17.2.1. فرمان
Table of Contents
عملکرد سیستم فرمان
فرمان وظیفه دارد نیروی چرخش دست راننده را به چرخهای جلو منتقل کند تا خودرو در مسیر دلخواه حرکت کند. این کار از طریق مجموعهای از قطعات مانند ستون فرمان، جعبه فرمان، میلهها و مفصلها انجام میشود. راننده با چرخاندن غربیلک فرمان، در واقع زاویه چرخهای جلو را نسبت به مسیر مستقیم تغییر میدهد و خودرو در مسیر منحنی حرکت میکند.
در خودروهای امروزی، سیستم فرمان طوری طراحی شده است که بین زاویه چرخش فرمان و زاویه چرخها تناسب مشخصی وجود دارد. این تناسب را میتوان به صورت یک نسبت ساده نوشت، مثلا اگر با یک دور کامل چرخاندن فرمان، چرخها فقط چند درجه بچرخند، این یعنی سیستم برای داشتن کنترل دقیق، حرکت دست را کاهش داده و به حرکت کوچکتر اما پرقدرت در چرخها تبدیل کرده است.
«فرمان سالم» باید سه ویژگی مهم داشته باشد:
۱. واکنش فوری و قابل پیشبینی به حرکت دست راننده
۲. نداشتن لقی و بازی غیرعادی
۳. امکان کنترل خودرو بدون نیاز به زور زیاد
در آزمون عملی، آزمونگیرنده معمولا از همان لحظه حرکت، دقت شما در نگه داشتن خودرو در مسیر مستقیم، اصلاح نرم انحرافها و نچرخاندن ناگهانی فرمان را بررسی میکند. اگر فرمان خودرو ایراد جدی داشته باشد، ادامه رانندگی میتواند بسیار خطرناک باشد، زیرا کوچکترین حرکت ناخواسته میتواند باعث خروج از مسیر، برخورد با جدول یا وسیله نقلیه دیگر شود.
فرمان هیدرولیک
فرمان هیدرولیک نوعی سیستم کمکی است که با استفاده از فشار روغن، نیروی دست راننده را تقویت میکند تا چرخاندن فرمان، سبکتر و راحتتر شود. در این سیستم، یک پمپ هیدرولیک با نیروی موتور، روغن مخصوص را تحت فشار در مدار فرمان به گردش درمیآورد. وقتی راننده فرمان را میچرخاند، دریچهای باز میشود و روغن پرفشار به یک سیلندر هیدرولیکی میرسد و به چرخاندن چرخها کمک میکند.
اگر موتور خاموش باشد، پمپ هیدرولیک کار نمیکند، بنابراین فرمان بسیار سنگین میشود، اما همچنان قابل کنترل است. به همین دلیل است که خاموش شدن ناگهانی خودرو در حرکت، احساس سنگین شدن فرمان را به همراه دارد و راننده باید آمادگی مقابله با این وضعیت را داشته باشد.
نشانههای رایج مشکل در فرمان هیدرولیک عبارت است از سنگین شدن غیرعادی فرمان، شنیدن صدای زوزه هنگام چرخاندن فرمان، یا دیدن نشتی روغن زیر خودرو در ناحیه جلو. مخزن روغن هیدرولیک معمولا درون محفظه موتور قرار دارد و سطح آن باید بین حداقل و حداکثر مشخص شده باشد.
اگر فرمان ناگهان بسیار سنگین شد، به ویژه هنگام پیچیدن، باید با احتیاط زیاد سرعت را کم کنید، از حرکات ناگهانی پرهیز کنید و در اولین محل امن توقف کرده و برای بررسی فنی اقدام کنید.
در استفاده روزمره، نباید فرمان هیدرولیک را تا انتهای قفل، برای مدت طولانی در همان وضعیت نگه داشت، چون فشار زیاد در سیستم میتواند به پمپ و دیگر اجزا آسیب برساند. همچنین هرگونه صدای غیرعادی یا تغییر در نرمی فرمان، هشداری است که نباید نادیده گرفته شود.
فرمان برقی
فرمان برقی یا «کمکفرمان برقی» به جای استفاده از فشار روغن، از یک موتور برقی و واحد الکترونیکی برای سبک کردن فرمان استفاده میکند. در این سیستم، حسگرها سرعت خودرو و میزان چرخش فرمان را اندازه میگیرند و واحد کنترل، با توجه به این اطلاعات، نیروی کمکی مناسب را به فرمان اضافه میکند.
یکی از مزیتهای فرمان برقی این است که در سرعتهای پایین، مانند هنگام پارک، فرمان بسیار نرم میشود و در سرعتهای بالا کمی سفتتر میشود تا کنترل دقیقتری به راننده بدهد. این تغییر هوشمندانه، هم راحتی و هم ایمنی را افزایش میدهد.
برخلاف سیستم هیدرولیک، در فرمان برقی از روغن هیدرولیک استفاده نمیشود، در نتیجه نشتی روغن و بسیاری از مشکلات مربوط به پمپ هیدرولیک وجود ندارد. اما در عوض، مشکلات میتواند مربوط به بخش برقی، مانند موتور کمکفرمان، سیمکشی یا واحد کنترل الکترونیکی باشد.
نشانههای مشکل در فرمان برقی معمولا شامل سنگین شدن ناگهانی فرمان، روشن شدن چراغ هشدار مربوط به فرمان یا سیستم پایداری، یا کمککردن نامنظم فرمان است. ممکن است در یک لحظه فرمان نرم و لحظه بعد، سفت شود که در این حالت ادامه رانندگی بدون بررسی فنی، خطرناک است.
در خودروهای دارای فرمان برقی، روشن شدن چراغ هشدار فرمان روی صفحه کیلومتر و همزمان شدن آن با تغییر در نرمی فرمان، نشانه جدی است و راننده باید در اولین فرصت امن، خودرو را متوقف کرده و برای بررسی تخصصی اقدام کند.
در آزمون عملی ممکن است نوع سیستم فرمان برای شما اهمیتی نداشته باشد، اما شناخت این موضوع کمک میکند اگر روزی هنگام رانندگی عادی، فرمان ناگهان رفتار متفاوتی نشان داد، آن را جدی بگیرید و تصور نکنید فقط «حس» شما تغییر کرده است.
لقی فرمان
«لقی فرمان» به مقدار حرکتی گفته میشود که راننده فرمان را میچرخاند، اما چرخهای جلو هنوز واکنش قابل توجهی نشان نمیدهند. به زبان ساده، فرمان چند درجه خالی میچرخد و خودرو هنوز مسیرش عوض نمیشود. کمی لقی در بسیاری از خودروها طبیعی است، اما وقتی این مقدار زیاد شود، کنترل دقیق خودرو مشکل و خطرناک خواهد شد.
برای درک این موضوع، تصور کنید در مسیر مستقیم با سرعت متوسط حرکت میکنید و برای اصلاح یک انحراف کوچک، فرمان را کمی به راست میچرخانید، اما خودرو واکنشی نشان نمیدهد. در نتیجه، راننده ممکن است برای جبران، فرمان را بیشتر بچرخاند و ناگهان خودرو بیش از حد به یک سمت منحرف شود. این حالت در سرعتهای بالا به ویژه خطرناک است.
یک روش ساده برای احساس لقی، این است که در حالت توقف و موتور روشن، فرمان را بسیار کم به چپ و راست حرکت دهید و نگاه کنید که آیا چرخها بلافاصله شروع به چرخش میکنند یا نه. اگر بخش قابل توجهی از حرکت فرمان، بدون حرکت جدی چرخها انجام شود، لقی زیاد است و باید بررسی شود.
لقی زیاد فرمان میتواند باعث شود خودرو در سرعت بالا «شناور» و بیثبات احساس شود و کوچکترین دستانداز یا باد جانبی، آن را از مسیر منحرف کند. لقی غیرعادی فرمان یک نقص ایمنی جدی است و نیاز به بررسی فوری دارد.
علت لقی میتواند فرسودگی قطعات مختلف سیستم فرمان، مانند جعبه فرمان، مفصلها یا سیبکها باشد. تشخیص دقیق آن کار راننده مبتدی نیست، اما تشخیص وجود مشکل و مراجعه به تعمیرگاه، وظیفهای است که نباید آن را به تعویق انداخت.
کشیدن فرمان
«کشیدن فرمان» به حالتی گفته میشود که وقتی فرمان را در وضعیت تقریبا مستقیم نگه میدارید، خودرو تمایل دارد به یک سمت، مثلا راست یا چپ، منحرف شود. در این حالت، راننده مجبور است مرتب فرمان را در جهت مخالف نگه دارد تا خودرو در مسیر مستقیم حرکت کند. این موضوع هم آزاردهنده است و هم میتواند نشانه یک مشکل فنی یا ایمنی باشد.
اگر خودرو در جادهای که شیب ملایم عرضی دارد، کمی به سمت پایین شیب منحرف شود، تا حدی طبیعی است، اما وقتی در جاده تقریبا صاف و در شرایط مشابه، همیشه به یک سمت کشیده میشود، باید آن را جدی گرفت. تفاوت باد لاستیکها، ساییدگی نامتقارن لاستیک، تنظیم نبودن زوایای چرخ، یا مشکلات سیستم تعلیق و فرمان، از عوامل شایع کشیدن خودرو است.
یک نکته مهم برای راننده تازهکار این است که «کشیدن فرمان» را با «نگه نداشتن صحیح فرمان» اشتباه نگیرد. اگر دستها روی فرمان در وضعیت نادرست باشد یا راننده بدون توجه، کمی به یک سمت فشار وارد کند، ممکن است فکر کند خودرو مشکل دارد. بنابراین ابتدا باید مطمئن شوید که در مسیر مستقیم، فرمان را بدون فشار اضافی و به صورت متقارن در دست گرفتهاید.
اگر خودرو به طور محسوس به یک سمت میکشد، به ویژه هنگام ترمزگیری، ممکن است مشکل در سیستم ترمز، لاستیک یا تعلیق وجود داشته باشد. این وضعیت خطر جدی خروج از مسیر یا واژگونی را افزایش میدهد و نباید نادیده گرفته شود.
در هنگام آزمون عملی، اگر خودروی آموزشگاه کشیدن جزئی داشته باشد، معمولا قبلا بررسی شده و در محدوده قابل قبول است. اما به عنوان راننده آینده، وظیفه دارید در خودروی شخصی، هرگونه کشیدن غیرعادی را مشاهده و برای رفع آن اقدام کنید و فقط با عادت کردن به این وضعیت، خود را فریب ندهید.
لرزش فرمان
«لرزش فرمان» حالتی است که در آن، غربیلک فرمان هنگام حرکت، مخصوصا در سرعتهای خاص، به صورت مداوم یا متناوب میلرزد. این لرزش میتواند خفیف و فقط قابل احساس در دستها باشد یا به حدی زیاد شود که به وضوح دیده شود. لرزش فرمان همیشه نشانه خطری فوری نیست، اما حتما نشانه وجود مشکل فنی است و باید بررسی شود.
یکی از علتهای رایج لرزش فرمان، بالانس نبودن چرخها است. اگر وزن چرخ و لاستیک به طور یکنواخت پخش نشده باشد، در سرعتهای مشخص، نیروی گریز از مرکز باعث لرزش محور و در نتیجه فرمان میشود. این لرزش معمولا در یک بازه سرعتی خاص بیشتر احساس میشود و در سرعتهای بسیار کم یا بسیار زیاد کمتر میشود.
علت دیگر میتواند «تاب داشتن رینگ یا دیسک ترمز» باشد. در این حالت، لرزش ممکن است هنگام ترمزگیری محسوستر شود. برخی مشکلات سیستم تعلیق و شل بودن بعضی قطعات نیز میتواند به لرزش فرمان منجر شود. در هر صورت، راننده نباید به این لرزش عادت کند یا آن را فقط یک «ناراحتی جزئی» بداند.
لرزش غیرعادی فرمان، به ویژه اگر همراه با صدا، کشیدن خودرو یا تغییر در رفتار ترمز باشد، میتواند نشانه نقصی باشد که در صورت بیتوجهی، منجر به خرابی جدیتر یا حتی از دست دادن کنترل خودرو شود. این نشانه را جدی بگیرید.
در آزمون عملی، وجود لرزش خفیف در فرمان خودرو، معمولا مانع برگزاری آزمون نیست، اما شما به عنوان راننده مسئول، باید یاد بگیرید هر تغییری در حس فرمان، به ویژه اگر تازه ایجاد شده، یک «پیام هشدار» از طرف خودرو است که باید به آن پاسخ داده شود.
زمان مراجعه به تعمیرگاه
سیستم فرمان، از مهمترین بخشهای ایمنی خودرو است و کوچکترین نقص در آن، مستقیما بر توانایی شما برای حفظ مسیر و جلوگیری از تصادف تأثیر میگذارد. بنابراین باید بدانید چه نشانههایی به شما میگویند که زمان مراجعه به تعمیرگاه فرا رسیده است و نباید رانندگی را ادامه دهید، مگر برای رسیدن به محل امن یا تعمیرگاه نزدیک.
به طور خلاصه، در موارد زیر باید حتما برای بررسی تخصصی اقدام کنید:
۱. سنگین شدن ناگهانی فرمان، به ویژه در سرعتهای پایین یا هنگام پارک.
۲. ظاهر شدن لقی محسوس و جدید در فرمان، بعد از عبور از یک دستانداز شدید یا حادثه.
۳. کشیدن واضح خودرو به یک سمت، با وجود نگه داشتن فرمان در وضعیت تقریبا مستقیم.
۴. لرزش شدید یا غیرعادی فرمان، به خصوص اگر همراه با صدا یا تغییر رفتار خودرو باشد.
۵. شنیدن صداهای تق تق، ساییدگی یا ضربه هنگام چرخاندن فرمان درجا یا در حرکت.
۶. روشن شدن چراغ هشدار مربوط به فرمان یا سیستم پایداری، همراه با تغییر در نرمی یا رفتار فرمان.
هر نقصی که توانایی شما را در «کنترل جهت حرکت خودرو» کاهش دهد، یک نقص ایمنی فوری است. ادامه رانندگی با فرمان معیوب، به معنای پذیرش آگاهانه خطر تصادف است.
هنگام مراجعه به تعمیرگاه، علائمی را که احساس کردهاید با دقت و به زبان ساده توضیح دهید، مثلا: فرمان در سرعت بالا میلرزد، یا خودرو به راست میکشد، یا فرمان بعد از رد شدن از چاله، کمی کج شده است. این توضیحات به تعمیرکار کمک میکند عیب را سریعتر پیدا کند.
به عنوان راننده مبتدی، شاید توانایی تشخیص علت فنی را نداشته باشید، اما باید در تشخیص «غیرعادی بودن وضعیت» و تصمیم برای توقف و مراجعه به متخصص، کاملا جدی و مسئولانه عمل کنید. این یکی از مهمترین تفاوتهای راننده حرفهای و بیتفاوت است.
Views: 0
Where to Move
Move chapter:
- ☰ 1. شروع دوره
- ☰ 1.1. معرفی دوره
- ☰ 1.1.1. آشنایی با دوره
- ☰ 1.1.2. روش مطالعه
- ☰ 1.1.3. منابع و اعتبار مطالب
-
- ☰ 1.2. دریافت گواهینامه در ایران
- ☰ 1.2.1. انواع گواهینامه
- ☰ 1.2.2. شرایط ثبتنام
- ☰ 1.2.3. مراحل آموزش
- ☰ 1.2.4. رانندگان تازهکار
- ☰ 1.2.5. تمدید و تعویض گواهینامه
-
-
- ☰ 2. مفاهیم پایه ترافیک
- ☰ 2.1. کاربران راه
- ☰ 2.1.1. راننده و سرنشین
- ☰ 2.1.2. عابر پیاده
- ☰ 2.1.3. کاربران آسیبپذیر
-
- ☰ 2.2. مفاهیم مربوط به راه
- ☰ 2.2.1. اجزای راه
- ☰ 2.2.2. انواع معابر
- ☰ 2.2.3. نقاط و سازههای راه
-
- ☰ 2.3. مفاهیم مربوط به حرکت
- ☰ 2.3.1. حرکت و تغییر موقعیت
- ☰ 2.3.2. توقف و پارک
- ☰ 2.3.3. سرعت و فاصله
-
-
- ☰ 3. علائم راهنمایی و رانندگی
- ☰ 3.1. مبانی علائم
- ☰ 3.1.1. شکل علائم
- ☰ 3.1.2. رنگ علائم
- ☰ 3.1.3. اعتبار علائم
-
- ☰ 3.2. تابلوهای اخطاری
- ☰ 3.2.1. خطرات مربوط به مسیر
- ☰ 3.2.2. خطرات مربوط به تقاطع
- ☰ 3.2.3. خطرات مربوط به کاربران راه
- ☰ 3.2.4. خطرات طبیعی و محیطی
-
- ☰ 3.3. تابلوهای بازدارنده
- ☰ 3.3.1. ممنوعیت ورود و عبور
- ☰ 3.3.2. ممنوعیت حرکت
- ☰ 3.3.3. محدودیتهای وسیله نقلیه
-
- ☰ 3.4. تابلوهای دستوری
- ☰ 3.4.1. جهتهای اجباری
- ☰ 3.4.2. مسیرهای اختصاصی
- ☰ 3.4.3. الزامات حرکتی
-
- ☰ 3.5. تابلوهای حق تقدم
- ☰ 3.5.1. علائم اصلی حق تقدم
- ☰ 3.5.2. تشخیص کاربرد علائم
-
- ☰ 3.6. تابلوهای اخباری
- ☰ 3.6.1. تابلوهای مسیر
- ☰ 3.6.2. تابلوهای خدماتی
- ☰ 3.6.3. تابلوهای اطلاعاتی
-
- ☰ 3.7. تابلوهای مکمل
- ☰ 3.7.1. محدوده و جهت اثر
- ☰ 3.7.2. شرایط و استثناها
-
-
- ☰ 4. خطکشی و علائم سطح راه
- ☰ 4.1. خطوط طولی
- ☰ 4.1.1. خطوط جداکننده مسیر
- ☰ 4.1.2. خطوط کناری
-
- ☰ 4.2. خطوط عرضی
- ☰ 4.2.1. خطوط توقف
- ☰ 4.2.2. خطوط عابر پیاده
-
- ☰ 4.3. نشانههای هدایت مسیر
- ☰ 4.3.1. فلشها و نوشتهها
- ☰ 4.3.2. خطوط تغییر سرعت
-
- ☰ 4.4. سایر علائم سطح راه
- ☰ 4.4.1. هاشورها و جزایر
- ☰ 4.4.2. تجهیزات بازتابنده
- ☰ 4.4.3. رنگ جدولها
-
-
- ☰ 5. چراغها و فرمانهای ترافیکی
- ☰ 5.1. چراغهای راهنمایی
- ☰ 5.1.1. چراغهای ثابت
- ☰ 5.1.2. چراغهای چشمکزن
- ☰ 5.1.3. چراغهای جهتدار
- ☰ 5.1.4. چراغهای ویژه
-
- ☰ 5.2. فرمان مأمور راهنمایی
- ☰ 5.2.1. وضعیتهای بدن مأمور
- ☰ 5.2.2. تقدم فرمانها
-
-
- ☰ 6. حق تقدم عبور
- ☰ 6.1. اصول حق تقدم
- ☰ 6.1.1. ترتیب تصمیمگیری
- ☰ 6.1.2. اصول عمومی
-
- ☰ 6.2. حق تقدم در تقاطعها
- ☰ 6.2.1. تقاطع همعرض
- ☰ 6.2.2. راه اصلی و فرعی
- ☰ 6.2.3. تقاطع چراغدار
- ☰ 6.2.4. تقاطع بدون علامت
-
- ☰ 6.3. حق تقدم در میدان
- ☰ 6.3.1. ورود به میدان
- ☰ 6.3.2. حرکت داخل میدان
- ☰ 6.3.3. خروج از میدان
-
- ☰ 6.4. موقعیتهای ویژه حق تقدم
- ☰ 6.4.1. خروج و ورود
- ☰ 6.4.2. مسیرهای باریک و شیبدار
- ☰ 6.4.3. خودروهای ویژه
-
- ☰ 6.5. تمرین حق تقدم
- ☰ 6.5.1. تحلیل تصاویر
- ☰ 6.5.2. موقعیتهای ترکیبی
-
-
- ☰ 7. سرعت، فاصله و ترمز
- ☰ 7.1. انتخاب سرعت
- ☰ 7.1.1. سرعت مجاز
- ☰ 7.1.2. سرعت مطمئنه
- ☰ 7.1.3. خطرات سرعت نامناسب
-
- ☰ 7.2. فاصله ایمن
- ☰ 7.2.1. فاصله طولی
- ☰ 7.2.2. فاصله جانبی
- ☰ 7.2.3. شرایط نیازمند فاصله بیشتر
-
- ☰ 7.3. مسافت توقف
- ☰ 7.3.1. زمان واکنش
- ☰ 7.3.2. مسافت ترمز
- ☰ 7.3.3. ترمزگیری ایمن
-
-
- ☰ 8. سبقت و تغییر مسیر
- ☰ 8.1. اصول سبقت
- ☰ 8.1.1. آمادگی برای سبقت
- ☰ 8.1.2. انجام سبقت
- ☰ 8.1.3. وظایف خودروی دیگر
-
- ☰ 8.2. ممنوعیت سبقت
- ☰ 8.2.1. محدودیتهای مسیر
- ☰ 8.2.2. محدودیتهای دید
- ☰ 8.2.3. محدودیتهای ترافیکی
-
- ☰ 8.3. تغییر خط
- ☰ 8.3.1. مراحل تغییر خط
- ☰ 8.3.2. تغییر خط در موقعیتهای مختلف
- ☰ 8.3.3. اشتباهات تغییر خط
-
-
- ☰ 9. گردش و دور زدن
- ☰ 9.1. گردش در تقاطع
- ☰ 9.1.1. گردش به راست
- ☰ 9.1.2. گردش به چپ
- ☰ 9.1.3. گردش در خیابانهای مختلف
-
- ☰ 9.2. دور زدن
- ☰ 9.2.1. دور زدن یکفرمان
- ☰ 9.2.2. دور زدن دوفرمان
- ☰ 9.2.3. ممنوعیت دور زدن
-
-
- ☰ 10. توقف و پارک
- ☰ 10.1. اصول توقف
- ☰ 10.1.1. توقف عادی
- ☰ 10.1.2. توقف اضطراری
- ☰ 10.1.3. محلهای ممنوع توقف
-
- ☰ 10.2. اصول پارک
- ☰ 10.2.1. پارک کنار جدول
- ☰ 10.2.2. پارک دوبل
- ☰ 10.2.3. پارک در شیب
- ☰ 10.2.4. خروج از پارک
-
-
- ☰ 11. رانندگی شهری
- ☰ 11.1. شروع و ادامه حرکت
- ☰ 11.1.1. شروع حرکت
- ☰ 11.1.2. حرکت در خیابان
-
- ☰ 11.2. رانندگی در ترافیک
- ☰ 11.2.1. ترافیک روان
- ☰ 11.2.2. ترافیک سنگین
- ☰ 11.2.3. توقف و حرکت متوالی
-
- ☰ 11.3. مناطق حساس شهری
- ☰ 11.3.1. مدارس و مناطق مسکونی
- ☰ 11.3.2. ایستگاههای عمومی
- ☰ 11.3.3. بازارها و مراکز شلوغ
-
-
- ☰ 12. رانندگی برونشهری
- ☰ 12.1. جادههای دوطرفه
- ☰ 12.1.1. حرکت ایمن
- ☰ 12.1.2. عبور از پیچ
- ☰ 12.1.3. عبور از سربالایی و سرازیری
-
- ☰ 12.2. بزرگراه و آزادراه
- ☰ 12.2.1. ورود به مسیر
- ☰ 12.2.2. حرکت در مسیر
- ☰ 12.2.3. خروج از مسیر
- ☰ 12.2.4. خرابی در مسیر
-
- ☰ 12.3. تونل و پل
- ☰ 12.3.1. رانندگی در تونل
- ☰ 12.3.2. رانندگی روی پل
-
- ☰ 12.4. مسیرهای کوهستانی
- ☰ 12.4.1. رانندگی در شیب
- ☰ 12.4.2. پیچهای کوهستانی
-
-
- ☰ 13. رانندگی در شرایط نامساعد
- ☰ 13.1. شرایط جوی
- ☰ 13.1.1. باران
- ☰ 13.1.2. برف و یخ
- ☰ 13.1.3. مه و گردوغبار
- ☰ 13.1.4. باد شدید
-
- ☰ 13.2. شرایط نوری
- ☰ 13.2.1. رانندگی در شب
- ☰ 13.2.2. طلوع و غروب
-
- ☰ 13.3. شرایط سطح راه
- ☰ 13.3.1. مسیر لغزنده
- ☰ 13.3.2. آبگرفتگی
-
-
- ☰ 14. ایمنی راننده و سرنشینان
- ☰ 14.1. وضعیت صحیح راننده
- ☰ 14.1.1. تنظیم صندلی
- ☰ 14.1.2. تنظیم آینهها
- ☰ 14.1.3. کنترل فرمان و پدالها
-
- ☰ 14.2. تجهیزات حفاظت سرنشینان
- ☰ 14.2.1. کمربند ایمنی
- ☰ 14.2.2. پشتسری و کیسه هوا
- ☰ 14.2.3. ایمنی کودکان
- ☰ 14.2.4. ایمنی افراد خاص
-
- ☰ 14.3. عوامل انسانی
- ☰ 14.3.1. خستگی و خوابآلودگی
- ☰ 14.3.2. دارو، الکل و مواد
- ☰ 14.3.3. حواسپرتی
- ☰ 14.3.4. هیجان و پرخاشگری
-
-
- ☰ 15. رانندگی تدافعی
- ☰ 15.1. شناسایی خطر
- ☰ 15.1.1. مشاهده مؤثر
- ☰ 15.1.2. پیشبینی رفتار دیگران
- ☰ 15.1.3. نشانههای خطر
-
- ☰ 15.2. مدیریت خطر
- ☰ 15.2.1. فضای ایمن
- ☰ 15.2.2. تصمیمگیری
- ☰ 15.2.3. پیشگیری از تصادف
-
-
- ☰ 16. تعامل با وسایل نقلیه دیگر
- ☰ 16.1. موتورسیکلت و دوچرخه
- ☰ 16.1.1. موتورسیکلتها
- ☰ 16.1.2. دوچرخهها
-
- ☰ 16.2. خودروهای سنگین
- ☰ 16.2.1. کامیون و اتوبوس
- ☰ 16.2.2. بارهای ویژه
-
- ☰ 16.3. خودروهای امدادی
- ☰ 16.3.1. تشخیص خودروی امدادی
- ☰ 16.3.2. باز کردن مسیر
-
-
- ☰ 17. آشنایی فنی با خودرو
- ☰ 17.1. موتور و انتقال قدرت
- ☰ 17.1.1. موتور
- ☰ 17.1.2. کلاچ و گیربکس
- ☰ 17.1.3. سیستم انتقال قدرت
-
- ☰ 17.2. سیستم هدایت و تعلیق
- ☰ 17.2.1. فرمان
- ☰ 17.2.2. تعلیق
-
- ☰ 17.3. سیستم ترمز
- ☰ 17.3.1. اجزای ترمز
- ☰ 17.3.2. سامانههای کمکی
- ☰ 17.3.3. عیبهای ترمز
-
- ☰ 17.4. لاستیک و چرخ
- ☰ 17.4.1. مشخصات لاستیک
- ☰ 17.4.2. بررسی و نگهداری
- ☰ 17.4.3. پنچری و ترکیدگی
-
- ☰ 17.5. برق و روشنایی
- ☰ 17.5.1. باتری و شارژ
- ☰ 17.5.2. چراغهای خودرو
-
- ☰ 17.6. مایعات و سرویسها
- ☰ 17.6.1. مایعات خودرو
- ☰ 17.6.2. سرویس دورهای
-
-
- ☰ 18. صفحه کیلومتر و هشدارها
- ☰ 18.1. نشانگرهای اصلی
- ☰ 18.1.1. ابزارهای اندازهگیری
- ☰ 18.1.2. نشانگرهای وضعیت
-
- ☰ 18.2. چراغهای هشدار
- ☰ 18.2.1. هشدارهای قرمز
- ☰ 18.2.2. هشدارهای زرد
- ☰ 18.2.3. واکنش به هشدارها
-
-
- ☰ 19. نقص فنی و شرایط اضطراری
- ☰ 19.1. خرابی خودرو
- ☰ 19.1.1. خاموش شدن خودرو
- ☰ 19.1.2. داغ شدن موتور
- ☰ 19.1.3. خرابی ترمز
- ☰ 19.1.4. گیر کردن پدال گاز
-
- ☰ 19.2. از دست دادن کنترل
- ☰ 19.2.1. لغزش خودرو
- ☰ 19.2.2. ترکیدن لاستیک
- ☰ 19.2.3. باز شدن کاپوت
-
- ☰ 19.3. تجهیزات اضطراری
- ☰ 19.3.1. وسایل ضروری
- ☰ 19.3.2. استفاده از مثلث خطر
-
-
- ☰ 20. تصادف و امدادرسانی
- ☰ 20.1. اقدامات پس از تصادف
- ☰ 20.1.1. ایمنسازی صحنه
- ☰ 20.1.2. تماس با امداد
- ☰ 20.1.3. ثبت حادثه
-
- ☰ 20.2. انواع تصادف
- ☰ 20.2.1. تصادف خسارتی
- ☰ 20.2.2. تصادف جرحی
- ☰ 20.2.3. تصادف با عابر
- ☰ 20.2.4. تصادف با خودروی پارکشده
-
-
- ☰ 21. کمکهای اولیه
- ☰ 21.1. ارزیابی مصدوم
- ☰ 21.1.1. بررسی صحنه
- ☰ 21.1.2. بررسی وضعیت
-
- ☰ 21.2. اقدامات اولیه
- ☰ 21.2.1. مصدوم بیهوش
- ☰ 21.2.2. خونریزی
- ☰ 21.2.3. شکستگی و آسیب ستون فقرات
- ☰ 21.2.4. سوختگی و شوک
- ☰ 21.2.5. احیای قلبی ریوی
-
-
- ☰ 22. آتشسوزی خودرو
- ☰ 22.1. پیشگیری
- ☰ 22.1.1. عوامل خطر
- ☰ 22.1.2. تجهیزات پیشگیری
-
- ☰ 22.2. مقابله با آتش
- ☰ 22.2.1. اقدامات فوری
- ☰ 22.2.2. استفاده از خاموشکننده
-
-
- ☰ 23. قوانین و مسئولیتهای راننده
- ☰ 23.1. مدارک قانونی
- ☰ 23.1.1. مدارک راننده
- ☰ 23.1.2. مدارک خودرو
-
- ☰ 23.2. تخلفات رانندگی
- ☰ 23.2.1. تخلفات حرکتی
- ☰ 23.2.2. تخلفات توقف
- ☰ 23.2.3. تخلفات رفتاری
- ☰ 23.2.4. تخلفات جدی
-
- ☰ 23.3. جرائم و نمره منفی
- ☰ 23.3.1. جریمهها
- ☰ 23.3.2. نمره منفی
- ☰ 23.3.3. توقیف وسیله نقلیه
-
-
- ☰ 24. بیمه و خسارت
- ☰ 24.1. انواع بیمه
- ☰ 24.1.1. بیمه شخص ثالث
- ☰ 24.1.2. بیمه بدنه
-
- ☰ 24.2. دریافت خسارت
- ☰ 24.2.1. خسارت مالی
- ☰ 24.2.2. خسارت جانی
-
-
- ☰ 25. فرهنگ رانندگی
- ☰ 25.1. اخلاق ترافیکی
- ☰ 25.1.1. احترام به دیگران
- ☰ 25.1.2. مدیریت تعارض
-
- ☰ 25.2. رانندگی مسئولانه
- ☰ 25.2.1. مسئولیت اجتماعی
- ☰ 25.2.2. رانندگی اقتصادی
- ☰ 25.2.3. حفاظت از محیط زیست
-
-
- ☰ 26. آموزش عملی رانندگی
- ☰ 26.1. آشنایی اولیه با خودرو
- ☰ 26.1.1. آمادهسازی راننده
- ☰ 26.1.2. روشن و خاموش کردن
-
- ☰ 26.2. کنترل پدالها
- ☰ 26.2.1. کلاچ
- ☰ 26.2.2. گاز و ترمز
-
- ☰ 26.3. حرکت و تعویض دنده
- ☰ 26.3.1. تعویض دنده
- ☰ 26.3.2. توقف
-
- ☰ 26.4. کنترل فرمان
- ☰ 26.4.1. حرکت مستقیم
- ☰ 26.4.2. پیچیدن
-
- ☰ 26.5. مانورهای عملی
- ☰ 26.5.1. پارک سی سانتی
- ☰ 26.5.2. حرکت در سربالایی
- ☰ 26.5.3. دندهعقب
-
- ☰ 26.6. رانندگی در محیط واقعی
- ☰ 26.6.1. خیابان خلوت
- ☰ 26.6.2. خیابان پرترافیک
- ☰ 26.6.3. تقاطع و میدان
- ☰ 26.6.4. رانندگی شبانه و جادهای
-
-
- ☰ 27. آمادگی آزمون عملی
- ☰ 27.1. پیش از آزمون
- ☰ 27.1.1. مدارک و آمادگی
- ☰ 27.1.2. کنترل اولیه خودرو
-
- ☰ 27.2. مهارتهای مورد ارزیابی
- ☰ 27.2.1. کنترل خودرو
- ☰ 27.2.2. رعایت مقررات
- ☰ 27.2.3. مانورها
-
- ☰ 27.3. خطاهای آزمون
- ☰ 27.3.1. خطاهای رایج
- ☰ 27.3.2. خطاهای خطرناک
- ☰ 27.3.3. مدیریت آزمون
-
-
- ☰ 28. آمادگی آزمون آییننامه
- ☰ 28.1. شناخت آزمون
- ☰ 28.1.1. ساختار آزمون
- ☰ 28.1.2. دستهبندی سؤالات
-
- ☰ 28.2. روش پاسخگویی
- ☰ 28.2.1. تحلیل سؤال
- ☰ 28.2.2. مدیریت زمان
- ☰ 28.2.3. اشتباهات رایج
-
-
- ☰ 29. تمرین و ارزیابی
- ☰ 29.1. تمرینهای موضوعی
- ☰ 29.1.1. تمرین تابلوها
- ☰ 29.1.2. تمرین خطکشی
- ☰ 29.1.3. تمرین فنی
- ☰ 29.1.4. تمرین ایمنی
-
- ☰ 29.2. آزمونهای مرحلهای
- ☰ 29.2.1. آزمون مقدماتی
- ☰ 29.2.2. آزمون میانی
- ☰ 29.2.3. آزمون پیشرفته
-
- ☰ 29.3. آزمونهای جامع
- ☰ 29.3.1. آزمون جامع اول
- ☰ 29.3.2. آزمون جامع دوم
- ☰ 29.3.3. آزمون جامع سوم
- ☰ 29.3.4. آزمون نهایی
-
-
- ☰ 30. مرور نهایی
- ☰ 30.1. خلاصه آییننامه
- ☰ 30.1.1. مرور علائم
- ☰ 30.1.2. مرور قوانین حرکت
- ☰ 30.1.3. مرور ایمنی
- ☰ 30.1.4. مرور فنی و امدادی
-
- ☰ 30.2. چکلیست آزمون
- ☰ 30.2.1. شب قبل از آزمون
- ☰ 30.2.2. روز آزمون آییننامه
- ☰ 30.2.3. روز آزمون عملی
-
-
- ☰ 31. منابع تکمیلی
- ☰ 31.1. مرجع علائم
- ☰ 31.1.1. فهرست تصویری علائم
-
- ☰ 31.2. جدولهای خلاصه
- ☰ 31.2.1. قوانین پرتکرار
- ☰ 31.2.2. نکات فنی
-
- ☰ 31.3. چکلیستها
- ☰ 31.3.1. چکلیست پیش از حرکت
- ☰ 31.3.2. چکلیست سفر
- ☰ 31.3.3. چکلیست تصادف
-
- ☰ 31.4. واژهنامه
- ☰ 31.4.1. اصطلاحات ترافیکی
- ☰ 31.4.2. اصطلاحات فنی
-
- ☰ 31.5. پرسشهای متداول
- ☰ 31.5.1. گواهینامه و آزمون
- ☰ 31.5.2. رانندگی و قوانین
-
-
Comments
Please login to add a comment.
Don't have an account? Register now!