16.3.1. تشخیص خودروی امدادی
Table of Contents
آژیر
برای تشخیص خودروی امدادی، آژیر اولین نشانه صوتی است که باید نسبت به آن حساس باشید. آژیر خودروهای امدادی معمولاً صدایی یکنواخت و بلند نیست، بلکه به صورت متناوب، قطع و وصل، یا با دو یا چند تُن متفاوت پخش میشود تا در میان صدای عادی ترافیک قابل تشخیص باشد. در شهر، آژیر معمولاً با شدت کمتر از جادهها استفاده میشود تا هم قابل شنیدن باشد و هم آزار صوتی کمتری ایجاد کند.
آژیر میتواند از فاصلهای که هنوز خودرو در آینهها دیده نمیشود، به گوش برسد. بنابراین، زمانی که صدای آژیر را میشنوید ولی منبع آن را نمیبینید، باید بلافاصله حواس خود را جمع کنید، سرعت را کمی کاهش دهید، آینهها را مرتب بررسی کنید و آماده تغییر مسیر یا توقف امن شوید. گوش دادن فقط به صدای روبهرو کافی نیست، زیرا آژیر میتواند از پشت سر، خیابانهای فرعی، یا حتی خیابان موازی شنیده شود.
برخی خودروهای امدادی از چند نوع آژیر استفاده میکنند، مثلاً یک نوع صدا برای حرکت عادی امدادی و نوعی دیگر برای شرایط بسیار اضطراری مانند عبور از تقاطع شلوغ. در بسیاری از خودروهای امدادی، هنگام نزدیک شدن به تقاطع، راننده نوع آژیر را عوض میکند تا توجه رانندگان و عابران پیاده بیش از پیش جلب شود.
هر صدای آژیر که با چراغ گردان یا حرکت سریع غیرعادی یک خودرو همراه باشد، نشانه خودروی امدادی در حال مأموریت است. در این حالت، شما موظفید مسیر را در کوتاهترین زمان و به ایمنترین شکل ممکن باز کنید، حتی اگر در اولویت قانونی حق تقدم با شما باشد.
چراغ گردان
چراغ گردان، مهمترین علامت بصری خودروهای امدادی است. این چراغها معمولاً در بالای خودرو نصب میشوند و با رنگهای مشخص و الگوهای چشمکزن، توجه رانندگان را جلب میکنند. رنگهای رایج در ایران برای چراغ گردان خودروهای امدادی شامل قرمز، آبی، و گاهی ترکیب آنها است. نور چراغ گردان در روز از فاصله نسبتاً زیاد و در شب از فاصله بسیار بیشتری دیده میشود.
الگوی چشمک زدن چراغ گردانها معمولاً ثابت و منظم است و از چراغ خطر یا فلاشر خودروهای عادی قابل تشخیص است. فلاشر خودروهای معمولی زرد و در جلو و عقب خودرو قرار دارد، در حالی که چراغ گردان امدادی اغلب در سقف یا بالاترین بخش بدنه خودرو نصب میشود و با شدت نور بیشتر و رنگ متفاوت دیده میشود. گاهی چراغ گردان با چراغهای چشمکزن جلو و عقب همراه است تا خودرو از هر زاویهای به راحتی قابل تشخیص باشد.
برای تشخیص وضعیت مأموریت، فقط روشن بودن چراغ گردان کافی است. ممکن است در برخی موارد، آژیر به دلایل خاص مانند نزدیک شدن به بیمارستان در شب یا شرایط محیطی، خاموش باشد اما چراغ گردان همچنان روشن بماند. در چنین شرایطی نیز خودرو در حال مأموریت به حساب میآید و شما باید حق تقدم ویژه آن را رعایت کنید.
جدول زیر به شکل کلی به شما کمک میکند تا چراغ گردان خودروهای امدادی را از وضعیتهای عادی تشخیص دهید:
| نوع نور | محل معمول نصب | رنگ غالب | معنای عمومی |
|---|---|---|---|
| چراغ گردان امدادی | سقف یا بالای خودرو | قرمز، آبی یا ترکیب | خودروی امدادی در حال مأموریت |
| فلاشر عادی | جلو و عقب خودرو | زرد | هشدار توقف یا خرابی، بدون حق تقدم ویژه |
هرگاه چراغ گردان قرمز یا آبی را روی یک وسیله نقلیه دیدید، حتی بدون شنیدن آژیر، آن را خودروی امدادی در حال مأموریت فرض کنید و برای باز کردن مسیر و جلوگیری از سد کردن راه اقدام کنید.
آمبولانس
آمبولانس، خودروی ویژه حمل بیمار و مصدوم است و از مهمترین خودروهای امدادی در ترافیک به شمار میآید. برای تشخیص آمبولانس، چند نشانه ظاهری و صوتی وجود دارد.
از نظر ظاهری، بدنه آمبولانس معمولاً به رنگ سفید است و روی آن نوارهای رنگی مثل قرمز یا آبی وجود دارد. روی بدنه، واژه «آمبولانس» و نشانههای پزشکی مانند صلیب، ستاره زندگی یا نشان اورژانس درج میشود. در بسیاری از آمبولانسها، واژه «AMBULANCE» در جلوی خودرو به صورت معکوس نوشته میشود تا راننده خودروی جلویی آن را در آینه وسط به شکل خوانا ببیند و سریعتر متوجه حضور آمبولانس شود.
آمبولانسها اغلب دارای چراغ گردان قرمز یا ترکیبی از قرمز و آبی هستند و هنگام مأموریت، آژیر روشن دارند. نوع حرکت آمبولانس نیز معمولاً سریعتر از جریان عادی ترافیک است و راننده آن سعی میکند از کوچکترین فرصت برای عبور استفاده کند، به ویژه در تقاطعها و مسیرهای شلوغ.
آمبولانس میتواند در دو وضعیت حرکت کند، «عادی» یا «اضطراری». در حالت عادی، ممکن است چراغ گردان خاموش باشد و خودرو با سرعتی مشابه ترافیک حرکت کند که در این حالت حق تقدم ویژهای فراتر از قانون عمومی ندارد. اما در حالت اضطراری، هم آژیر و هم چراغ گردان روشن است و خودرو در حال انتقال فوری بیمار یا رسیدن به محل حادثه است.
هرگاه آمبولانس با چراغ گردان روشن را مشاهده کردید، چه آژیر روشن باشد و چه نباشد، باید اولویت عبور را به آن بدهید، از سد کردن راه خودداری کنید و در صورت لزوم در کنار راه به صورت ایمن توقف کنید.
آتشنشانی
خودروهای آتشنشانی، شامل ماشینهای بزرگ قرمز رنگ برای اطفای حریق و نجات، از بارزترین نمونههای خودروهای امدادی هستند. این خودروها عموماً ابعاد بزرگتری نسبت به خودروهای سواری دارند و حرکت و گردش آنها در خیابان به فضای بیشتری نیاز دارد، به همین دلیل شناسایی سریع آنها اهمیت زیادی دارد.
از نظر ظاهری، بدنه خودروهای آتشنشانی بیشتر به رنگ قرمز با نوارها و نوشتههای سفید است. بر روی بدنه معمولاً کلمات «آتشنشانی» یا نشان سازمان آتشنشانی و حریق دیده میشود. وجود نردبان، شلنگ و تجهیزات حجیم روی سقف یا کنارهها نیز از دیگر نشانههای بصری این خودروها است.
چراغ گردان خودروهای آتشنشانی معمولاً قرمز است و با الگوی چشمک سریع و پرنور کار میکند. آژیر این خودروها اغلب بسیار قوی و گاهی با تُن خاصی است تا در میان سر و صدای شهر و در فاصله زیاد شنیده شود. از آنجا که مأموریتهای آتشنشانی اغلب بسیار اضطراری است و با خطر جانی گسترده همراه است، تقریباً در تمام حرکتهای ماموریتی، هم آژیر و هم چراغ گردان فعال است.
به دلیل طول و عرض زیاد، این خودروها برای عبور از تقاطعها، میدانها و کوچهها به فضای آزاد در عرض مسیر نیاز دارند. بنابراین وقتی خودروی آتشنشانی را تشخیص میدهید، تنها کنار رفتن جزئی کافی نیست، بلکه باید فضای طولی و عرضی کافی ایجاد کنید تا خودرو بتواند بدون مانور شدید عبور کند.
خودروهای آتشنشانی معمولاً در شرایط با ریسک بالا مانند آتشسوزی ساختمان، انفجار، یا گیر کردن افراد در خودرو اعزام میشوند. در مواجهه با این خودروها، هیچگاه جلوی آنها ترمز ناگهانی نگیرید و از حرکت در جلوی آنها یا تعقیبشان خودداری کنید.
پلیس
خودروهای پلیس، علاوه بر نقش معمول در کنترل ترافیک و اجرای قانون، در بسیاری از شرایط امدادی نیز به عنوان خودروی امدادی شناخته میشوند، به ویژه زمانی که با آژیر و چراغ گردان در حال مأموریت هستند.
از نظر ظاهری، خودروهای پلیس در ایران معمولاً ترکیبی از رنگ سفید با نوارهای سبز یا آبی دارند. روی بدنه، واژه «پلیس» و آرم نیروی انتظامی درج میشود. در برخی خودروها، روی درها و صندوق عقب شماره و مشخصات یگان یا واحد پلیس نوشته شده است. چراغ گردان خودروهای پلیس اغلب ترکیبی از رنگهای قرمز و آبی است که روی سقف خودرو قرار دارد.
برای تشخیص وضعیت امدادی، باید به دو نکته توجه کنید: روشن بودن چراغ گردان و فعال بودن آژیر. خودروهای پلیس ممکن است بدون آژیر و فقط با چراغ گردان روشن در نزدیکی محل حادثه حرکت کنند، یا در برخی شرایط فقط آژیر کوتاه برای هشدار استفاده کنند. هنگامی که خودروی پلیس هم آژیر و هم چراغ گردان را روشن دارد و در ترافیک با سرعت بیشتر از جریان عادی حرکت میکند، این خودرو در حال مأموریت فوری است و باید همانند دیگر خودروهای امدادی به آن حق تقدم داده شود.
علاوه بر خودروهای سواری پلیس، موتورهای پلیس و خودروهای گشت جادهای نیز به چراغ گردان مجهز هستند. در شب، بازتاب رنگ قرمز و آبی این چراغها روی سطح خیابان، دیوارها یا خودروهای دیگر میتواند قبل از دیدن خودِ وسیله، حضور آن را به شما اعلام کند.
هرگاه خودروی پلیس با چراغ گردان و آژیر روشن در آینهها یا روبهرو دیده شد، آن را مانند آمبولانس و آتشنشانی یک خودروی امدادی در نظر بگیرید، مسیر را باز کنید و از توقف در وسط راه یا سد کردن تقاطع خودداری کنید.
خودروهای نجات
خودروهای نجات گروه گستردهتری از خودروها را شامل میشوند که ممکن است ظاهر آنها دقیقاً مانند آمبولانس یا خودرو آتشنشانی نباشد، اما وظیفه امدادرسانی، نجات مصدومان، یا ایمنسازی صحنه حادثه را بر عهده دارند. نمونههایی از این خودروها شامل خودروهای امداد جادهای، خودروهای نجات هلال احمر، خودروهای تخصصی رهاسازی مصدومان، یا برخی خودروهای امداد خودروسازان است که در شرایط خاص با مجوز، نقش امدادی پیدا میکنند.
این خودروها معمولاً دارای نشانههای سازمانی روی بدنه هستند، مانند آرم هلال احمر، اورژانس جادهای، امداد خودرو، یا تیمهای تخصصی نجات. رنگ بدنه ممکن است سفید، زرد یا ترکیبی با نوارهای قرمز یا نارنجی باشد. وجه مشترک تقریباً همه آنها استفاده از چراغ گردان چشمکزن روی سقف و گاهی آژیر است.
نکته مهم در مورد خودروهای نجات این است که همیشه نباید از روی نوع بدنه یا اندازه خودرو قضاوت کنید. ممکن است یک وانت یا خودروی شاسیبلند، اما با آرم هلال احمر و چراغ گردان قرمز، در حال انتقال تجهیزات نجات یا تیم امداد باشد و در آن لحظه نقش حیاتی در عملیات امدادی داشته باشد. همچنین ممکن است برخی خودروهای امدادی سبک، مانند خودروهای راهنمایی اتوبانها، در نقش اولین وسیله هشداردهنده در صحنه حادثه عمل کنند.
برای تشخیص خودروی نجات به این نشانهها توجه کنید: وجود آرم سازمان امدادی، چراغ گردان فعال، گاهی آژیر، و حرکت سریعتر از جریان ترافیک به سمت یا از سمت محل حادثه. اگر این نشانهها همزمان مشاهده شود، باید آن را خودروی امدادی در حال مأموریت دانست.
قاعده کلی این است که هر وسیله نقلیهای که چراغ گردان قرمز یا آبی دارد و با الگوی امدادی (حرکت سریع، آژیر، یا نشانه سازمان امدادی) در مسیر حرکت است، در حکم خودروی امدادی است. در مواجهه با چنین وسیلهای، اول ایمنی خود و دیگران، سپس باز کردن سریع و مؤثر مسیر را در نظر بگیرید.
با شناخت دقیق آژیر، چراغ گردان و ظاهر انواع خودروهای امدادی، میتوانید زودتر از دیگر رانندگان حضور آنها را تشخیص دهید و با واکنش بهموقع، هم به نجات جان دیگران کمک کنید و هم از بروز حوادث ثانویه و تخلفات سنگین مرتبط با سد کردن راه خودروهای امدادی پیشگیری کنید.
Views: 0
Where to Move
Move chapter:
- ☰ 1. شروع دوره
- ☰ 1.1. معرفی دوره
- ☰ 1.1.1. آشنایی با دوره
- ☰ 1.1.2. روش مطالعه
- ☰ 1.1.3. منابع و اعتبار مطالب
-
- ☰ 1.2. دریافت گواهینامه در ایران
- ☰ 1.2.1. انواع گواهینامه
- ☰ 1.2.2. شرایط ثبتنام
- ☰ 1.2.3. مراحل آموزش
- ☰ 1.2.4. رانندگان تازهکار
- ☰ 1.2.5. تمدید و تعویض گواهینامه
-
-
- ☰ 2. مفاهیم پایه ترافیک
- ☰ 2.1. کاربران راه
- ☰ 2.1.1. راننده و سرنشین
- ☰ 2.1.2. عابر پیاده
- ☰ 2.1.3. کاربران آسیبپذیر
-
- ☰ 2.2. مفاهیم مربوط به راه
- ☰ 2.2.1. اجزای راه
- ☰ 2.2.2. انواع معابر
- ☰ 2.2.3. نقاط و سازههای راه
-
- ☰ 2.3. مفاهیم مربوط به حرکت
- ☰ 2.3.1. حرکت و تغییر موقعیت
- ☰ 2.3.2. توقف و پارک
- ☰ 2.3.3. سرعت و فاصله
-
-
- ☰ 3. علائم راهنمایی و رانندگی
- ☰ 3.1. مبانی علائم
- ☰ 3.1.1. شکل علائم
- ☰ 3.1.2. رنگ علائم
- ☰ 3.1.3. اعتبار علائم
-
- ☰ 3.2. تابلوهای اخطاری
- ☰ 3.2.1. خطرات مربوط به مسیر
- ☰ 3.2.2. خطرات مربوط به تقاطع
- ☰ 3.2.3. خطرات مربوط به کاربران راه
- ☰ 3.2.4. خطرات طبیعی و محیطی
-
- ☰ 3.3. تابلوهای بازدارنده
- ☰ 3.3.1. ممنوعیت ورود و عبور
- ☰ 3.3.2. ممنوعیت حرکت
- ☰ 3.3.3. محدودیتهای وسیله نقلیه
-
- ☰ 3.4. تابلوهای دستوری
- ☰ 3.4.1. جهتهای اجباری
- ☰ 3.4.2. مسیرهای اختصاصی
- ☰ 3.4.3. الزامات حرکتی
-
- ☰ 3.5. تابلوهای حق تقدم
- ☰ 3.5.1. علائم اصلی حق تقدم
- ☰ 3.5.2. تشخیص کاربرد علائم
-
- ☰ 3.6. تابلوهای اخباری
- ☰ 3.6.1. تابلوهای مسیر
- ☰ 3.6.2. تابلوهای خدماتی
- ☰ 3.6.3. تابلوهای اطلاعاتی
-
- ☰ 3.7. تابلوهای مکمل
- ☰ 3.7.1. محدوده و جهت اثر
- ☰ 3.7.2. شرایط و استثناها
-
-
- ☰ 4. خطکشی و علائم سطح راه
- ☰ 4.1. خطوط طولی
- ☰ 4.1.1. خطوط جداکننده مسیر
- ☰ 4.1.2. خطوط کناری
-
- ☰ 4.2. خطوط عرضی
- ☰ 4.2.1. خطوط توقف
- ☰ 4.2.2. خطوط عابر پیاده
-
- ☰ 4.3. نشانههای هدایت مسیر
- ☰ 4.3.1. فلشها و نوشتهها
- ☰ 4.3.2. خطوط تغییر سرعت
-
- ☰ 4.4. سایر علائم سطح راه
- ☰ 4.4.1. هاشورها و جزایر
- ☰ 4.4.2. تجهیزات بازتابنده
- ☰ 4.4.3. رنگ جدولها
-
-
- ☰ 5. چراغها و فرمانهای ترافیکی
- ☰ 5.1. چراغهای راهنمایی
- ☰ 5.1.1. چراغهای ثابت
- ☰ 5.1.2. چراغهای چشمکزن
- ☰ 5.1.3. چراغهای جهتدار
- ☰ 5.1.4. چراغهای ویژه
-
- ☰ 5.2. فرمان مأمور راهنمایی
- ☰ 5.2.1. وضعیتهای بدن مأمور
- ☰ 5.2.2. تقدم فرمانها
-
-
- ☰ 6. حق تقدم عبور
- ☰ 6.1. اصول حق تقدم
- ☰ 6.1.1. ترتیب تصمیمگیری
- ☰ 6.1.2. اصول عمومی
-
- ☰ 6.2. حق تقدم در تقاطعها
- ☰ 6.2.1. تقاطع همعرض
- ☰ 6.2.2. راه اصلی و فرعی
- ☰ 6.2.3. تقاطع چراغدار
- ☰ 6.2.4. تقاطع بدون علامت
-
- ☰ 6.3. حق تقدم در میدان
- ☰ 6.3.1. ورود به میدان
- ☰ 6.3.2. حرکت داخل میدان
- ☰ 6.3.3. خروج از میدان
-
- ☰ 6.4. موقعیتهای ویژه حق تقدم
- ☰ 6.4.1. خروج و ورود
- ☰ 6.4.2. مسیرهای باریک و شیبدار
- ☰ 6.4.3. خودروهای ویژه
-
- ☰ 6.5. تمرین حق تقدم
- ☰ 6.5.1. تحلیل تصاویر
- ☰ 6.5.2. موقعیتهای ترکیبی
-
-
- ☰ 7. سرعت، فاصله و ترمز
- ☰ 7.1. انتخاب سرعت
- ☰ 7.1.1. سرعت مجاز
- ☰ 7.1.2. سرعت مطمئنه
- ☰ 7.1.3. خطرات سرعت نامناسب
-
- ☰ 7.2. فاصله ایمن
- ☰ 7.2.1. فاصله طولی
- ☰ 7.2.2. فاصله جانبی
- ☰ 7.2.3. شرایط نیازمند فاصله بیشتر
-
- ☰ 7.3. مسافت توقف
- ☰ 7.3.1. زمان واکنش
- ☰ 7.3.2. مسافت ترمز
- ☰ 7.3.3. ترمزگیری ایمن
-
-
- ☰ 8. سبقت و تغییر مسیر
- ☰ 8.1. اصول سبقت
- ☰ 8.1.1. آمادگی برای سبقت
- ☰ 8.1.2. انجام سبقت
- ☰ 8.1.3. وظایف خودروی دیگر
-
- ☰ 8.2. ممنوعیت سبقت
- ☰ 8.2.1. محدودیتهای مسیر
- ☰ 8.2.2. محدودیتهای دید
- ☰ 8.2.3. محدودیتهای ترافیکی
-
- ☰ 8.3. تغییر خط
- ☰ 8.3.1. مراحل تغییر خط
- ☰ 8.3.2. تغییر خط در موقعیتهای مختلف
- ☰ 8.3.3. اشتباهات تغییر خط
-
-
- ☰ 9. گردش و دور زدن
- ☰ 9.1. گردش در تقاطع
- ☰ 9.1.1. گردش به راست
- ☰ 9.1.2. گردش به چپ
- ☰ 9.1.3. گردش در خیابانهای مختلف
-
- ☰ 9.2. دور زدن
- ☰ 9.2.1. دور زدن یکفرمان
- ☰ 9.2.2. دور زدن دوفرمان
- ☰ 9.2.3. ممنوعیت دور زدن
-
-
- ☰ 10. توقف و پارک
- ☰ 10.1. اصول توقف
- ☰ 10.1.1. توقف عادی
- ☰ 10.1.2. توقف اضطراری
- ☰ 10.1.3. محلهای ممنوع توقف
-
- ☰ 10.2. اصول پارک
- ☰ 10.2.1. پارک کنار جدول
- ☰ 10.2.2. پارک دوبل
- ☰ 10.2.3. پارک در شیب
- ☰ 10.2.4. خروج از پارک
-
-
- ☰ 11. رانندگی شهری
- ☰ 11.1. شروع و ادامه حرکت
- ☰ 11.1.1. شروع حرکت
- ☰ 11.1.2. حرکت در خیابان
-
- ☰ 11.2. رانندگی در ترافیک
- ☰ 11.2.1. ترافیک روان
- ☰ 11.2.2. ترافیک سنگین
- ☰ 11.2.3. توقف و حرکت متوالی
-
- ☰ 11.3. مناطق حساس شهری
- ☰ 11.3.1. مدارس و مناطق مسکونی
- ☰ 11.3.2. ایستگاههای عمومی
- ☰ 11.3.3. بازارها و مراکز شلوغ
-
-
- ☰ 12. رانندگی برونشهری
- ☰ 12.1. جادههای دوطرفه
- ☰ 12.1.1. حرکت ایمن
- ☰ 12.1.2. عبور از پیچ
- ☰ 12.1.3. عبور از سربالایی و سرازیری
-
- ☰ 12.2. بزرگراه و آزادراه
- ☰ 12.2.1. ورود به مسیر
- ☰ 12.2.2. حرکت در مسیر
- ☰ 12.2.3. خروج از مسیر
- ☰ 12.2.4. خرابی در مسیر
-
- ☰ 12.3. تونل و پل
- ☰ 12.3.1. رانندگی در تونل
- ☰ 12.3.2. رانندگی روی پل
-
- ☰ 12.4. مسیرهای کوهستانی
- ☰ 12.4.1. رانندگی در شیب
- ☰ 12.4.2. پیچهای کوهستانی
-
-
- ☰ 13. رانندگی در شرایط نامساعد
- ☰ 13.1. شرایط جوی
- ☰ 13.1.1. باران
- ☰ 13.1.2. برف و یخ
- ☰ 13.1.3. مه و گردوغبار
- ☰ 13.1.4. باد شدید
-
- ☰ 13.2. شرایط نوری
- ☰ 13.2.1. رانندگی در شب
- ☰ 13.2.2. طلوع و غروب
-
- ☰ 13.3. شرایط سطح راه
- ☰ 13.3.1. مسیر لغزنده
- ☰ 13.3.2. آبگرفتگی
-
-
- ☰ 14. ایمنی راننده و سرنشینان
- ☰ 14.1. وضعیت صحیح راننده
- ☰ 14.1.1. تنظیم صندلی
- ☰ 14.1.2. تنظیم آینهها
- ☰ 14.1.3. کنترل فرمان و پدالها
-
- ☰ 14.2. تجهیزات حفاظت سرنشینان
- ☰ 14.2.1. کمربند ایمنی
- ☰ 14.2.2. پشتسری و کیسه هوا
- ☰ 14.2.3. ایمنی کودکان
- ☰ 14.2.4. ایمنی افراد خاص
-
- ☰ 14.3. عوامل انسانی
- ☰ 14.3.1. خستگی و خوابآلودگی
- ☰ 14.3.2. دارو، الکل و مواد
- ☰ 14.3.3. حواسپرتی
- ☰ 14.3.4. هیجان و پرخاشگری
-
-
- ☰ 15. رانندگی تدافعی
- ☰ 15.1. شناسایی خطر
- ☰ 15.1.1. مشاهده مؤثر
- ☰ 15.1.2. پیشبینی رفتار دیگران
- ☰ 15.1.3. نشانههای خطر
-
- ☰ 15.2. مدیریت خطر
- ☰ 15.2.1. فضای ایمن
- ☰ 15.2.2. تصمیمگیری
- ☰ 15.2.3. پیشگیری از تصادف
-
-
- ☰ 16. تعامل با وسایل نقلیه دیگر
- ☰ 16.1. موتورسیکلت و دوچرخه
- ☰ 16.1.1. موتورسیکلتها
- ☰ 16.1.2. دوچرخهها
-
- ☰ 16.2. خودروهای سنگین
- ☰ 16.2.1. کامیون و اتوبوس
- ☰ 16.2.2. بارهای ویژه
-
- ☰ 16.3. خودروهای امدادی
- ☰ 16.3.1. تشخیص خودروی امدادی
- ☰ 16.3.2. باز کردن مسیر
-
-
- ☰ 17. آشنایی فنی با خودرو
- ☰ 17.1. موتور و انتقال قدرت
- ☰ 17.1.1. موتور
- ☰ 17.1.2. کلاچ و گیربکس
- ☰ 17.1.3. سیستم انتقال قدرت
-
- ☰ 17.2. سیستم هدایت و تعلیق
- ☰ 17.2.1. فرمان
- ☰ 17.2.2. تعلیق
-
- ☰ 17.3. سیستم ترمز
- ☰ 17.3.1. اجزای ترمز
- ☰ 17.3.2. سامانههای کمکی
- ☰ 17.3.3. عیبهای ترمز
-
- ☰ 17.4. لاستیک و چرخ
- ☰ 17.4.1. مشخصات لاستیک
- ☰ 17.4.2. بررسی و نگهداری
- ☰ 17.4.3. پنچری و ترکیدگی
-
- ☰ 17.5. برق و روشنایی
- ☰ 17.5.1. باتری و شارژ
- ☰ 17.5.2. چراغهای خودرو
-
- ☰ 17.6. مایعات و سرویسها
- ☰ 17.6.1. مایعات خودرو
- ☰ 17.6.2. سرویس دورهای
-
-
- ☰ 18. صفحه کیلومتر و هشدارها
- ☰ 18.1. نشانگرهای اصلی
- ☰ 18.1.1. ابزارهای اندازهگیری
- ☰ 18.1.2. نشانگرهای وضعیت
-
- ☰ 18.2. چراغهای هشدار
- ☰ 18.2.1. هشدارهای قرمز
- ☰ 18.2.2. هشدارهای زرد
- ☰ 18.2.3. واکنش به هشدارها
-
-
- ☰ 19. نقص فنی و شرایط اضطراری
- ☰ 19.1. خرابی خودرو
- ☰ 19.1.1. خاموش شدن خودرو
- ☰ 19.1.2. داغ شدن موتور
- ☰ 19.1.3. خرابی ترمز
- ☰ 19.1.4. گیر کردن پدال گاز
-
- ☰ 19.2. از دست دادن کنترل
- ☰ 19.2.1. لغزش خودرو
- ☰ 19.2.2. ترکیدن لاستیک
- ☰ 19.2.3. باز شدن کاپوت
-
- ☰ 19.3. تجهیزات اضطراری
- ☰ 19.3.1. وسایل ضروری
- ☰ 19.3.2. استفاده از مثلث خطر
-
-
- ☰ 20. تصادف و امدادرسانی
- ☰ 20.1. اقدامات پس از تصادف
- ☰ 20.1.1. ایمنسازی صحنه
- ☰ 20.1.2. تماس با امداد
- ☰ 20.1.3. ثبت حادثه
-
- ☰ 20.2. انواع تصادف
- ☰ 20.2.1. تصادف خسارتی
- ☰ 20.2.2. تصادف جرحی
- ☰ 20.2.3. تصادف با عابر
- ☰ 20.2.4. تصادف با خودروی پارکشده
-
-
- ☰ 21. کمکهای اولیه
- ☰ 21.1. ارزیابی مصدوم
- ☰ 21.1.1. بررسی صحنه
- ☰ 21.1.2. بررسی وضعیت
-
- ☰ 21.2. اقدامات اولیه
- ☰ 21.2.1. مصدوم بیهوش
- ☰ 21.2.2. خونریزی
- ☰ 21.2.3. شکستگی و آسیب ستون فقرات
- ☰ 21.2.4. سوختگی و شوک
- ☰ 21.2.5. احیای قلبی ریوی
-
-
- ☰ 22. آتشسوزی خودرو
- ☰ 22.1. پیشگیری
- ☰ 22.1.1. عوامل خطر
- ☰ 22.1.2. تجهیزات پیشگیری
-
- ☰ 22.2. مقابله با آتش
- ☰ 22.2.1. اقدامات فوری
- ☰ 22.2.2. استفاده از خاموشکننده
-
-
- ☰ 23. قوانین و مسئولیتهای راننده
- ☰ 23.1. مدارک قانونی
- ☰ 23.1.1. مدارک راننده
- ☰ 23.1.2. مدارک خودرو
-
- ☰ 23.2. تخلفات رانندگی
- ☰ 23.2.1. تخلفات حرکتی
- ☰ 23.2.2. تخلفات توقف
- ☰ 23.2.3. تخلفات رفتاری
- ☰ 23.2.4. تخلفات جدی
-
- ☰ 23.3. جرائم و نمره منفی
- ☰ 23.3.1. جریمهها
- ☰ 23.3.2. نمره منفی
- ☰ 23.3.3. توقیف وسیله نقلیه
-
-
- ☰ 24. بیمه و خسارت
- ☰ 24.1. انواع بیمه
- ☰ 24.1.1. بیمه شخص ثالث
- ☰ 24.1.2. بیمه بدنه
-
- ☰ 24.2. دریافت خسارت
- ☰ 24.2.1. خسارت مالی
- ☰ 24.2.2. خسارت جانی
-
-
- ☰ 25. فرهنگ رانندگی
- ☰ 25.1. اخلاق ترافیکی
- ☰ 25.1.1. احترام به دیگران
- ☰ 25.1.2. مدیریت تعارض
-
- ☰ 25.2. رانندگی مسئولانه
- ☰ 25.2.1. مسئولیت اجتماعی
- ☰ 25.2.2. رانندگی اقتصادی
- ☰ 25.2.3. حفاظت از محیط زیست
-
-
- ☰ 26. آموزش عملی رانندگی
- ☰ 26.1. آشنایی اولیه با خودرو
- ☰ 26.1.1. آمادهسازی راننده
- ☰ 26.1.2. روشن و خاموش کردن
-
- ☰ 26.2. کنترل پدالها
- ☰ 26.2.1. کلاچ
- ☰ 26.2.2. گاز و ترمز
-
- ☰ 26.3. حرکت و تعویض دنده
- ☰ 26.3.1. تعویض دنده
- ☰ 26.3.2. توقف
-
- ☰ 26.4. کنترل فرمان
- ☰ 26.4.1. حرکت مستقیم
- ☰ 26.4.2. پیچیدن
-
- ☰ 26.5. مانورهای عملی
- ☰ 26.5.1. پارک سی سانتی
- ☰ 26.5.2. حرکت در سربالایی
- ☰ 26.5.3. دندهعقب
-
- ☰ 26.6. رانندگی در محیط واقعی
- ☰ 26.6.1. خیابان خلوت
- ☰ 26.6.2. خیابان پرترافیک
- ☰ 26.6.3. تقاطع و میدان
- ☰ 26.6.4. رانندگی شبانه و جادهای
-
-
- ☰ 27. آمادگی آزمون عملی
- ☰ 27.1. پیش از آزمون
- ☰ 27.1.1. مدارک و آمادگی
- ☰ 27.1.2. کنترل اولیه خودرو
-
- ☰ 27.2. مهارتهای مورد ارزیابی
- ☰ 27.2.1. کنترل خودرو
- ☰ 27.2.2. رعایت مقررات
- ☰ 27.2.3. مانورها
-
- ☰ 27.3. خطاهای آزمون
- ☰ 27.3.1. خطاهای رایج
- ☰ 27.3.2. خطاهای خطرناک
- ☰ 27.3.3. مدیریت آزمون
-
-
- ☰ 28. آمادگی آزمون آییننامه
- ☰ 28.1. شناخت آزمون
- ☰ 28.1.1. ساختار آزمون
- ☰ 28.1.2. دستهبندی سؤالات
-
- ☰ 28.2. روش پاسخگویی
- ☰ 28.2.1. تحلیل سؤال
- ☰ 28.2.2. مدیریت زمان
- ☰ 28.2.3. اشتباهات رایج
-
-
- ☰ 29. تمرین و ارزیابی
- ☰ 29.1. تمرینهای موضوعی
- ☰ 29.1.1. تمرین تابلوها
- ☰ 29.1.2. تمرین خطکشی
- ☰ 29.1.3. تمرین فنی
- ☰ 29.1.4. تمرین ایمنی
-
- ☰ 29.2. آزمونهای مرحلهای
- ☰ 29.2.1. آزمون مقدماتی
- ☰ 29.2.2. آزمون میانی
- ☰ 29.2.3. آزمون پیشرفته
-
- ☰ 29.3. آزمونهای جامع
- ☰ 29.3.1. آزمون جامع اول
- ☰ 29.3.2. آزمون جامع دوم
- ☰ 29.3.3. آزمون جامع سوم
- ☰ 29.3.4. آزمون نهایی
-
-
- ☰ 30. مرور نهایی
- ☰ 30.1. خلاصه آییننامه
- ☰ 30.1.1. مرور علائم
- ☰ 30.1.2. مرور قوانین حرکت
- ☰ 30.1.3. مرور ایمنی
- ☰ 30.1.4. مرور فنی و امدادی
-
- ☰ 30.2. چکلیست آزمون
- ☰ 30.2.1. شب قبل از آزمون
- ☰ 30.2.2. روز آزمون آییننامه
- ☰ 30.2.3. روز آزمون عملی
-
-
- ☰ 31. منابع تکمیلی
- ☰ 31.1. مرجع علائم
- ☰ 31.1.1. فهرست تصویری علائم
-
- ☰ 31.2. جدولهای خلاصه
- ☰ 31.2.1. قوانین پرتکرار
- ☰ 31.2.2. نکات فنی
-
- ☰ 31.3. چکلیستها
- ☰ 31.3.1. چکلیست پیش از حرکت
- ☰ 31.3.2. چکلیست سفر
- ☰ 31.3.3. چکلیست تصادف
-
- ☰ 31.4. واژهنامه
- ☰ 31.4.1. اصطلاحات ترافیکی
- ☰ 31.4.2. اصطلاحات فنی
-
- ☰ 31.5. پرسشهای متداول
- ☰ 31.5.1. گواهینامه و آزمون
- ☰ 31.5.2. رانندگی و قوانین
-
-
Comments
Please login to add a comment.
Don't have an account? Register now!