11.2.2. ترافیک سنگین

Table of Contents

حرکت آرام

در ترافیک سنگین، اصل اول این است که «آهسته، یکنواخت و پیوسته» حرکت کنید. حرکت‌های تند و شتاب‌زده، فقط باعث ترمزهای ناگهانی، استرس بیشتر و احتمال تصادف از عقب می‌شود. سعی کنید سرعت خود را با خودروی جلویی هماهنگ کنید، نه این‌که در هر فاصله کوچکی که باز می‌شود ناگهان گاز بدهید و دوباره مجبور به ترمز شدید شوید. نگاه شما باید چند خودرو جلوتر را هم پوشش دهد تا بتوانید زودتر متوجه ترمزها و تغییر سرعت‌های زنجیره‌ای شوید.

در ترافیک سنگین، هدف شما رسیدن با «کمترین توقف و حرکت مجدد» است، نه بیشترین سرعت لحظه‌ای. به همین دلیل، اگر می‌بینید چند متر جلوتر دوباره همه ایستاده‌اند، به جای شتاب گرفتن و سپس ترمز شدید، سرعت خود را از همان ابتدا کمتر کنید تا بدون توقف کامل، فقط با سرعت بسیار کم به حرکت ادامه دهید. این کار هم استهلاک خودرو را کم می‌کند و هم رانندگی را نرم‌تر و ایمن‌تر می‌سازد.

در ترافیک سنگین، ترمزگیری ناگهانی و شتاب‌گیری ناگهانی از مهم‌ترین عوامل تصادف‌های زنجیره‌ای است. همیشه چند ثانیه جلوتر از موقعیت فعلی خود فکر کنید.

کنترل کلاچ

در ترافیک‌های شهری شلوغ، به خصوص با خودروی دنده دستی، مهارت کنترل کلاچ اهمیت زیادی دارد. شما مرتب در وضعیت «حرکت بسیار کند، توقف، و دوباره حرکت» هستید. اگر این کار را نادرست انجام دهید، هم کلاچ می‌سوزانید و هم خودتان خسته می‌شوید و احتمال خاموش کردن خودرو زیاد می‌شود.

اصل کلی این است که برای حرکت‌های بسیار کوتاه و کند، از نیم‌کلاچ همراه با گاز بسیار ملایم استفاده کنید، اما فقط برای چند ثانیه و نه به صورت طولانی. وقتی سرعت صفر یا تقریبا صفر است، اول کلاچ را تا انتها بگیرید، دنده را روی یک قرار دهید، سپس به‌آرامی کلاچ را تا نزدیک نقطه درگیری بالا بیاورید و کمی گاز بدهید. وقتی خودرو راه افتاد و چند متر حرکت کرد، اگر دوباره باید بایستید، به‌جای نگه داشتن طولانی در نیم‌کلاچ، کلاچ را کامل بگیرید و هم‌زمان با ترمز، خودرو را متوقف کنید.

سعی نکنید خودرو را فقط با بازی دادن کلاچ و بدون استفاده از ترمز، پشت خودروی جلویی نگه دارید. این کار فشار زیادی به صفحه کلاچ وارد می‌کند. اگر ترافیک کاملا متوقف شده است و می‌دانید چند ثانیه بیشتر حرکت نخواهید کرد، بهتر است کلاچ را کامل بگیرید، دنده را در حالت مناسب بگذارید و پا را روی ترمز نگه دارید تا زمان حرکت بعدی.

استفاده طولانی از نیم‌کلاچ بدون نیاز باعث داغ شدن و سوزش کلاچ می‌شود. در ترافیک سنگین، نیم‌کلاچ باید فقط برای شروع حرکت و در چند ثانیه اول استفاده شود، نه برای حرکت‌های طولانی.

جلوگیری از چسبیدن به خودرو

در ترافیک سنگین، بسیاری از رانندگان فکر می‌کنند اگر تا حد ممکن به خودروی جلویی نزدیک شوند، زودتر به مقصد می‌رسند. در عمل این کار فقط خطر برخورد از عقب را بالا می‌برد و باعث می‌شود دائماً استرس داشته باشید. فاصله ایمن در ترافیک سنگین به این معنا است که اگر خودروی جلویی ناگهان ترمز گرفت، شما بتوانید بدون ترمز شدید و قفل شدن چرخ‌ها، خودرو را متوقف کنید.

به‌جای این‌که به سپر خودرو جلویی «بچسبید»، فاصله‌ای بگذارید که بتوانید در آینه خود، حداقل نیمه پایین چرخ‌های عقب خودروی جلویی را ببینید. این فاصله در سرعت‌های بسیار پایین کافی است و امکان مانور کوچک را هم به شما می‌دهد. اگر سراشیبی ملایم وجود دارد، فاصله را کمی بیشتر کنید تا در صورت عقب رفتن خودروی جلویی، خطری شما را تهدید نکند.

در ترافیک سنگین، فاصله مناسب با خودروی جلویی، به شما امکان می‌دهد آرام‌تر ترمز کنید، از نیم‌کلاچ کمتر استفاده کنید و حتی با یک سرعت بسیار کم، بدون توقف کامل، جلو بروید. هرچه کمتر مجبور به توقف کامل شوید، رانندگی‌تان راحت‌تر و خودرویتان سالم‌تر می‌ماند.

چسبیدن به خودروی جلویی در ترافیک، هیچ کمکی به سرعت رسیدن شما نمی‌کند و در عوض، ریسک برخورد از عقب و قفل شدن بین چند خودرو را بسیار بالا می‌برد.

باز نگه داشتن تقاطع

یکی از مهم‌ترین اصول رانندگی شهری در ترافیک سنگین، «مسدود نکردن تقاطع» است. حتی اگر چراغ برای شما سبز است یا حق تقدم با شماست، تا زمانی که مطمئن نشده‌اید فضای خالی کافی در طرف دیگر تقاطع برای قرار گرفتن کامل خودروی شما وجود دارد، نباید وارد تقاطع شوید. در غیر این صورت، وسط تقاطع گیر می‌کنید و با قرمز شدن چراغ بعدی، مسیرهای دیگر را کاملا می‌بندید.

در ترافیک‌های طولانی، معمولا خودروها در لاین‌های مختلف تا خط عابر و حتی داخل تقاطع جلو می‌آیند و منتظر باز شدن مسیر می‌مانند. رفتار درست این است که شما پشت خط توقف یا پشت گذرگاه عابر بایستید، حتی اگر جلوی شما چند متر فضای خالی دیده می‌شود، اما می‌دانید با کمی حرکت، دوباره مجبورید وسط تقاطع بایستید. همیشه قبل از ورود به تقاطع، نگاه کنید که آیا می‌توانید کاملا از آن خارج شوید یا نه.

این اصل، در میادین شلوغ هم صدق می‌کند. اگر در میدان جایی برای ادامه حرکت ندارید، وارد نشوید. باز نگه داشتن تقاطع، هم به روان شدن ترافیک کمک می‌کند و هم از درگیری‌های لفظی و استرس‌های بیهوده جلوگیری می‌کند.

هرگز وارد تقاطع نشوید، مگر این‌که مطمئن باشید می‌توانید به طور کامل از آن خارج شوید. سبز بودن چراغ مجوز ایستادن وسط تقاطع نیست.

توجه به موتورسواران

در ترافیک سنگین شهری، حضور موتورسیکلت‌ها تقریبا قطعی است. آن‌ها معمولا برای عبور، از فضاهای باریک بین خودروها استفاده می‌کنند و ممکن است ناگهان در کنار یا جلوی شما ظاهر شوند. به همین دلیل، در چنین شرایطی باید بیشتر از همیشه آینه‌های جانبی و نقطه کور را کنترل کنید.

موتورسواران ممکن است در بین دو خط حرکت کنند و درست کنار خط جداکننده، از کنار شما عبور کنند. وقتی در ترافیک سنگین می‌خواهید کمی خط حرکت خود را اصلاح کنید، یا اندکی به چپ یا راست متمایل شوید، این کار را بسیار آرام و با راهنما انجام دهید و قبل از آن حتما آینه‌ها را چک کنید. به‌خصوص هنگام باز کردن در خودرو، چه راننده و چه سرنشین، باید حتما پشت سر و کنار خودرو را نگاه کنند، چون در ترافیک، موتورسواران اغلب در همین فضاها حرکت می‌کنند.

همچنین هنگام نزدیک شدن به چراغ قرمز یا ایست کامل ترافیک، انتظار داشته باشید که چند موتورسیکلت از کنار خودروها عبور کنند و جلوتر بایستند. سعی نکنید راه آن‌ها را عمدا ببندید یا با حرکت ناگهانی به طرف خط وسط، آن‌ها را وادار به ترمز شدید کنید. رفتار غیرقابل پیش‌بینی شما، می‌تواند برای خود شما هم خطرناک باشد.

در ترافیک سنگین، همیشه فرض کنید موتورسیکلتی در نقطه کور شما حرکت می‌کند. بدون نگاه کردن به آینه و اطراف، حتی تغییر مسیر جزئی هم انجام ندهید.

حفظ آرامش

ترافیک سنگین خسته‌کننده است، زمان را هدر می‌دهد و می‌تواند باعث عصبانیت شود. اما رانندگی در این شرایط، زمانی ایمن‌تر است که شما بتوانید آرامش خود را حفظ کنید. عصبانیت باعث تصمیم‌های ناگهانی، تغییر خط‌های خطرناک، فشار بیش از حد روی گاز و ترمز و درگیری با دیگر رانندگان می‌شود.

سعی کنید از قبل زمان کافی برای رسیدن به مقصد در نظر بگیرید تا اگر گرفتار ترافیک شدید، فشار زمانی کمتری احساس کنید. اگر در ترافیک گیر کرده‌اید، واقعیت را بپذیرید که سرعت متوسط شما پایین است و عجله کردن، تاثیر زیادی بر زمان رسیدن نخواهد داشت، اما می‌تواند خطر را چند برابر کند. تنفس عمیق، گوش دادن به موسیقی آرام و تمرکز بر کنترل نرم خودرو به شما کمک می‌کند آرام‌تر بمانید.

اگر راننده‌ای اشتباه کرد، جلوی شما پیچید یا بی‌دلیل بوق زد، تلاش کنید با او وارد بازی عصبانیت نشوید. واکنش شما، اگر تند و پرخاشگرانه باشد، هم تمرکز خودتان را به هم می‌زند و هم ممکن است به درگیری و خطر منجر شود. در ترافیک سنگین، راننده‌ای موفق‌تر است که صبورتر است، نه سریع‌تر.

هر زمان احساس کردید عصبانیت شما بر تصمیم‌هایتان در رانندگی غلبه کرده است، اولویت را به ایستادن در محل امن و آرام شدن بدهید، نه ادامه رانندگی با همان حالت.

جلوگیری از بوق غیرضروری

بوق، وسیله‌ای هشداردهنده برای جلوگیری از خطر است، نه ابزاری برای تخلیه عصبانیت. در ترافیک سنگین، استفاده بی‌مورد و پیاپی از بوق، فقط استرس و تنش را برای همه افزایش می‌دهد و هیچ تاثیری در روان شدن مسیر ندارد. حتی ممکن است باعث وحشت عابر، موتورسوار یا راننده‌ای شود که ناگهان واکنش اشتباه نشان می‌دهد.

در ترافیک، فقط زمانی از بوق استفاده کنید که بخواهید دیگری را از خطری که متوجه آن نیست آگاه کنید، مثلا عابری که بی‌توجه وارد مسیر می‌شود یا خودرویی که بدون توجه در حال تغییر خط است. بوق زدن برای این‌که خودروی جلویی سریع‌تر حرکت کند، وقتی روشن است که جلوتر راه بسته است، هیچ توجیهی ندارد.

همچنین از بوق‌های ممتد و طولانی یا پشت‌سر هم، مخصوصا در مناطق مسکونی و در ساعات استراحت، خودداری کنید. این رفتار علاوه بر غیراخلاقی بودن، در بسیاری از شهرها تخلف محسوب می‌شود و می‌تواند جریمه به همراه داشته باشد.

بوق را فقط برای هشدار ایمنی فوری به کار ببرید. هر استفاده دیگری، هم غیرحرفه‌ای است و هم می‌تواند به استرس، اشتباه و حتی حادثه منجر شود.