24.2.2. خسارت جانی
Table of Contents
گزارش پلیس
در تصادفاتی که منجر به جراحت یا فوت میشوند، «گزارش رسمی پلیس» مهمترین سند برای رسیدگی کیفری و برای دریافت خسارت جانی از بیمه است. بدون این گزارش، روند دریافت دیه و سایر خسارات جانی بسیار پیچیده یا حتی غیرممکن میشود.
اولین وظیفه شما بعد از ایمنسازی صحنه و تماس با اورژانس، اطلاع دادن به پلیس راهنمایی و رانندگی یا کلانتری است. مأمور پلیس معمولاً به محل تصادف میآید، وضعیت خودروها، محل برخورد، آثار ترمز، محل عابر یا موتورسوار، و اظهارات طرفین و شهود را ثبت میکند. نتیجه این بررسی در قالب «کروکی» و «گزارش افسر کاردان فنی» یا گزارش عادی پلیس تنظیم میشود.
در تصادف جرحی، افسر معمولاً شما را برای تشکیل پرونده به نزدیکترین واحد پلیس هدایت میکند. ممکن است به دلیل شدت حادثه، پرونده مستقیماً به دادسرا ارسال شود. در هر صورت، تطبیق گزارش پلیس با واقعیت صحنه بسیار مهم است. اگر پلیس درباره نحوه وقوع حادثه از شما سؤال میکند، باید دقیق، صادقانه و بدون اغراق پاسخ دهید و از امضای برگههایی که متوجه متن آن نشدهاید خودداری کنید.
بدون گزارش رسمی پلیس و ثبت کروکی در تصادف جرحی یا فوتی، امکان استفاده کامل از پوشش بیمه شخص ثالث برای خسارتهای جانی دچار مشکل جدی میشود و ممکن است راننده مقصر شخصاً مسئول پرداخت دیه باشد.
توجه کنید که در برخی موارد، بهخصوص تصادف با عابر، حتی اگر عابر به نظر شما «مقصر» باشد، باز هم باید حادثه را به پلیس گزارش کنید و صحنه را تا حد امکان دستنخورده نگه دارید، مگر وقتی که جابهجایی برای حفظ جان مصدوم یا ایمنسازی راه ضروری باشد.
مدارک پزشکی
برای اثبات خسارت جانی و تعیین میزان آن، مدارک پزشکی نقشی اساسی دارند. این مدارک، هم برای شرکت بیمه و هم برای مرجع قضایی (دادسرا، دادگاه، پزشکی قانونی) مبنای تصمیمگیری هستند. مهمترین مدارک عبارتاند از برگههای اورژانس، پرونده بیمارستان، جواب تصویربرداریها، و در نهایت نظر پزشکی قانونی.
پس از انتقال مصدوم به بیمارستان، تمام مراحل معاینه، درمان، عمل جراحی، بستری، نسخهها و آزمایشها در پرونده پزشکی ثبت میشود. این پرونده باید در بیمارستان یا درمانگاه به نام صحیح مصدوم و با کد ملی ثبت شود. گم شدن یا ناقص بودن این اطلاعات میتواند در ادامه کار مشکل ایجاد کند.
در بسیاری از تصادفات جرحی، برای تعیین نوع و درصد صدمات (مثلاً شکستگی، پارگی اعضا، نقص عضو، از کارافتادگی بخشی از بدن) مصدوم باید توسط سازمان پزشکی قانونی معاینه شود. این سازمان بر اساس معاینات، مدارک بیمارستان و گاهی عکسها و آزمایشها، نظریهای صادر میکند که شامل شرح صدمات، مدت درمان، و در صورت لزوم میزان دیه یا ارش است.
برای دریافت خسارت جانی از بیمه، حفظ کامل مدارک پزشکی، فاکتورهای درمانی و نظریه پزشکی قانونی ضروری است. از هر مدرکی حداقل یک کپی خوانا تهیه و نزد خود نگه دارید.
نکته مهم این است که در بسیاری از موارد، بیمه فقط هزینههای درمانی را که با مدارک معتبر (فاکتور رسمی و مهر مرکز درمانی) قابل اثبات باشد میپذیرد. بنابراین پرداخت نقدی بدون دریافت رسید معتبر، یا درمان در مراکزی که مدرک رسمی ارائه نمیکنند، میتواند بازپرداخت هزینهها را با مشکل روبهرو کند.
مسئولیت راننده
در خسارتهای جانی، دو نوع مسئولیت برای راننده مطرح میشود: مسئولیت کیفری و مسئولیت مدنی یا مالی. مسئولیت کیفری به این مربوط است که راننده بر اساس قانون مجازات اسلامی، در صورت ارتکاب «بیاحتیاطی»، «بیمبالاتی»، «عدم رعایت نظامات دولتی» یا «عدم مهارت»، در برابر صدمات بدنی واردشده به دیگران مسئول شناخته میشود. نتیجه این مسئولیت میتواند حبس، جزای نقدی، و الزام به پرداخت دیه باشد.
مسئولیت مدنی یا مالی، همان الزام راننده به جبران خسارت است که در تصادفات رانندگی، بیشتر به شکل دیه و هزینههای درمانی دیده میشود. در حالت عادی، این مسئولیت مالی توسط بیمه شخص ثالث راننده مقصر تا سقف تعهدات بیمهنامه پوشش داده میشود، اما این به معنای سلب مسئولیت کامل راننده نیست.
مواردی وجود دارد که شرکت بیمه پس از پرداخت خسارت به زیاندیده، میتواند به راننده مقصر «رجوع» کند و بخشی یا تمام مبلغ پرداختی را از او پس بگیرد. نمونههای رایج این وضعیت عبارتاند از رانندگی بدون گواهینامه، مستی یا مصرف مواد مخدر، فرار از صحنه، یا عمد در ایجاد حادثه. در این حالت، راننده علاوه بر تحمل مجازات کیفری، در برابر بیمه هم بدهکار میشود.
راننده موظف است بهمحض وقوع تصادف منجر به جرح یا فوت، صحنه را ترک نکند، به مصدوم کمک کند، پلیس و اورژانس را خبر کند، و مدارک هویتی و بیمه را ارائه دهد. ترک صحنه یا عدم کمک، هم از نظر قانونی و هم از نظر بیمهای بسیار سنگین ارزیابی میشود.
حتی اگر شما از نظر قانونی «مقصر» شناخته شوید، این به معنای حذف کامل حقوق شما نیست. ممکن است در همان تصادف خود شما هم دچار آسیب جانی شده باشید. در این صورت، با توجه به جزئیات حادثه و تشخیص مرجع قضایی، میتوان نسبت به دریافت دیه برای صدمات وارده به شما نیز اقدام کرد، بهخصوص اگر تقصیر مشترک بوده یا وسیله نقلیه دیگری هم در وقوع حادثه مؤثر بوده باشد.
پیگیری بیمه
پس از تشکیل پرونده در پلیس و تکمیل مدارک پزشکی، نوبت به مراجعه به شرکت بیمه برای دریافت خسارت جانی میرسد. مخاطب اصلی بیمه، معمولاً شخص زیاندیده یا وراث قانونی او هستند، نه راننده مقصر. با این حال، راننده مقصر باید همکاری کند و بیمهنامه معتبر، کارت خودرو و گواهینامه خود را ارائه دهد.
مراحل کلی پیگیری خسارت جانی از بیمه شخص ثالث به شکل زیر است. ابتدا باید مشخص شود که کدام شرکت بیمه مسئول پرداخت است. این شرکت، همان بیمهگر وسیله نقلیه مقصر است. سپس مدارکی مانند گزارش پلیس و کروکی، شکواییه یا دستور مرجع قضایی در صورت وجود، مدارک هویتی مصدوم یا وراث، مدارک پزشکی و نظریه پزشکی قانونی، و اصل بیمهنامه و مدارک خودرو به شرکت بیمه تحویل میشود.
پس از تحویل مدارک، شرکت بیمه پرونده تشکیل میدهد و کارشناسی میکند. در خسارتهای جانی، بیمه معمولاً منتظر نظریه نهایی پزشکی قانونی درباره میزان دیه میماند. بعد از صدور نظریه و در صورت تکمیل مدارک، بیمه در مهلت قانونی موظف به پرداخت است. این پرداخت ممکن است مستقیماً به حساب مصدوم، ورثه یا به دستور مقام قضایی انجام شود.
به نکات زمانبندی نیز باید دقت کنید. قوانین ممکن است برای اعلام حادثه یا ارائه مدارک به بیمه مهلت مشخص تعیین کنند. تأخیر طولانی، بهویژه در اعلام اولیه حادثه، میتواند بهانهای برای ایجاد مشکل در روند پرداخت باشد. بنابراین به محض تثبیت وضعیت پزشکی و تکمیل نسبی مدارک، مراجعه به بیمه را به تعویق نیندازید.
بیمه شخص ثالث ملزم به جبران خسارت جانی زیاندیدگان تا سقف تعهدات مندرج در بیمهنامه است و حق ندارد پرداخت را صرفاً به دلیل «عدم رضایت راننده مقصر» یا اختلافات شخصی متوقف کند. معیار، قانون و اسناد رسمی پرونده است.
در مواردی که خسارت جانی بسیار بیشتر از سقف پوشش بیمهنامه باشد، مازاد آن به عهده راننده مقصر است. این اهمیت داشتن بیمهنامه با سقف تعهد کافی را نشان میدهد، زیرا در تصادفهای منجر به فوت یا نقص عضو، رقم دیه میتواند بسیار بالا باشد.
صندوق تأمین خسارتهای بدنی
در برخی موارد، با وجود وقوع خسارت جانی، امکان دریافت دیه از بیمه شخص ثالث وجود ندارد. برای جلوگیری از «بیسرپرست ماندن زیاندیده»، نهادی به نام «صندوق تأمین خسارتهای بدنی» ایجاد شده است. این صندوق در شرایط خاص، به جای بیمه یا در کنار آن، خسارت جانی را پرداخت میکند.
مهمترین موارد استفاده از صندوق عبارتاند از تصادف با خودرویی که بیمه شخص ثالث معتبر ندارد، تصادفی که راننده مقصر آن فرار کرده و شناسایی نشده است، تصادفی که مقصر آن ناشناس است مثل مواردی که خودرو متواری میشود و ردی از آن باقی نمیماند، و مواردی که شرکت بیمه به دلایلی مانند ورشکستگی یا ابطال پروانه، عملاً امکان پرداخت خسارت را از دست داده است. همچنین در برخی وضعیتهای خاص، اگر بیمه تعهدی نسبت به بخشی از خسارت نداشته باشد، صندوق ممکن است آن بخش را تحت شرایطی بپذیرد.
برای استفاده از صندوق، باید به مرجع قضایی مراجعه و پرونده تشکیل شود. پس از صدور حکم یا دستور لازم و معرفی به صندوق، زیاندیده یا وراث میتوانند با ارائه مدارک لازم (حکم دادگاه، گزارش پلیس، مدارک پزشکی، مدارک هویتی) درخواست پرداخت دیه را ثبت کنند.
وجود صندوق تأمین خسارتهای بدنی به این معنا نیست که رانندگی بدون بیمه شخص ثالث مجاز است. نداشتن بیمه همچنان تخلف سنگین است و صندوق پس از پرداخت خسارت، میتواند برای وصول مبلغ به راننده مقصر مراجعه کند.
نکته مهم برای شما به عنوان راننده این است که بدانید حتی اگر طرف مقابل بیمه نداشته باشد، یا فرار کند، حقوق جانی زیاندیده بهطور کلی از بین نمیرود و قانون برای حمایت از جان و سلامتی افراد، این سازوکار حمایتی را پیشبینی کرده است.
اهمیت مشاوره حقوقی
خسارتهای جانی، برخلاف خسارتهای صرفاً مالی، معمولاً پیچیدهتر، حساستر و از نظر احساسی سنگینتر هستند. در این نوع حوادث، پای جان انسان، سلامت طولانیمدت، و گاهی معلولیت دائمی در میان است. علاوه بر آن، قوانین مرتبط با دیه، مسئولیت راننده، نقش بیمه، صندوق تأمین خسارتهای بدنی و تشریفات قضایی، جزئیات فراوانی دارند که برای یک فرد عادی بهسادگی قابل درک نیست.
مشاوره با یک وکیل یا کارشناس حقوقی آشنا با پروندههای تصادف و بیمه میتواند در چند زمینه به شما کمک کند. او میتواند به شما بگوید چه مدارکی را از همان ابتدا جمعآوری و نگهداری کنید، چگونه در مراحل پلیسی و قضایی اظهارنظر کنید، چه زمانی برای مراجعه به پزشکی قانونی مناسب است، و چگونه حقوق خود را از بیمه یا صندوق مطالبه کنید. همچنین اگر بین شما و بیمه یا طرف مقابل اختلافی پیش بیاید، تنظیم لایحه، اعتراض به نظر کارشناسی، یا پیگیری پرونده در دادگاه بدون دانستن قواعد حقوقی میتواند شانس موفقیت شما را کم کند.
بهخصوص در تصادفهای منجر به نقص عضو، ازکارافتادگی، یا فوت، استفاده از مشاوره حقوقی حرفهای، احتمال از دست رفتن بخشی از حقوق قانونی شما یا خانوادهتان را بهطور جدی کاهش میدهد.
اگر به وکیل دسترسی ندارید، دستکم میتوانید از خدمات مشاورهای رایگان یا کمهزینه که برخی نهادها، کانونهای وکلا یا مراکز معاضدت قضایی ارائه میکنند استفاده کنید. همچنین مطالعه خلاصه قوانین مرتبط با دیه و بیمه شخص ثالث، هرچند بهطور کامل جایگزین وکیل نمیشود، اما کمک میکند در برخورد با پلیس، مقام قضایی و شرکت بیمه آگاهانهتر تصمیم بگیرید و امضا کنید.
Views: 0
Where to Move
Move chapter:
- ☰ 1. شروع دوره
- ☰ 1.1. معرفی دوره
- ☰ 1.1.1. آشنایی با دوره
- ☰ 1.1.2. روش مطالعه
- ☰ 1.1.3. منابع و اعتبار مطالب
-
- ☰ 1.2. دریافت گواهینامه در ایران
- ☰ 1.2.1. انواع گواهینامه
- ☰ 1.2.2. شرایط ثبتنام
- ☰ 1.2.3. مراحل آموزش
- ☰ 1.2.4. رانندگان تازهکار
- ☰ 1.2.5. تمدید و تعویض گواهینامه
-
-
- ☰ 2. مفاهیم پایه ترافیک
- ☰ 2.1. کاربران راه
- ☰ 2.1.1. راننده و سرنشین
- ☰ 2.1.2. عابر پیاده
- ☰ 2.1.3. کاربران آسیبپذیر
-
- ☰ 2.2. مفاهیم مربوط به راه
- ☰ 2.2.1. اجزای راه
- ☰ 2.2.2. انواع معابر
- ☰ 2.2.3. نقاط و سازههای راه
-
- ☰ 2.3. مفاهیم مربوط به حرکت
- ☰ 2.3.1. حرکت و تغییر موقعیت
- ☰ 2.3.2. توقف و پارک
- ☰ 2.3.3. سرعت و فاصله
-
-
- ☰ 3. علائم راهنمایی و رانندگی
- ☰ 3.1. مبانی علائم
- ☰ 3.1.1. شکل علائم
- ☰ 3.1.2. رنگ علائم
- ☰ 3.1.3. اعتبار علائم
-
- ☰ 3.2. تابلوهای اخطاری
- ☰ 3.2.1. خطرات مربوط به مسیر
- ☰ 3.2.2. خطرات مربوط به تقاطع
- ☰ 3.2.3. خطرات مربوط به کاربران راه
- ☰ 3.2.4. خطرات طبیعی و محیطی
-
- ☰ 3.3. تابلوهای بازدارنده
- ☰ 3.3.1. ممنوعیت ورود و عبور
- ☰ 3.3.2. ممنوعیت حرکت
- ☰ 3.3.3. محدودیتهای وسیله نقلیه
-
- ☰ 3.4. تابلوهای دستوری
- ☰ 3.4.1. جهتهای اجباری
- ☰ 3.4.2. مسیرهای اختصاصی
- ☰ 3.4.3. الزامات حرکتی
-
- ☰ 3.5. تابلوهای حق تقدم
- ☰ 3.5.1. علائم اصلی حق تقدم
- ☰ 3.5.2. تشخیص کاربرد علائم
-
- ☰ 3.6. تابلوهای اخباری
- ☰ 3.6.1. تابلوهای مسیر
- ☰ 3.6.2. تابلوهای خدماتی
- ☰ 3.6.3. تابلوهای اطلاعاتی
-
- ☰ 3.7. تابلوهای مکمل
- ☰ 3.7.1. محدوده و جهت اثر
- ☰ 3.7.2. شرایط و استثناها
-
-
- ☰ 4. خطکشی و علائم سطح راه
- ☰ 4.1. خطوط طولی
- ☰ 4.1.1. خطوط جداکننده مسیر
- ☰ 4.1.2. خطوط کناری
-
- ☰ 4.2. خطوط عرضی
- ☰ 4.2.1. خطوط توقف
- ☰ 4.2.2. خطوط عابر پیاده
-
- ☰ 4.3. نشانههای هدایت مسیر
- ☰ 4.3.1. فلشها و نوشتهها
- ☰ 4.3.2. خطوط تغییر سرعت
-
- ☰ 4.4. سایر علائم سطح راه
- ☰ 4.4.1. هاشورها و جزایر
- ☰ 4.4.2. تجهیزات بازتابنده
- ☰ 4.4.3. رنگ جدولها
-
-
- ☰ 5. چراغها و فرمانهای ترافیکی
- ☰ 5.1. چراغهای راهنمایی
- ☰ 5.1.1. چراغهای ثابت
- ☰ 5.1.2. چراغهای چشمکزن
- ☰ 5.1.3. چراغهای جهتدار
- ☰ 5.1.4. چراغهای ویژه
-
- ☰ 5.2. فرمان مأمور راهنمایی
- ☰ 5.2.1. وضعیتهای بدن مأمور
- ☰ 5.2.2. تقدم فرمانها
-
-
- ☰ 6. حق تقدم عبور
- ☰ 6.1. اصول حق تقدم
- ☰ 6.1.1. ترتیب تصمیمگیری
- ☰ 6.1.2. اصول عمومی
-
- ☰ 6.2. حق تقدم در تقاطعها
- ☰ 6.2.1. تقاطع همعرض
- ☰ 6.2.2. راه اصلی و فرعی
- ☰ 6.2.3. تقاطع چراغدار
- ☰ 6.2.4. تقاطع بدون علامت
-
- ☰ 6.3. حق تقدم در میدان
- ☰ 6.3.1. ورود به میدان
- ☰ 6.3.2. حرکت داخل میدان
- ☰ 6.3.3. خروج از میدان
-
- ☰ 6.4. موقعیتهای ویژه حق تقدم
- ☰ 6.4.1. خروج و ورود
- ☰ 6.4.2. مسیرهای باریک و شیبدار
- ☰ 6.4.3. خودروهای ویژه
-
- ☰ 6.5. تمرین حق تقدم
- ☰ 6.5.1. تحلیل تصاویر
- ☰ 6.5.2. موقعیتهای ترکیبی
-
-
- ☰ 7. سرعت، فاصله و ترمز
- ☰ 7.1. انتخاب سرعت
- ☰ 7.1.1. سرعت مجاز
- ☰ 7.1.2. سرعت مطمئنه
- ☰ 7.1.3. خطرات سرعت نامناسب
-
- ☰ 7.2. فاصله ایمن
- ☰ 7.2.1. فاصله طولی
- ☰ 7.2.2. فاصله جانبی
- ☰ 7.2.3. شرایط نیازمند فاصله بیشتر
-
- ☰ 7.3. مسافت توقف
- ☰ 7.3.1. زمان واکنش
- ☰ 7.3.2. مسافت ترمز
- ☰ 7.3.3. ترمزگیری ایمن
-
-
- ☰ 8. سبقت و تغییر مسیر
- ☰ 8.1. اصول سبقت
- ☰ 8.1.1. آمادگی برای سبقت
- ☰ 8.1.2. انجام سبقت
- ☰ 8.1.3. وظایف خودروی دیگر
-
- ☰ 8.2. ممنوعیت سبقت
- ☰ 8.2.1. محدودیتهای مسیر
- ☰ 8.2.2. محدودیتهای دید
- ☰ 8.2.3. محدودیتهای ترافیکی
-
- ☰ 8.3. تغییر خط
- ☰ 8.3.1. مراحل تغییر خط
- ☰ 8.3.2. تغییر خط در موقعیتهای مختلف
- ☰ 8.3.3. اشتباهات تغییر خط
-
-
- ☰ 9. گردش و دور زدن
- ☰ 9.1. گردش در تقاطع
- ☰ 9.1.1. گردش به راست
- ☰ 9.1.2. گردش به چپ
- ☰ 9.1.3. گردش در خیابانهای مختلف
-
- ☰ 9.2. دور زدن
- ☰ 9.2.1. دور زدن یکفرمان
- ☰ 9.2.2. دور زدن دوفرمان
- ☰ 9.2.3. ممنوعیت دور زدن
-
-
- ☰ 10. توقف و پارک
- ☰ 10.1. اصول توقف
- ☰ 10.1.1. توقف عادی
- ☰ 10.1.2. توقف اضطراری
- ☰ 10.1.3. محلهای ممنوع توقف
-
- ☰ 10.2. اصول پارک
- ☰ 10.2.1. پارک کنار جدول
- ☰ 10.2.2. پارک دوبل
- ☰ 10.2.3. پارک در شیب
- ☰ 10.2.4. خروج از پارک
-
-
- ☰ 11. رانندگی شهری
- ☰ 11.1. شروع و ادامه حرکت
- ☰ 11.1.1. شروع حرکت
- ☰ 11.1.2. حرکت در خیابان
-
- ☰ 11.2. رانندگی در ترافیک
- ☰ 11.2.1. ترافیک روان
- ☰ 11.2.2. ترافیک سنگین
- ☰ 11.2.3. توقف و حرکت متوالی
-
- ☰ 11.3. مناطق حساس شهری
- ☰ 11.3.1. مدارس و مناطق مسکونی
- ☰ 11.3.2. ایستگاههای عمومی
- ☰ 11.3.3. بازارها و مراکز شلوغ
-
-
- ☰ 12. رانندگی برونشهری
- ☰ 12.1. جادههای دوطرفه
- ☰ 12.1.1. حرکت ایمن
- ☰ 12.1.2. عبور از پیچ
- ☰ 12.1.3. عبور از سربالایی و سرازیری
-
- ☰ 12.2. بزرگراه و آزادراه
- ☰ 12.2.1. ورود به مسیر
- ☰ 12.2.2. حرکت در مسیر
- ☰ 12.2.3. خروج از مسیر
- ☰ 12.2.4. خرابی در مسیر
-
- ☰ 12.3. تونل و پل
- ☰ 12.3.1. رانندگی در تونل
- ☰ 12.3.2. رانندگی روی پل
-
- ☰ 12.4. مسیرهای کوهستانی
- ☰ 12.4.1. رانندگی در شیب
- ☰ 12.4.2. پیچهای کوهستانی
-
-
- ☰ 13. رانندگی در شرایط نامساعد
- ☰ 13.1. شرایط جوی
- ☰ 13.1.1. باران
- ☰ 13.1.2. برف و یخ
- ☰ 13.1.3. مه و گردوغبار
- ☰ 13.1.4. باد شدید
-
- ☰ 13.2. شرایط نوری
- ☰ 13.2.1. رانندگی در شب
- ☰ 13.2.2. طلوع و غروب
-
- ☰ 13.3. شرایط سطح راه
- ☰ 13.3.1. مسیر لغزنده
- ☰ 13.3.2. آبگرفتگی
-
-
- ☰ 14. ایمنی راننده و سرنشینان
- ☰ 14.1. وضعیت صحیح راننده
- ☰ 14.1.1. تنظیم صندلی
- ☰ 14.1.2. تنظیم آینهها
- ☰ 14.1.3. کنترل فرمان و پدالها
-
- ☰ 14.2. تجهیزات حفاظت سرنشینان
- ☰ 14.2.1. کمربند ایمنی
- ☰ 14.2.2. پشتسری و کیسه هوا
- ☰ 14.2.3. ایمنی کودکان
- ☰ 14.2.4. ایمنی افراد خاص
-
- ☰ 14.3. عوامل انسانی
- ☰ 14.3.1. خستگی و خوابآلودگی
- ☰ 14.3.2. دارو، الکل و مواد
- ☰ 14.3.3. حواسپرتی
- ☰ 14.3.4. هیجان و پرخاشگری
-
-
- ☰ 15. رانندگی تدافعی
- ☰ 15.1. شناسایی خطر
- ☰ 15.1.1. مشاهده مؤثر
- ☰ 15.1.2. پیشبینی رفتار دیگران
- ☰ 15.1.3. نشانههای خطر
-
- ☰ 15.2. مدیریت خطر
- ☰ 15.2.1. فضای ایمن
- ☰ 15.2.2. تصمیمگیری
- ☰ 15.2.3. پیشگیری از تصادف
-
-
- ☰ 16. تعامل با وسایل نقلیه دیگر
- ☰ 16.1. موتورسیکلت و دوچرخه
- ☰ 16.1.1. موتورسیکلتها
- ☰ 16.1.2. دوچرخهها
-
- ☰ 16.2. خودروهای سنگین
- ☰ 16.2.1. کامیون و اتوبوس
- ☰ 16.2.2. بارهای ویژه
-
- ☰ 16.3. خودروهای امدادی
- ☰ 16.3.1. تشخیص خودروی امدادی
- ☰ 16.3.2. باز کردن مسیر
-
-
- ☰ 17. آشنایی فنی با خودرو
- ☰ 17.1. موتور و انتقال قدرت
- ☰ 17.1.1. موتور
- ☰ 17.1.2. کلاچ و گیربکس
- ☰ 17.1.3. سیستم انتقال قدرت
-
- ☰ 17.2. سیستم هدایت و تعلیق
- ☰ 17.2.1. فرمان
- ☰ 17.2.2. تعلیق
-
- ☰ 17.3. سیستم ترمز
- ☰ 17.3.1. اجزای ترمز
- ☰ 17.3.2. سامانههای کمکی
- ☰ 17.3.3. عیبهای ترمز
-
- ☰ 17.4. لاستیک و چرخ
- ☰ 17.4.1. مشخصات لاستیک
- ☰ 17.4.2. بررسی و نگهداری
- ☰ 17.4.3. پنچری و ترکیدگی
-
- ☰ 17.5. برق و روشنایی
- ☰ 17.5.1. باتری و شارژ
- ☰ 17.5.2. چراغهای خودرو
-
- ☰ 17.6. مایعات و سرویسها
- ☰ 17.6.1. مایعات خودرو
- ☰ 17.6.2. سرویس دورهای
-
-
- ☰ 18. صفحه کیلومتر و هشدارها
- ☰ 18.1. نشانگرهای اصلی
- ☰ 18.1.1. ابزارهای اندازهگیری
- ☰ 18.1.2. نشانگرهای وضعیت
-
- ☰ 18.2. چراغهای هشدار
- ☰ 18.2.1. هشدارهای قرمز
- ☰ 18.2.2. هشدارهای زرد
- ☰ 18.2.3. واکنش به هشدارها
-
-
- ☰ 19. نقص فنی و شرایط اضطراری
- ☰ 19.1. خرابی خودرو
- ☰ 19.1.1. خاموش شدن خودرو
- ☰ 19.1.2. داغ شدن موتور
- ☰ 19.1.3. خرابی ترمز
- ☰ 19.1.4. گیر کردن پدال گاز
-
- ☰ 19.2. از دست دادن کنترل
- ☰ 19.2.1. لغزش خودرو
- ☰ 19.2.2. ترکیدن لاستیک
- ☰ 19.2.3. باز شدن کاپوت
-
- ☰ 19.3. تجهیزات اضطراری
- ☰ 19.3.1. وسایل ضروری
- ☰ 19.3.2. استفاده از مثلث خطر
-
-
- ☰ 20. تصادف و امدادرسانی
- ☰ 20.1. اقدامات پس از تصادف
- ☰ 20.1.1. ایمنسازی صحنه
- ☰ 20.1.2. تماس با امداد
- ☰ 20.1.3. ثبت حادثه
-
- ☰ 20.2. انواع تصادف
- ☰ 20.2.1. تصادف خسارتی
- ☰ 20.2.2. تصادف جرحی
- ☰ 20.2.3. تصادف با عابر
- ☰ 20.2.4. تصادف با خودروی پارکشده
-
-
- ☰ 21. کمکهای اولیه
- ☰ 21.1. ارزیابی مصدوم
- ☰ 21.1.1. بررسی صحنه
- ☰ 21.1.2. بررسی وضعیت
-
- ☰ 21.2. اقدامات اولیه
- ☰ 21.2.1. مصدوم بیهوش
- ☰ 21.2.2. خونریزی
- ☰ 21.2.3. شکستگی و آسیب ستون فقرات
- ☰ 21.2.4. سوختگی و شوک
- ☰ 21.2.5. احیای قلبی ریوی
-
-
- ☰ 22. آتشسوزی خودرو
- ☰ 22.1. پیشگیری
- ☰ 22.1.1. عوامل خطر
- ☰ 22.1.2. تجهیزات پیشگیری
-
- ☰ 22.2. مقابله با آتش
- ☰ 22.2.1. اقدامات فوری
- ☰ 22.2.2. استفاده از خاموشکننده
-
-
- ☰ 23. قوانین و مسئولیتهای راننده
- ☰ 23.1. مدارک قانونی
- ☰ 23.1.1. مدارک راننده
- ☰ 23.1.2. مدارک خودرو
-
- ☰ 23.2. تخلفات رانندگی
- ☰ 23.2.1. تخلفات حرکتی
- ☰ 23.2.2. تخلفات توقف
- ☰ 23.2.3. تخلفات رفتاری
- ☰ 23.2.4. تخلفات جدی
-
- ☰ 23.3. جرائم و نمره منفی
- ☰ 23.3.1. جریمهها
- ☰ 23.3.2. نمره منفی
- ☰ 23.3.3. توقیف وسیله نقلیه
-
-
- ☰ 24. بیمه و خسارت
- ☰ 24.1. انواع بیمه
- ☰ 24.1.1. بیمه شخص ثالث
- ☰ 24.1.2. بیمه بدنه
-
- ☰ 24.2. دریافت خسارت
- ☰ 24.2.1. خسارت مالی
- ☰ 24.2.2. خسارت جانی
-
-
- ☰ 25. فرهنگ رانندگی
- ☰ 25.1. اخلاق ترافیکی
- ☰ 25.1.1. احترام به دیگران
- ☰ 25.1.2. مدیریت تعارض
-
- ☰ 25.2. رانندگی مسئولانه
- ☰ 25.2.1. مسئولیت اجتماعی
- ☰ 25.2.2. رانندگی اقتصادی
- ☰ 25.2.3. حفاظت از محیط زیست
-
-
- ☰ 26. آموزش عملی رانندگی
- ☰ 26.1. آشنایی اولیه با خودرو
- ☰ 26.1.1. آمادهسازی راننده
- ☰ 26.1.2. روشن و خاموش کردن
-
- ☰ 26.2. کنترل پدالها
- ☰ 26.2.1. کلاچ
- ☰ 26.2.2. گاز و ترمز
-
- ☰ 26.3. حرکت و تعویض دنده
- ☰ 26.3.1. تعویض دنده
- ☰ 26.3.2. توقف
-
- ☰ 26.4. کنترل فرمان
- ☰ 26.4.1. حرکت مستقیم
- ☰ 26.4.2. پیچیدن
-
- ☰ 26.5. مانورهای عملی
- ☰ 26.5.1. پارک سی سانتی
- ☰ 26.5.2. حرکت در سربالایی
- ☰ 26.5.3. دندهعقب
-
- ☰ 26.6. رانندگی در محیط واقعی
- ☰ 26.6.1. خیابان خلوت
- ☰ 26.6.2. خیابان پرترافیک
- ☰ 26.6.3. تقاطع و میدان
- ☰ 26.6.4. رانندگی شبانه و جادهای
-
-
- ☰ 27. آمادگی آزمون عملی
- ☰ 27.1. پیش از آزمون
- ☰ 27.1.1. مدارک و آمادگی
- ☰ 27.1.2. کنترل اولیه خودرو
-
- ☰ 27.2. مهارتهای مورد ارزیابی
- ☰ 27.2.1. کنترل خودرو
- ☰ 27.2.2. رعایت مقررات
- ☰ 27.2.3. مانورها
-
- ☰ 27.3. خطاهای آزمون
- ☰ 27.3.1. خطاهای رایج
- ☰ 27.3.2. خطاهای خطرناک
- ☰ 27.3.3. مدیریت آزمون
-
-
- ☰ 28. آمادگی آزمون آییننامه
- ☰ 28.1. شناخت آزمون
- ☰ 28.1.1. ساختار آزمون
- ☰ 28.1.2. دستهبندی سؤالات
-
- ☰ 28.2. روش پاسخگویی
- ☰ 28.2.1. تحلیل سؤال
- ☰ 28.2.2. مدیریت زمان
- ☰ 28.2.3. اشتباهات رایج
-
-
- ☰ 29. تمرین و ارزیابی
- ☰ 29.1. تمرینهای موضوعی
- ☰ 29.1.1. تمرین تابلوها
- ☰ 29.1.2. تمرین خطکشی
- ☰ 29.1.3. تمرین فنی
- ☰ 29.1.4. تمرین ایمنی
-
- ☰ 29.2. آزمونهای مرحلهای
- ☰ 29.2.1. آزمون مقدماتی
- ☰ 29.2.2. آزمون میانی
- ☰ 29.2.3. آزمون پیشرفته
-
- ☰ 29.3. آزمونهای جامع
- ☰ 29.3.1. آزمون جامع اول
- ☰ 29.3.2. آزمون جامع دوم
- ☰ 29.3.3. آزمون جامع سوم
- ☰ 29.3.4. آزمون نهایی
-
-
- ☰ 30. مرور نهایی
- ☰ 30.1. خلاصه آییننامه
- ☰ 30.1.1. مرور علائم
- ☰ 30.1.2. مرور قوانین حرکت
- ☰ 30.1.3. مرور ایمنی
- ☰ 30.1.4. مرور فنی و امدادی
-
- ☰ 30.2. چکلیست آزمون
- ☰ 30.2.1. شب قبل از آزمون
- ☰ 30.2.2. روز آزمون آییننامه
- ☰ 30.2.3. روز آزمون عملی
-
-
- ☰ 31. منابع تکمیلی
- ☰ 31.1. مرجع علائم
- ☰ 31.1.1. فهرست تصویری علائم
-
- ☰ 31.2. جدولهای خلاصه
- ☰ 31.2.1. قوانین پرتکرار
- ☰ 31.2.2. نکات فنی
-
- ☰ 31.3. چکلیستها
- ☰ 31.3.1. چکلیست پیش از حرکت
- ☰ 31.3.2. چکلیست سفر
- ☰ 31.3.3. چکلیست تصادف
-
- ☰ 31.4. واژهنامه
- ☰ 31.4.1. اصطلاحات ترافیکی
- ☰ 31.4.2. اصطلاحات فنی
-
- ☰ 31.5. پرسشهای متداول
- ☰ 31.5.1. گواهینامه و آزمون
- ☰ 31.5.2. رانندگی و قوانین
-
-
Comments
Please login to add a comment.
Don't have an account? Register now!