23.2.3. تخلفات رفتاری
Table of Contents
استفاده از تلفن همراه
استفاده از تلفن همراه هنگام رانندگی یکی از مهمترین مصداقهای تخلفات رفتاری است، زیرا مستقیماً تمرکز راننده را کاهش میدهد و زمان واکنش را زیاد میکند. کافی است چند ثانیه چشم از جلو بردارید تا خودرو مسافتی قابل توجه را بدون کنترل مؤثر طی کند و هر مانع یا تغییری در مسیر، به یک موقعیت پرخطر تبدیل شود.
هر نوع استفاده دستی از تلفن همراه در حین حرکت خودرو، از جمله گرفتن گوشی در دست، شمارهگیری، پاسخگویی یا برقراری تماس، ارسال پیام، چک کردن شبکههای اجتماعی، عکاسی و فیلمبرداری، تخلف محسوب میشود و میتواند همراه با جریمه نقدی و در برخی موارد نمره منفی باشد.
خطر اصلی تلفن همراه، دو نوع حواسپرتی است: حواسپرتی بصری که چشم را از مسیر برمیدارد، و حواسپرتی ذهنی که فکر را درگیر مکالمه یا محتوا میکند. حتی اگر از هندزفری یا بلوتوث استفاده کنید، مکالمه پرتنش یا طولانی میتواند تصمیمگیری شما را کند و اشتباه کند. از نظر قانونی، تکیه اصلی مقررات بر جلوگیری از استفاده «دستی» است، اما از نظر ایمنی، بهترین کار، بهحداقل رساندن هر نوع مکالمه غیرضروری در هنگام رانندگی است.
قوانین راهنمایی و رانندگی ایران استفاده از تلفن همراه «در حال حرکت» را ممنوع کردهاند. این ممنوعیت شامل توقفهای کوتاه در ترافیک روان نیز میشود، زیرا خودرو هنوز در بخشی از جریان ترافیک است و هر لحظه احتمال حرکت، تغییر وضعیت یا نیاز به واکنش سریع وجود دارد. اگر لازم است تماس فوری بگیرید یا پاسخ دهید، باید در محلی مجاز و ایمن، بهطور کامل توقف کرده، ترمز دستی را بکشید و سپس از تلفن استفاده کنید.
حتی نگاه کوتاه به صفحه برای دیدن اعلان پیام، میتواند در سرعتهای بالاتر معادل طی چند ده متر بدون توجه واقعی به راه باشد. این چند ثانیه در تقاطعها، کنار مدارس، یا در بزرگراهها ممکن است تفاوت بین عبور ایمن و تصادف شدید باشد. بههمین دلیل، در آزمون آییننامه و در ارزیابی پلیس، استفاده از تلفن همراه نشانهای از «بیمسئولیتی رفتاری» راننده محسوب میشود.
نبستن کمربند
نبستن کمربند ایمنی یک تخلف رفتاری است که پیامد آن فقط جریمه نیست، بلکه در بسیاری از تصادفها، مرز بین جراحت خفیف و مرگ خواهد بود. قانون در ایران، بستن کمربند ایمنی را برای راننده و تمام سرنشینان جلو الزامی کرده و در بسیاری از شهرها و مسیرها، برای سرنشینان عقب نیز مورد تأکید است. در خودروهای جدید، از نظر ایمنی، فرض بر این است که تمام سرنشینان، جلو و عقب، باید کمربند خود را ببندند.
مسئولیت بستن کمربند ایمنی سرنشینان خردسال و کودک با راننده است. عدم استفاده از کمربند ایمنی برای راننده و سرنشین جلو تخلف صریح است و میتواند علاوه بر جریمه، بهعنوان عاملی تشدیدکننده مسئولیت راننده در تصادف در نظر گرفته شود.
در سرعتهای شهری و حتی در برخوردهای بهظاهر سبک، بدن بدون کمربند با شدتی زیاد بهسمت جلو پرتاب میشود و برخورد با فرمان، شیشه جلو یا داشبورد میتواند سبب شکستگی، آسیب مغزی یا بیرونافتادن از خودرو شود. بسیاری تصور میکنند در مسافت کوتاه یا در داخل شهر نیازی به کمربند نیست، در حالی که آمار تصادفها نشان میدهد بخش بزرگی از تلفات، در همین مسیرهای کوتاه رخ میدهد.
از نظر رفتاری، نبستن کمربند نشاندهنده نگاه «کماهمیت» به ایمنی است و در فرهنگ رانندگی ایمن، نشانهای منفی به شمار میآید. پلیس راهنمایی و رانندگی این تخلف را بهطور فعال کنترل میکند و در برخی خودروها، سیستم هشدار صوتی و نوری، نبستن کمربند را به راننده یادآوری میکند. نادیده گرفتن این هشدارها به مرور باعث عادت غلط میشود، در حالیکه بستن کمربند، اگر چند روز متوالی رعایت شود، به یک رفتار خودکار و بیزحمت تبدیل خواهد شد.
استفاده غیرمجاز از بوق
بوق خودرو یک وسیله هشداردهنده ایمنی است، نه ابزاری برای خالی کردن عصبانیت یا ایجاد صدا در ترافیک. قوانین راهنمایی و رانندگی استفاده غیرمجاز، مکرر، طولانی یا خارج از ضرورت از بوق را بهعنوان تخلف رفتاری و عامل ایجاد آلودگی صوتی و تنش در فضاهای شهری میشناسد.
کارکرد درست بوق این است که در موقعیتهای مشخص، مانند زمانی که احتمال نمیدهید راننده دیگر یا عابر شما را ببیند، با یک یا چند بوق کوتاه و کنترلشده، حضور خود را اعلام کنید. برای نمونه، نزدیک پیچهای تند و کمدید در راههای برونشهری، هنگام نزدیک شدن به خودرویی که ممکن است تغییر مسیر ناگهانی بدهد، یا برای هشدار دادن به عابری که بدون توجه در حال ورود به سوارهرو است.
استفاده از بوق برای «اعتراض»، «عصبانیت»، «شتابدادن به حرکت دیگران»، «در صف ترافیک» یا «هنگام عبور از کنار مراکز حساس مانند بیمارستانها و مدارس» تخلف محسوب میشود و میتواند با جریمه همراه باشد.
بوق زدنهای پیاپی در ترافیک، نهتنها وضعیت را سریعتر نمیکند، بلکه تمرکز دیگر رانندگان را کاهش میدهد، استرس عمومی را بالا میبرد و احتمال بروز اشتباه و تصادف را بیشتر میکند. از سوی دیگر، در فرهنگ رانندگی، استفاده نابهجا از بوق نشانهای از نداشتن خویشتنداری و احترام به حقوق دیگران است و در آموزش رانندگی نوین، یکی از شاخصهای «رفتار غیرحرفهای» محسوب میشود.
بهتر است پیش از هر بار استفاده از بوق، از خود بپرسید: «آیا این صدا واقعاً به پیشگیری از خطر کمک میکند؟» اگر پاسخ منفی است، باید از فشار دادن بوق خودداری کنید.
پرتاب زباله
پرتاب زباله از خودرو به بیرون، یکی از تخلفات رفتاری آشکار است که هم جنبه قانونی دارد و هم از نظر فرهنگی بهشدت نکوهش میشود. این رفتار علاوه بر زشت کردن محیط، میتواند خطر مستقیم برای دیگر کاربران راه ایجاد کند. بطری، قوطی، کیسه پلاستیک، فیلتر سیگار یا هر شیء دیگری که از خودرو به بیرون انداخته میشود، ممکن است زیر چرخ خودروهای عقب برود، لغزندگی ایجاد کند، دید را مختل کند، یا به موتورسواران و دوچرخهسواران برخورد کند.
پرتاب زباله، بهویژه اشیای سخت یا شعلهدار مانند فیلتر سیگار روشن، تخلف محسوب میشود و علاوه بر جریمه، در صورت ایجاد حادثه، مسئولیت مدنی و حتی کیفری برای راننده یا سرنشین پرتابکننده بهدنبال دارد.
قوانین هوای پاک و قوانین مرتبط با محیط زیست در کنار مقررات راهنمایی و رانندگی، این رفتار را ممنوع کردهاند. در برخی تصادفها، افتادن شیء روی شیشه جلو یا جلوی چرخ موتورسیکلت باعث لغزش و زمینخوردن شده و صدمات جدی بههمراه داشته است. همچنین، پرتاب زباله در حاشیه جادههای جنگلی و کوهستانی، خطر آتشسوزی را بهویژه در فصل گرم افزایش میدهد.
از نظر رفتاری، داشتن یک کیسه کوچک زباله در خودرو و تخلیه آن در محلهای مجاز، نشانهای از مسئولیتپذیری و احترام به حقوق دیگران است. راننده مسئول است محیط داخل خودرو را بهگونهای مدیریت کند که هیچ سرنشینی، بهویژه کودکان، به خود اجازه پرتاب زباله به بیرون را ندهد.
رانندگی پرخطر
«رانندگی پرخطر» عنوان کلی مجموعهای از رفتارها است که احتمال تصادف و شدت خسارت را بهطور قابل توجهی افزایش میدهد. بسیاری از این رفتارها بهطور جداگانه در قانون بهعنوان تخلف تعریف شدهاند، اما وقتی همزمان یا مکرر رخ دهند، نشاندهنده سبک رانندگی خطرناک هستند. نمونههایی مانند لاییکشی بین خودروها، شتابگیری ناگهانی، ترمزهای شدید و نزدیک، سبقتگیریهای مکرر، عبور با سرعت بالا از کنار عابر یا دوچرخهسوار، و نمایش مهارتهای نمایشی، همه در این دسته قرار میگیرند.
هر رفتاری که بدون ضرورت، ریسک تصادف را افزایش دهد و با اصول احتیاط، سرعت مطمئنه و احترام به دیگران مغایرت داشته باشد، «رانندگی پرخطر» محسوب میشود و میتواند علاوه بر جریمه، با نمره منفی، توقیف خودرو یا حتی سلب صلاحیت موقت از رانندگی همراه شود.
از نظر قانونی، در برخی موارد، رانندگی پرخطر میتواند مصداق «تخلف حادثهساز» باشد، یعنی پلیس در صورت مشاهده رفتار بسیار خطرناک، حتی بدون وقوع تصادف، اختیار برخورد شدیدتر دارد. در صورت بروز حادثه، این نوع رانندگی نشانه «تقصیر سنگین» راننده است و مسئولیت او را در برابر خسارتهای جانی و مالی تشدید میکند.
در آزمون عملی و در ارزیابیهای پلیس، رانندهای که بیجهت سرعت را بالا میبرد، فاصله را رعایت نمیکند، دیر ترمز میگیرد، یا با خودرو «بازی» میکند، رانندهای پرخطر تلقی میشود، حتی اگر هنوز تخلف مشخصی مانند عبور از چراغ قرمز را مرتکب نشده باشد. در رانندگی تدافعی، اصل بر آن است که همیشه کمی «حاشیه ایمنی» برای اشتباه دیگران در نظر بگیرید، نه این که بر لبه خطر حرکت کنید.
ایجاد مزاحمت
ایجاد مزاحمت در رانندگی مفهومی گسترده دارد و شامل هر رفتاری است که آسایش، امنیت یا حق استفاده عادی دیگران از راه را مختل کند. این مزاحمت میتواند برای رانندگان دیگر، عابران، ساکنان یک محله یا سرنشینان خودرو باشد. برخی مصداقهای رایج شامل بوق زدن مکرر و عصبی، تعقیب عمدی یک خودرو، سد کردن راه، حرکت خیلی نزدیک به خودروی جلویی، خاموش و روشن کردن نور بالا برای فشار روانی، و فریاد یا ژستهای توهینآمیز است.
از منظر قانونی، بخشی از این رفتارها به عنوان تخلفات مشخص ثبت شدهاند و بخشی دیگر ممکن است ذیل عناوینی مانند «ایجاد مزاحمت برای دیگران»، «رانندگی مخاطرهآمیز» یا حتی «اخلال در نظم عمومی» قابل پیگرد باشند. در موردی مانند توقف دوبله طولانی جلوی یک درِ پارکینگ یا ورودی، راننده عملاً حق عبور و استفاده ساکن را سلب میکند و در برابر اعتراضها، ممکن است تنش و درگیری ایجاد شود.
هر نوع استفاده از وسیله نقلیه برای «فشار آوردن»، «ترساندن»، «انتقام گرفتن» یا «آزار دادن» دیگران، از جمله تعقیب و سد راه، رفتاری غیرقانونی و پرخطر است و علاوه بر جریمه، میتواند پیامدهای کیفری داشته باشد.
از نظر فرهنگی، احترام به حریم دیگران یکی از پایههای فرهنگ رانندگی سالم است. راننده باتجربه، حتی اگر از اشتباه دیگران ناراحت شود، بهجای ایجاد مزاحمت، با حفظ فاصله و چشمپوشی آگاهانه، از تشدید تنش پرهیز میکند. برخوردهای خیابانی که از یک تخلف ساده شروع میشود و به درگیری فیزیکی میرسد، اغلب نتیجه همین «ایجاد مزاحمت متقابل» و نداشتن مدیریت هیجان است.
حمل سرنشین غیرمجاز
«حمل سرنشین غیرمجاز» زمانی رخ میدهد که راننده برخلاف مقررات، تعداد یا نوع سرنشینان را افزایش دهد یا افرادی را در محلهایی از خودرو سوار کند که برای حمل سرنشین طراحی نشده است. برای نمونه، سوار کردن بیش از ظرفیت مجاز خودرو سواری، نشاندن کودکان در بغل در صندلی جلو، سوار کردن افراد در صندوق عقب، یا سوار کردن کارگران در قسمت بار وانت بدون رعایت مقررات ایمنی.
سوار کردن سرنشین بیش از ظرفیت ثبتشده در کارت خودرو، یا سوار کردن افراد در محلهای ناایمن مانند صندوق عقب، قسمت بار بدون حفاظ و هر محل فاقد کمربند، تخلف است و در صورت بروز حادثه، مسئولیت راننده را بهشدت افزایش میدهد.
در برخی خودروها، محدودیتهای خاص در گواهینامه یا مقررات وجود دارد، مانند مجوز راننده تازهکار که ممکن است در مورد تعداد سرنشین یا حمل کودکان، تأکیدات بیشتری داشته باشد. همچنین در خودروهای عمومی، سوار کردن مسافر بیش از ظرفیت (مثلاً ایستاده در مینیبوس یا سوار کردن چند نفر اضافه در تاکسی سواری) هم تخلف صنفی است و هم تخلف راهنمایی و رانندگی.
از دید ایمنی، هر سرنشین اضافه، وزن خودرو را بالا میبرد، فاصله ترمز را افزایش میدهد، و در صورت تصادف، خروج اضطراری و امدادرسانی را دشوارتر میکند. سرنشینی که کمربند ندارد یا در محلی بدون حفاظت نشسته است، در هنگام برخورد، خود به یک «جسم پرتابشونده» تبدیل میشود و ممکن است به دیگران آسیب جدی بزند.
حمل سرنشین غیرمجاز برای راننده شخصی، علاوه بر جریمه، در صورت حادثه، میتواند بر نحوه پرداخت خسارت بیمه نیز اثر بگذارد و بخشی از مسئولیت مالی را بر عهده راننده بگذارد. از این رو، پایبندی به ظرفیت مجاز خودرو و استفاده از صندلیهای استاندارد برای کودکان، هم از نظر قانونی و هم اخلاقی، بخشی از مسئولیتپذیری راننده است.
Views: 0
Where to Move
Move chapter:
- ☰ 1. شروع دوره
- ☰ 1.1. معرفی دوره
- ☰ 1.1.1. آشنایی با دوره
- ☰ 1.1.2. روش مطالعه
- ☰ 1.1.3. منابع و اعتبار مطالب
-
- ☰ 1.2. دریافت گواهینامه در ایران
- ☰ 1.2.1. انواع گواهینامه
- ☰ 1.2.2. شرایط ثبتنام
- ☰ 1.2.3. مراحل آموزش
- ☰ 1.2.4. رانندگان تازهکار
- ☰ 1.2.5. تمدید و تعویض گواهینامه
-
-
- ☰ 2. مفاهیم پایه ترافیک
- ☰ 2.1. کاربران راه
- ☰ 2.1.1. راننده و سرنشین
- ☰ 2.1.2. عابر پیاده
- ☰ 2.1.3. کاربران آسیبپذیر
-
- ☰ 2.2. مفاهیم مربوط به راه
- ☰ 2.2.1. اجزای راه
- ☰ 2.2.2. انواع معابر
- ☰ 2.2.3. نقاط و سازههای راه
-
- ☰ 2.3. مفاهیم مربوط به حرکت
- ☰ 2.3.1. حرکت و تغییر موقعیت
- ☰ 2.3.2. توقف و پارک
- ☰ 2.3.3. سرعت و فاصله
-
-
- ☰ 3. علائم راهنمایی و رانندگی
- ☰ 3.1. مبانی علائم
- ☰ 3.1.1. شکل علائم
- ☰ 3.1.2. رنگ علائم
- ☰ 3.1.3. اعتبار علائم
-
- ☰ 3.2. تابلوهای اخطاری
- ☰ 3.2.1. خطرات مربوط به مسیر
- ☰ 3.2.2. خطرات مربوط به تقاطع
- ☰ 3.2.3. خطرات مربوط به کاربران راه
- ☰ 3.2.4. خطرات طبیعی و محیطی
-
- ☰ 3.3. تابلوهای بازدارنده
- ☰ 3.3.1. ممنوعیت ورود و عبور
- ☰ 3.3.2. ممنوعیت حرکت
- ☰ 3.3.3. محدودیتهای وسیله نقلیه
-
- ☰ 3.4. تابلوهای دستوری
- ☰ 3.4.1. جهتهای اجباری
- ☰ 3.4.2. مسیرهای اختصاصی
- ☰ 3.4.3. الزامات حرکتی
-
- ☰ 3.5. تابلوهای حق تقدم
- ☰ 3.5.1. علائم اصلی حق تقدم
- ☰ 3.5.2. تشخیص کاربرد علائم
-
- ☰ 3.6. تابلوهای اخباری
- ☰ 3.6.1. تابلوهای مسیر
- ☰ 3.6.2. تابلوهای خدماتی
- ☰ 3.6.3. تابلوهای اطلاعاتی
-
- ☰ 3.7. تابلوهای مکمل
- ☰ 3.7.1. محدوده و جهت اثر
- ☰ 3.7.2. شرایط و استثناها
-
-
- ☰ 4. خطکشی و علائم سطح راه
- ☰ 4.1. خطوط طولی
- ☰ 4.1.1. خطوط جداکننده مسیر
- ☰ 4.1.2. خطوط کناری
-
- ☰ 4.2. خطوط عرضی
- ☰ 4.2.1. خطوط توقف
- ☰ 4.2.2. خطوط عابر پیاده
-
- ☰ 4.3. نشانههای هدایت مسیر
- ☰ 4.3.1. فلشها و نوشتهها
- ☰ 4.3.2. خطوط تغییر سرعت
-
- ☰ 4.4. سایر علائم سطح راه
- ☰ 4.4.1. هاشورها و جزایر
- ☰ 4.4.2. تجهیزات بازتابنده
- ☰ 4.4.3. رنگ جدولها
-
-
- ☰ 5. چراغها و فرمانهای ترافیکی
- ☰ 5.1. چراغهای راهنمایی
- ☰ 5.1.1. چراغهای ثابت
- ☰ 5.1.2. چراغهای چشمکزن
- ☰ 5.1.3. چراغهای جهتدار
- ☰ 5.1.4. چراغهای ویژه
-
- ☰ 5.2. فرمان مأمور راهنمایی
- ☰ 5.2.1. وضعیتهای بدن مأمور
- ☰ 5.2.2. تقدم فرمانها
-
-
- ☰ 6. حق تقدم عبور
- ☰ 6.1. اصول حق تقدم
- ☰ 6.1.1. ترتیب تصمیمگیری
- ☰ 6.1.2. اصول عمومی
-
- ☰ 6.2. حق تقدم در تقاطعها
- ☰ 6.2.1. تقاطع همعرض
- ☰ 6.2.2. راه اصلی و فرعی
- ☰ 6.2.3. تقاطع چراغدار
- ☰ 6.2.4. تقاطع بدون علامت
-
- ☰ 6.3. حق تقدم در میدان
- ☰ 6.3.1. ورود به میدان
- ☰ 6.3.2. حرکت داخل میدان
- ☰ 6.3.3. خروج از میدان
-
- ☰ 6.4. موقعیتهای ویژه حق تقدم
- ☰ 6.4.1. خروج و ورود
- ☰ 6.4.2. مسیرهای باریک و شیبدار
- ☰ 6.4.3. خودروهای ویژه
-
- ☰ 6.5. تمرین حق تقدم
- ☰ 6.5.1. تحلیل تصاویر
- ☰ 6.5.2. موقعیتهای ترکیبی
-
-
- ☰ 7. سرعت، فاصله و ترمز
- ☰ 7.1. انتخاب سرعت
- ☰ 7.1.1. سرعت مجاز
- ☰ 7.1.2. سرعت مطمئنه
- ☰ 7.1.3. خطرات سرعت نامناسب
-
- ☰ 7.2. فاصله ایمن
- ☰ 7.2.1. فاصله طولی
- ☰ 7.2.2. فاصله جانبی
- ☰ 7.2.3. شرایط نیازمند فاصله بیشتر
-
- ☰ 7.3. مسافت توقف
- ☰ 7.3.1. زمان واکنش
- ☰ 7.3.2. مسافت ترمز
- ☰ 7.3.3. ترمزگیری ایمن
-
-
- ☰ 8. سبقت و تغییر مسیر
- ☰ 8.1. اصول سبقت
- ☰ 8.1.1. آمادگی برای سبقت
- ☰ 8.1.2. انجام سبقت
- ☰ 8.1.3. وظایف خودروی دیگر
-
- ☰ 8.2. ممنوعیت سبقت
- ☰ 8.2.1. محدودیتهای مسیر
- ☰ 8.2.2. محدودیتهای دید
- ☰ 8.2.3. محدودیتهای ترافیکی
-
- ☰ 8.3. تغییر خط
- ☰ 8.3.1. مراحل تغییر خط
- ☰ 8.3.2. تغییر خط در موقعیتهای مختلف
- ☰ 8.3.3. اشتباهات تغییر خط
-
-
- ☰ 9. گردش و دور زدن
- ☰ 9.1. گردش در تقاطع
- ☰ 9.1.1. گردش به راست
- ☰ 9.1.2. گردش به چپ
- ☰ 9.1.3. گردش در خیابانهای مختلف
-
- ☰ 9.2. دور زدن
- ☰ 9.2.1. دور زدن یکفرمان
- ☰ 9.2.2. دور زدن دوفرمان
- ☰ 9.2.3. ممنوعیت دور زدن
-
-
- ☰ 10. توقف و پارک
- ☰ 10.1. اصول توقف
- ☰ 10.1.1. توقف عادی
- ☰ 10.1.2. توقف اضطراری
- ☰ 10.1.3. محلهای ممنوع توقف
-
- ☰ 10.2. اصول پارک
- ☰ 10.2.1. پارک کنار جدول
- ☰ 10.2.2. پارک دوبل
- ☰ 10.2.3. پارک در شیب
- ☰ 10.2.4. خروج از پارک
-
-
- ☰ 11. رانندگی شهری
- ☰ 11.1. شروع و ادامه حرکت
- ☰ 11.1.1. شروع حرکت
- ☰ 11.1.2. حرکت در خیابان
-
- ☰ 11.2. رانندگی در ترافیک
- ☰ 11.2.1. ترافیک روان
- ☰ 11.2.2. ترافیک سنگین
- ☰ 11.2.3. توقف و حرکت متوالی
-
- ☰ 11.3. مناطق حساس شهری
- ☰ 11.3.1. مدارس و مناطق مسکونی
- ☰ 11.3.2. ایستگاههای عمومی
- ☰ 11.3.3. بازارها و مراکز شلوغ
-
-
- ☰ 12. رانندگی برونشهری
- ☰ 12.1. جادههای دوطرفه
- ☰ 12.1.1. حرکت ایمن
- ☰ 12.1.2. عبور از پیچ
- ☰ 12.1.3. عبور از سربالایی و سرازیری
-
- ☰ 12.2. بزرگراه و آزادراه
- ☰ 12.2.1. ورود به مسیر
- ☰ 12.2.2. حرکت در مسیر
- ☰ 12.2.3. خروج از مسیر
- ☰ 12.2.4. خرابی در مسیر
-
- ☰ 12.3. تونل و پل
- ☰ 12.3.1. رانندگی در تونل
- ☰ 12.3.2. رانندگی روی پل
-
- ☰ 12.4. مسیرهای کوهستانی
- ☰ 12.4.1. رانندگی در شیب
- ☰ 12.4.2. پیچهای کوهستانی
-
-
- ☰ 13. رانندگی در شرایط نامساعد
- ☰ 13.1. شرایط جوی
- ☰ 13.1.1. باران
- ☰ 13.1.2. برف و یخ
- ☰ 13.1.3. مه و گردوغبار
- ☰ 13.1.4. باد شدید
-
- ☰ 13.2. شرایط نوری
- ☰ 13.2.1. رانندگی در شب
- ☰ 13.2.2. طلوع و غروب
-
- ☰ 13.3. شرایط سطح راه
- ☰ 13.3.1. مسیر لغزنده
- ☰ 13.3.2. آبگرفتگی
-
-
- ☰ 14. ایمنی راننده و سرنشینان
- ☰ 14.1. وضعیت صحیح راننده
- ☰ 14.1.1. تنظیم صندلی
- ☰ 14.1.2. تنظیم آینهها
- ☰ 14.1.3. کنترل فرمان و پدالها
-
- ☰ 14.2. تجهیزات حفاظت سرنشینان
- ☰ 14.2.1. کمربند ایمنی
- ☰ 14.2.2. پشتسری و کیسه هوا
- ☰ 14.2.3. ایمنی کودکان
- ☰ 14.2.4. ایمنی افراد خاص
-
- ☰ 14.3. عوامل انسانی
- ☰ 14.3.1. خستگی و خوابآلودگی
- ☰ 14.3.2. دارو، الکل و مواد
- ☰ 14.3.3. حواسپرتی
- ☰ 14.3.4. هیجان و پرخاشگری
-
-
- ☰ 15. رانندگی تدافعی
- ☰ 15.1. شناسایی خطر
- ☰ 15.1.1. مشاهده مؤثر
- ☰ 15.1.2. پیشبینی رفتار دیگران
- ☰ 15.1.3. نشانههای خطر
-
- ☰ 15.2. مدیریت خطر
- ☰ 15.2.1. فضای ایمن
- ☰ 15.2.2. تصمیمگیری
- ☰ 15.2.3. پیشگیری از تصادف
-
-
- ☰ 16. تعامل با وسایل نقلیه دیگر
- ☰ 16.1. موتورسیکلت و دوچرخه
- ☰ 16.1.1. موتورسیکلتها
- ☰ 16.1.2. دوچرخهها
-
- ☰ 16.2. خودروهای سنگین
- ☰ 16.2.1. کامیون و اتوبوس
- ☰ 16.2.2. بارهای ویژه
-
- ☰ 16.3. خودروهای امدادی
- ☰ 16.3.1. تشخیص خودروی امدادی
- ☰ 16.3.2. باز کردن مسیر
-
-
- ☰ 17. آشنایی فنی با خودرو
- ☰ 17.1. موتور و انتقال قدرت
- ☰ 17.1.1. موتور
- ☰ 17.1.2. کلاچ و گیربکس
- ☰ 17.1.3. سیستم انتقال قدرت
-
- ☰ 17.2. سیستم هدایت و تعلیق
- ☰ 17.2.1. فرمان
- ☰ 17.2.2. تعلیق
-
- ☰ 17.3. سیستم ترمز
- ☰ 17.3.1. اجزای ترمز
- ☰ 17.3.2. سامانههای کمکی
- ☰ 17.3.3. عیبهای ترمز
-
- ☰ 17.4. لاستیک و چرخ
- ☰ 17.4.1. مشخصات لاستیک
- ☰ 17.4.2. بررسی و نگهداری
- ☰ 17.4.3. پنچری و ترکیدگی
-
- ☰ 17.5. برق و روشنایی
- ☰ 17.5.1. باتری و شارژ
- ☰ 17.5.2. چراغهای خودرو
-
- ☰ 17.6. مایعات و سرویسها
- ☰ 17.6.1. مایعات خودرو
- ☰ 17.6.2. سرویس دورهای
-
-
- ☰ 18. صفحه کیلومتر و هشدارها
- ☰ 18.1. نشانگرهای اصلی
- ☰ 18.1.1. ابزارهای اندازهگیری
- ☰ 18.1.2. نشانگرهای وضعیت
-
- ☰ 18.2. چراغهای هشدار
- ☰ 18.2.1. هشدارهای قرمز
- ☰ 18.2.2. هشدارهای زرد
- ☰ 18.2.3. واکنش به هشدارها
-
-
- ☰ 19. نقص فنی و شرایط اضطراری
- ☰ 19.1. خرابی خودرو
- ☰ 19.1.1. خاموش شدن خودرو
- ☰ 19.1.2. داغ شدن موتور
- ☰ 19.1.3. خرابی ترمز
- ☰ 19.1.4. گیر کردن پدال گاز
-
- ☰ 19.2. از دست دادن کنترل
- ☰ 19.2.1. لغزش خودرو
- ☰ 19.2.2. ترکیدن لاستیک
- ☰ 19.2.3. باز شدن کاپوت
-
- ☰ 19.3. تجهیزات اضطراری
- ☰ 19.3.1. وسایل ضروری
- ☰ 19.3.2. استفاده از مثلث خطر
-
-
- ☰ 20. تصادف و امدادرسانی
- ☰ 20.1. اقدامات پس از تصادف
- ☰ 20.1.1. ایمنسازی صحنه
- ☰ 20.1.2. تماس با امداد
- ☰ 20.1.3. ثبت حادثه
-
- ☰ 20.2. انواع تصادف
- ☰ 20.2.1. تصادف خسارتی
- ☰ 20.2.2. تصادف جرحی
- ☰ 20.2.3. تصادف با عابر
- ☰ 20.2.4. تصادف با خودروی پارکشده
-
-
- ☰ 21. کمکهای اولیه
- ☰ 21.1. ارزیابی مصدوم
- ☰ 21.1.1. بررسی صحنه
- ☰ 21.1.2. بررسی وضعیت
-
- ☰ 21.2. اقدامات اولیه
- ☰ 21.2.1. مصدوم بیهوش
- ☰ 21.2.2. خونریزی
- ☰ 21.2.3. شکستگی و آسیب ستون فقرات
- ☰ 21.2.4. سوختگی و شوک
- ☰ 21.2.5. احیای قلبی ریوی
-
-
- ☰ 22. آتشسوزی خودرو
- ☰ 22.1. پیشگیری
- ☰ 22.1.1. عوامل خطر
- ☰ 22.1.2. تجهیزات پیشگیری
-
- ☰ 22.2. مقابله با آتش
- ☰ 22.2.1. اقدامات فوری
- ☰ 22.2.2. استفاده از خاموشکننده
-
-
- ☰ 23. قوانین و مسئولیتهای راننده
- ☰ 23.1. مدارک قانونی
- ☰ 23.1.1. مدارک راننده
- ☰ 23.1.2. مدارک خودرو
-
- ☰ 23.2. تخلفات رانندگی
- ☰ 23.2.1. تخلفات حرکتی
- ☰ 23.2.2. تخلفات توقف
- ☰ 23.2.3. تخلفات رفتاری
- ☰ 23.2.4. تخلفات جدی
-
- ☰ 23.3. جرائم و نمره منفی
- ☰ 23.3.1. جریمهها
- ☰ 23.3.2. نمره منفی
- ☰ 23.3.3. توقیف وسیله نقلیه
-
-
- ☰ 24. بیمه و خسارت
- ☰ 24.1. انواع بیمه
- ☰ 24.1.1. بیمه شخص ثالث
- ☰ 24.1.2. بیمه بدنه
-
- ☰ 24.2. دریافت خسارت
- ☰ 24.2.1. خسارت مالی
- ☰ 24.2.2. خسارت جانی
-
-
- ☰ 25. فرهنگ رانندگی
- ☰ 25.1. اخلاق ترافیکی
- ☰ 25.1.1. احترام به دیگران
- ☰ 25.1.2. مدیریت تعارض
-
- ☰ 25.2. رانندگی مسئولانه
- ☰ 25.2.1. مسئولیت اجتماعی
- ☰ 25.2.2. رانندگی اقتصادی
- ☰ 25.2.3. حفاظت از محیط زیست
-
-
- ☰ 26. آموزش عملی رانندگی
- ☰ 26.1. آشنایی اولیه با خودرو
- ☰ 26.1.1. آمادهسازی راننده
- ☰ 26.1.2. روشن و خاموش کردن
-
- ☰ 26.2. کنترل پدالها
- ☰ 26.2.1. کلاچ
- ☰ 26.2.2. گاز و ترمز
-
- ☰ 26.3. حرکت و تعویض دنده
- ☰ 26.3.1. تعویض دنده
- ☰ 26.3.2. توقف
-
- ☰ 26.4. کنترل فرمان
- ☰ 26.4.1. حرکت مستقیم
- ☰ 26.4.2. پیچیدن
-
- ☰ 26.5. مانورهای عملی
- ☰ 26.5.1. پارک سی سانتی
- ☰ 26.5.2. حرکت در سربالایی
- ☰ 26.5.3. دندهعقب
-
- ☰ 26.6. رانندگی در محیط واقعی
- ☰ 26.6.1. خیابان خلوت
- ☰ 26.6.2. خیابان پرترافیک
- ☰ 26.6.3. تقاطع و میدان
- ☰ 26.6.4. رانندگی شبانه و جادهای
-
-
- ☰ 27. آمادگی آزمون عملی
- ☰ 27.1. پیش از آزمون
- ☰ 27.1.1. مدارک و آمادگی
- ☰ 27.1.2. کنترل اولیه خودرو
-
- ☰ 27.2. مهارتهای مورد ارزیابی
- ☰ 27.2.1. کنترل خودرو
- ☰ 27.2.2. رعایت مقررات
- ☰ 27.2.3. مانورها
-
- ☰ 27.3. خطاهای آزمون
- ☰ 27.3.1. خطاهای رایج
- ☰ 27.3.2. خطاهای خطرناک
- ☰ 27.3.3. مدیریت آزمون
-
-
- ☰ 28. آمادگی آزمون آییننامه
- ☰ 28.1. شناخت آزمون
- ☰ 28.1.1. ساختار آزمون
- ☰ 28.1.2. دستهبندی سؤالات
-
- ☰ 28.2. روش پاسخگویی
- ☰ 28.2.1. تحلیل سؤال
- ☰ 28.2.2. مدیریت زمان
- ☰ 28.2.3. اشتباهات رایج
-
-
- ☰ 29. تمرین و ارزیابی
- ☰ 29.1. تمرینهای موضوعی
- ☰ 29.1.1. تمرین تابلوها
- ☰ 29.1.2. تمرین خطکشی
- ☰ 29.1.3. تمرین فنی
- ☰ 29.1.4. تمرین ایمنی
-
- ☰ 29.2. آزمونهای مرحلهای
- ☰ 29.2.1. آزمون مقدماتی
- ☰ 29.2.2. آزمون میانی
- ☰ 29.2.3. آزمون پیشرفته
-
- ☰ 29.3. آزمونهای جامع
- ☰ 29.3.1. آزمون جامع اول
- ☰ 29.3.2. آزمون جامع دوم
- ☰ 29.3.3. آزمون جامع سوم
- ☰ 29.3.4. آزمون نهایی
-
-
- ☰ 30. مرور نهایی
- ☰ 30.1. خلاصه آییننامه
- ☰ 30.1.1. مرور علائم
- ☰ 30.1.2. مرور قوانین حرکت
- ☰ 30.1.3. مرور ایمنی
- ☰ 30.1.4. مرور فنی و امدادی
-
- ☰ 30.2. چکلیست آزمون
- ☰ 30.2.1. شب قبل از آزمون
- ☰ 30.2.2. روز آزمون آییننامه
- ☰ 30.2.3. روز آزمون عملی
-
-
- ☰ 31. منابع تکمیلی
- ☰ 31.1. مرجع علائم
- ☰ 31.1.1. فهرست تصویری علائم
-
- ☰ 31.2. جدولهای خلاصه
- ☰ 31.2.1. قوانین پرتکرار
- ☰ 31.2.2. نکات فنی
-
- ☰ 31.3. چکلیستها
- ☰ 31.3.1. چکلیست پیش از حرکت
- ☰ 31.3.2. چکلیست سفر
- ☰ 31.3.3. چکلیست تصادف
-
- ☰ 31.4. واژهنامه
- ☰ 31.4.1. اصطلاحات ترافیکی
- ☰ 31.4.2. اصطلاحات فنی
-
- ☰ 31.5. پرسشهای متداول
- ☰ 31.5.1. گواهینامه و آزمون
- ☰ 31.5.2. رانندگی و قوانین
-
-
Comments
Please login to add a comment.
Don't have an account? Register now!