☰ 31.5.1. گواهینامه و آزمون
- ☰ 31.5.2. رانندگی و قوانین
-
-
Comments
Please login to add a comment.
Don't have an account? Register now!