KAHIBARO
11.2.1. ترافیک روان
Table of Contents
هماهنگی با جریان حرکت
در ترافیک شهری که خودروها در حرکت هستند اما تراکم کامل وجود ندارد، مهمترین اصل این است که سرعت خود را تا حد ممکن با سرعت غالب دیگر خودروها هماهنگ کنید، البته همیشه در چارچوب «سرعت مجاز» و «سرعت مطمئنه». اگر خیلی آهستهتر از جریان حرکت کنید، دیگران را مجبور به سبقت و تغییر خط ناگهانی میکنید و احتمال تصادف از عقب را بالا میبرید. اگر سریعتر از جریان حرکت رانندگی کنید، مرتب باید ترمز بگیرید، تغییر خط دهید و همیشه در مرز خطر حرکت میکنید.
برای هماهنگی با جریان، نگاه خود را فقط به خودروی جلویی محدود نکنید، بلکه به چند خودروی جلوتر و تا حد امکان دوردست نگاه کنید. هرگاه دیدید چند خودرو در جلو شروع به گرفتن ترمز کردهاند، شما نیز بدون معطلی پای خود را از روی گاز بردارید و آماده ترمز ملایم شوید. این کار باعث میشود حرکت شما نرم و پیوسته باشد و از توقف و حرکتهای شدید و ناگهانی جلوگیری شود.
قاعده مهم: «سرعت خود را با جریان ترافیک هماهنگ کنید، اما هرگز از سرعت مجاز و شرایط ایمن تجاوز نکنید.»
در ترافیک روان، راننده خوب کسی است که حرکت یکنواخت، شتابگیری ملایم و ترمزگیری تدریجی دارد. این رفتار هم مصرف سوخت را کاهش میدهد، هم استهلاک خودرو را کم میکند و هم باعث میشود سرنشینان و رانندگان اطراف احساس آرامش بیشتری داشته باشند.
انتخاب خط مناسب
در خیابانها و بزرگراههای شهری، انتخاب خط مناسب باعث میشود کمتر مجبور به تغییر خط شوید و با آرامش بیشتری بر رانندگی خود تمرکز کنید. به طور ساده، در مسیرهای چندخطه شهری معمولا:
- خط سمت راست برای ورودها و خروجها و گاهی برای خودروهای کندتر استفاده میشود.
- خط میانی، ایمنترین خط برای حرکت مستقیم و پایدار است.
- خط سمت چپ بیشتر برای سبقت و عبور سریعتر به کار میرود، نه برای حرکت طولانیمدت با سرعت یکنواخت، مگر آنکه تابلوها و قوانین محلی ترتیب دیگری را مشخص کرده باشند.
در ترافیک روان شهر، اگر قصد دارید در فاصلهای نسبتا کوتاه بپیچید یا از خیابان خارج شوید، از چندصد متر قبل در خط مناسب قرار بگیرید و از تغییر خط دیرهنگام درست نزدیک تقاطع خودداری کنید. همیشه تابلوهای مسیر، علائم روی آسفالت و تابلوهای سبز و آبی راهنمای مسیر را زودتر بخوانید تا ناچار به تصمیم ناگهانی نشوید.
اگر در بزرگراه شهری حرکت میکنید و خروجی شما نزدیک است، به محض دیدن تابلوهای پیشآگاهی، به تدریج به خطهای سمت راست نزدیک شوید. ماندن تا آخرین لحظه در خط چپ و سپس تغییر خط سریع به سمت خروجی، یکی از خطرناکترین عادتها در ترافیک روان است.
جلوگیری از تغییر خط اضافی
بسیاری از رانندگان تازهکار تصور میکنند که «هرچه بیشتر خط عوض کنند، سریعتر به مقصد میرسند». در ترافیک روان شهری، این تصور اغلب اشتباه است. تغییر خط زیاد، خطر درگیر شدن با خودروهای اطراف، ورود به نقاط کور و ترمز ناگهانی را افزایش میدهد و در نهایت چند ثانیه یا حتی هیچ صرفهجویی واقعی در زمان ایجاد نمیکند.
اصل عملی این است که تا حد امکان در یک خط ثابت و مناسب بمانید و فقط در سه حالت خط عوض کنید: برای سبقت ایمن، برای پیچیدن یا خروج از مسیر، یا وقتی که خط شما به پایان میرسد یا بسته میشود. هر بار قبل از تصمیم به تغییر خط، از خود بپرسید: «آیا واقعا لازم است؟» اگر دلیل قانعکنندهای ندارید، در همان خط بمانید.
برای کاهش وسوسه تغییر خط اضافی، نگاه خود را به چندصد متر جلوتر معطوف کنید، نه فقط به خودروی بلافاصله جلوی خود. وقتی تصویر بزرگتری از جریان ترافیک داشته باشید، متوجه میشوید که سرعت متوسط در بیشتر خطها تقریبا یکسان است و تغییر خط مکرر سود چندانی ندارد.
قاعده مهم: «هر تغییر خط باید توجیه ایمنی یا ضرورت مسیر داشته باشد، نه صرفا برای چند متر جلوتر رفتن.»
رعایت فاصله
در ترافیک روان، فاصله طولی مناسب با خودروی جلویی، کلید جلوگیری از ترمزهای ناگهانی و تصادف از عقب است. حفظ این فاصله به شما امکان میدهد اگر خودروی جلو ترمز گرفت، با ترمز نرم و تدریجی سرعت خود را کم کنید، بدون آنکه خودروهای پشت را غافلگیر کنید.
قاعده ساده و پرکاربرد در شرایط عادی و سطح خشک این است که فاصله زمانی خود از خودروی جلویی را حداقل ۲ ثانیه نگه دارید. برای این کار، یک نقطه ثابت در کنار راه را انتخاب کنید، مثلا یک تیر چراغ یا تابلوی راهنمایی. وقتی خودروی جلویی از کنار آن عبور کرد، شروع به شمردن کنید: «یکهزار و یک، یکهزار و دو». اگر قبل از پایان «دو» از کنار همان نقطه عبور کردید، یعنی فاصله شما کمتر از ۲ ثانیه است و باید کمی فاصله بگیرید.
فرمول تقریبی فاصله زمانی ایمن در شرایط معمول:
حداقل فاصله زمانی = ۲ ثانیه
در باران، شب، یا خستگی: حداقل ۳ ثانیه یا بیشتر
در ترافیک روان شهری، حتی اگر خودروهای پشت سر به شما نزدیک شوند، تلاش نکنید برای «فرار» از آنها به خودروی جلویی بچسبید. فاصله ایمن با جلویی، مهمتر از فاصله با خودروی عقبی است، زیرا با فاصله کافی جلو، میتوانید در صورت نیاز ترمز را ملایمتر بگیرید و احتمال برخورد از عقب را کم کنید.
پیشبینی توقفها
در ترافیک شهری، توقفها معمولا ناگهانی شروع نمیشوند، بلکه علائمی قبل از آنها دیده میشود. راننده ماهر با مشاهده این نشانهها، زودتر آماده کاهش سرعت میشود و از ترمز شدید در لحظه آخر جلوگیری میکند.
برخی نشانههای معمول نزدیک شدن به توقف در ترافیک روان عبارتاند از: تجمع چراغهای ترمز قرمز در چند ردیف جلو، تغییر ناگهانی رنگ چراغ راهنمایی در دوردست، حضور خط عابر پیاده یا ایستگاه اتوبوس در جلو، حضور تاکسیها در حاشیه مسیر که مسافر سوار یا پیاده میکنند، نزدیک شدن به تقاطع شلوغ یا میدان، و همین طور موتورسیکلتهایی که در بین خطها حرکت میکنند و ممکن است ناگهان جلوی شما قرار گیرند.
هر وقت یکی از این نشانهها را دیدید، پای خود را از روی گاز بردارید و با فشار بسیار ملایم روی ترمز، سرعت را کمی کم کنید. این کار دو فایده مهم دارد: هم خودروی شما زمان و مسافت بیشتری برای توقف در اختیار دارد، هم چراغ ترمز شما زودتر برای رانندگان پشت روشن میشود و آنها نیز آماده کاهش سرعت میشوند. نتیجه، زنجیرهای از ترمزهای نرم و قابل پیشبینی است، نه سلسلهای از ترمزهای شدید و خطرناک.
در ترافیک روان، به جای نگاه کردن مداوم به سپر خودروی جلویی، نگاه خود را مدام بین آینهها، خودروی جلویی، چند خودروی جلوتر و دوردست حرکت دهید. این «مشاهده پویا» به شما کمک میکند توقفها را پیشبینی کنید، نه اینکه فقط به آنها واکنش نشان دهید.
Views: 1