31.3.3. چکلیست تصادف
Table of Contents
ایمنسازی محل
در لحظه تصادف، مهمترین کار، جلوگیری از بروز «تصادف دوم» است، نه بحث و جدل بر سر مقصر. بلافاصله پس از وقوع حادثه، اگر خودرو هنوز در حال حرکت است، فرمان را محکم بگیرید و آن را بهآرامی به کنار راه یا محلی که کمخطرتر است هدایت کنید. اگر امکان جابهجایی نیست، همانجا بایستید، اما با روشن کردن فلاشر و در صورت امکان، خاموش کردن موتور، خطر را کاهش دهید.
هنگام پیاده شدن، همیشه از سمت دور از جریان ترافیک پیاده شوید، مخصوصا در بزرگراه و جاده. اگر در شب یا هوای مهآلود تصادف کردهاید، روشن بودن چراغها و فلاشر برای هشدار به دیگر رانندگان بسیار حیاتی است. اگر وسیله نقلیه دیگری در حال نزدیک شدن است، پیش از پیاده شدن چند لحظه صبر کنید تا عبور کند.
نصب مثلث خطر بخش مهمی از ایمنسازی محل است. در راه شهری، مثلث را حداقل حدود ۳۰ متر عقبتر از خودرو در مسیری که خودروها از آن سمت میآیند قرار دهید، و در جادهها و آزادراهها این فاصله را بیشتر در نظر بگیرید تا رانندگان فرصت کافی برای عکسالعمل داشته باشند. در مسیرهای پرپیچ، مثلث را قبل از پیچ قرار دهید تا پیش از دیدن خودرو آسیبدیده، به رانندگان هشدار داده شود. اگر چند خودرو درگیر هستند، بهتر است در صورت امکان، هر خودرو یک وسیله هشداردهنده در مسیر خود قرار دهد.
همه سرنشینان غیرضروری را، در صورت نبود خطر برخورد با ترافیک، به کناری امن در حاشیه راه منتقل کنید و اجازه ندهید افراد در اطراف خودروها بایستند، بحث کنند یا در مسیر عبور وسایل نقلیه تجمع کنند. اگر بوی شدید بنزین، نشت سوخت، دود از کاپوت، یا جرقههای الکتریکی مشاهده کردید، همه را سریعتر به فاصلهای امن ببرید و نزدیک خودرو دخانیات مصرف نکنید.
در هر نوع تصادف، «اول ایمنسازی محل، بعد هر کار دیگر». تا وقتی صحنه ایمن نشده است، نزدیک شدن شتابزده به خودروها، هم شما و هم مصدومان را در معرض خطر تصادف دوم قرار میدهد.
تماس با امداد
پس از ایمنسازی نسبی محل، باید در سریعترین زمان ممکن با مراکز امدادی تماس بگیرید. در صورت وجود مصدوم، تماس با اورژانس در اولویت قرار دارد. هنگام تماس، سه نکته کلیدی را شفاف و کوتاه بیان کنید: «محل دقیق حادثه»، «نوع حادثه»، و «تعداد تقریبی مصدومان». برای آدرس، از نام اتوبان، خروجیها، شماره کیلومتر، تابلوهای راهنمایی، نام خیابان و نشانههای مشخص مانند پمپبنزین، پل، بیمارستان یا میدان نزدیک استفاده کنید.
شمارههای مهم را همیشه در ذهن یا تلفن خود داشته باشید، از جمله اورژانس، پلیس و آتشنشانی. اگر احتمال آتشسوزی، نشت سوخت، محبوس شدن سرنشینان یا تصادف زنجیرهای وجود دارد، علاوه بر اورژانس، آتشنشانی را نیز مطلع کنید. در تصادفهای خسارتی بدون مصدوم، تماس با پلیس برای تنظیم گزارش ممکن است لازم باشد، بهخصوص اگر اختلاف بر سر مقصر وجود دارد یا خسارت قابل توجه است.
در طول مکالمه با مرکز امداد، سعی کنید آرام و شمرده صحبت کنید. از قطع کردن ناگهانی تماس خودداری کنید تا مطمئن شوید اطلاعات لازم را کامل منتقل کردهاید و اگر اپراتور سوالی پرسید، پاسخ دهید. اگر خودتان راننده هستید و باید صحنه را زیر نظر داشته باشید، میتوانید از سرنشین همراه یا شاهدان مطمئن بخواهید که تماس را انجام دهند، اما حتما تأکید کنید که آدرس و تعداد مصدومان بهدرستی گزارش شود.
هنگام تماس با امداد، «آدرس دقیق» و «تعداد مصدوم» حیاتیترین اطلاعات هستند. حتی اگر علت تصادف را ندانید، بدون این دو مورد، رسیدن کمک بهموقع دشوار خواهد شد.
کمک به مصدوم
کمک به مصدوم باید همیشه با رعایت ایمنی خود شما و بر اساس اصول ساده و قابل اجرا انجام شود، نه اقدامات پیچیده و خطرناک. ابتدا بدون لمس کردن، وضعیت کلی مصدومان را ارزیابی کنید: آیا هوشیار هستند، حرف میزنند، نفس میکشند، خونریزی شدید دارند یا در معرض خطر آتش، سقوط یا برخورد مجدد هستند.
اگر مصدوم هوشیار است و نفس میکشد، بدون ضرورت او را جابهجا نکنید. با او صحبت کنید، آرامش دهید و از او بخواهید بیحرکت بماند، بهخصوص اگر از درد گردن، پشت یا کمر شکایت میکند. جابهجایی نادرست این افراد میتواند باعث آسیبهای جدی ستون فقرات شود. فقط در شرایطی که خطر فوری مانند آتشسوزی، خطر انفجار، یا برخورد حتمی خودرو دیگر وجود دارد، جابهجایی اضطراری با حداقل حرکت ممکن مجاز است.
در صورت مشاهده خونریزی شدید، سادهترین و مؤثرترین کار، وارد کردن فشار مستقیم با دست (ترجیحا با دستکش یا پارچه تمیز) روی محل خونریزی است. تا جای ممکن از تماس مستقیم با خون خودداری کنید و اگر تجهیزات کمکهای اولیه در خودرو دارید، از گاز استریل یا پارچه تمیز استفاده کنید. دست را تا توقف یا کاهش قابل توجه خونریزی رها نکنید، مگر برای جایگزینی با پانسمان بهتر.
در برخورد با مصدوم بیهوش که نفس میکشد، میتوان در صورت آشنایی با اصول کمکهای اولیه و نبودِ شک به آسیب ستون فقرات، او را به وضعیت ریکاوری قرار داد، یعنی خوابانیدن به پهلو با سر متمایل به پایین تا راه هوایی باز مانده و از برگشت ترشحات به ریه جلوگیری شود. در صورت قطع تنفس یا ایست قلبی، اگر آموزش لازم را دیدهاید و محل نسبتا ایمن است، میتوانید احیای قلبی ریوی را آغاز کنید تا رسیدن نیروهای حرفهای.
هیچگاه به مصدوم، بدون توصیه پزشکی، خوراکی، نوشیدنی یا دارو ندهید، بهخصوص در موارد بیهوشی، خونریزی داخلی محتمل، یا احتمال نیاز به عمل جراحی. همچنین از خارج کردن اجسام فرو رفته در بدن مانند شیشه، فلز یا هر شیء دیگر خودداری کنید، زیرا ممکن است خونریزی را شدیدتر کند.
اصل کلیدی: «نجات جان، مقدم بر جلوگیری از معلولیت، و هر دو مقدم بر حفظ مال». هر اقدامی که جان مصدوم یا خود شما را در خطر جدیتری بیندازد، حتی اگر نیت خوبی داشته باشد، اشتباه است.
ثبت اطلاعات
پس از کنترل شرایط فوری و تماس با امداد، باید اطلاعات صحنه تصادف را بهصورت منظم ثبت کنید. این اطلاعات برای پلیس، بیمه و حتی دفاع از حقوق خودتان در آینده بسیار مهم است. در اولین فرصت، مشخصات کامل خودروهای درگیر را یادداشت کنید، شامل شماره پلاک، نوع و مدل خودرو، رنگ، و در صورت امکان، شماره بیمه و شرکت بیمه.
مشخصات رانندگان را نیز ثبت کنید، مانند نام و نام خانوادگی، شماره ملی، شماره گواهینامه، شماره تماس و نشانی تقریبی. اگر راننده یا مالک خودرو حضور ندارد، مانند برخورد با خودروی پارکشده، در حد امکان مشخصات خودرو را دقیق ثبت کنید و از محل و خسارت عکس بگیرید.
عکسبرداری با تلفن همراه از زوایای مختلف صحنه، قبل از جابهجا کردن خودروها (در صورت مجاز بودن و عدم ایجاد خطر ترافیکی)، بسیار کمککننده است. تلاش کنید نماهای مختلفی را ثبت کنید، از جمله نمای کلی محل، موقعیت خودروها نسبت به خطکشیها، تابلوها، چراغ راهنمایی، جهت حرکت، آثار ترمز روی زمین، و جزئیات خسارت هر خودرو. در صورت تاریکی، تا حد امکان از نور مناسب استفاده کنید.
اگر شاهدانی در محل حضور دارند که حادثه را دیدهاند، از آنها بخواهید در صورت تمایل، نام و شماره تماس خود را به شما بدهند. حضور شاهد بیطرف میتواند در مواقع اختلاف نظر به روشن شدن حقیقت کمک کند. همچنین، زمان تقریبی حادثه، شرایط آب و هوا، وضعیت روشنایی و وضعیت راه را بهطور خلاصه در جایی یادداشت کنید تا بعدا دچار فراموشی یا اشتباه نشوید.
هرچه ثبت اطلاعات به «زمان و محل نزدیکتر» باشد، دقیقتر و قابل اعتمادتر است. تأخیر در ثبت، احتمال فراموشی، اختلاف و ادعای نادرست را افزایش میدهد.
اطلاع به بیمه
پس از پایدار شدن وضعیت اولیه و ثبت اطلاعات، باید در اولین زمان مناسب، شرکت بیمه مربوط به خودرو را مطلع کنید. معمولا روی بیمهنامه تلفن تماس یا سامانه اطلاعرسانی درج شده است. هنگام تماس، شماره بیمهنامه، نام بیمهگذار، شماره پلاک خودرو و شرح کوتاهی از نوع حادثه را آماده داشته باشید تا روند اعلام خسارت سریعتر انجام شود.
بیمهها معمولا برای خسارتهای مختلف، شرایط و مدارک متفاوتی میخواهند، مانند گزارش پلیس، کروکی، عکسهای محل حادثه، کارت خودرو، گواهینامه راننده، بیمهنامه و گاهی اظهارنظر کتبی طرفین. بهتر است قبل از مراجعه حضوری، از طریق تلفن یا سایت شرکت بیمه، از مدارک موردنیاز مطلع شوید تا چند بار مجبور به رفت و برگشت نشوید.
اگر تصادف بدون مصدومیت و صرفا خسارتی است و طرفین بر سر مقصر و نحوه جبران توافق دارند، میتوانند طبق مقررات، گاهی بدون حضور پلیس و فقط با گزارش بیمه و مدارک لازم، موضوع را پیگیری کنند. اما در تصادفهای با آسیب جسمی، معمولا حضور پلیس و تنظیم گزارش رسمی برای پرداخت خسارتهای جانی یا بدنی الزامی است.
در مواردی که بیمهنامه خودرو منقضی شده، یا راننده فاقد بیمه شخص ثالث است، باید انتظار داشته باشید که روند جبران خسارت پیچیدهتر و زمانبرتر شود و پای صندوقهای خاص یا مراجع قضایی به میان بیاید. اطلاع سریع و دقیق به بیمه، حتی اگر تصور میکنید خسارت کم است، از حقوق شما در برابر افزایش احتمالی هزینهها در آینده محافظت میکند.
بیمه شخص ثالث در ایران، «الزام قانونی» و «پشتوانه اصلی جبران خسارت جانی و مالی دیگران» است. رانندگی بدون بیمه معتبر، هم تخلف جدی است و هم در تصادف، شما را در معرض مسئولیتهای سنگین مالی و حقوقی قرار میدهد.
پیگیری قانونی
پس از مراحل اولیه، ممکن است لازم باشد روند قانونی تصادف را از طریق پلیس، مراجع قضایی و شرکت بیمه پیگیری کنید. اگر پلیس در محل حاضر شده و گزارش یا کروکی تنظیم کرده است، حتما نسخه یا شماره پرونده را دریافت کنید تا در مراجعات بعدی بتوانید به آن استناد کنید. این گزارشها معمولا مبنای تعیین مقصر، نوع تخلف و نحوه رسیدگی بیمه قرار میگیرند.
در تصادفهای خسارتی ساده، پیگیری قانونی معمولا به دریافت برگه معرفی به بیمه، ارائه مدارک، برآورد خسارت و انجام تعمیرات محدود میشود. اما در تصادفهای منجر به جرح یا فوت، ممکن است پروندهای در مراجع قضایی تشکیل شود. در این صورت، حضور منظم در جلسات، ارائه مدارک کامل، و در صورت نیاز، استفاده از مشاوره حقوقی موضوع مهمی است.
اگر با نظر پلیس یا گزارش رسمی درباره مقصر بودن خودتان یا طرف مقابل موافق نیستید، معمولا راههایی برای اعتراض و درخواست بررسی مجدد وجود دارد. این کار باید در مهلتهای قانونی مشخص و از طریق مراجع تعیینشده انجام شود. متهم کردن احساسی دیگران در محل حادثه، جایگزین پیگیری مستند و قانونی نیست و اغلب نتیجهای جز تنش بیشتر ندارد.
در مواردی که طرف مقابل از همکاری خودداری میکند، مدارکش را ارائه نمیدهد، صحنه را ترک میکند، یا خودرویی با پلاک مخدوش یا بدون بیمه درگیر است، نقش پلیس در پیگیری موضوع پررنگتر میشود. ترک عمدی صحنه تصادف بهویژه در صورت وجود مصدوم، علاوه بر غیرانسانی بودن، میتواند تبعات کیفری جدی برای راننده داشته باشد.
در پایان، نگهداری منظم همه مدارک مرتبط با تصادف شامل گزارش پلیس، مدارک بیمه، رسیدهای تعمیر، مدارک پزشکی و هرگونه مکاتبه، بسیار مهم است. این مدارک، تنها پشتوانه شما برای اثبات ادعاها و دفاع از حقوقتان در مراحل بعدی است، حتی اگر در نگاه اول حادثه ساده به نظر برسد.
Views: 0
Where to Move
Move chapter:
- ☰ 1. شروع دوره
- ☰ 1.1. معرفی دوره
- ☰ 1.1.1. آشنایی با دوره
- ☰ 1.1.2. روش مطالعه
- ☰ 1.1.3. منابع و اعتبار مطالب
-
- ☰ 1.2. دریافت گواهینامه در ایران
- ☰ 1.2.1. انواع گواهینامه
- ☰ 1.2.2. شرایط ثبتنام
- ☰ 1.2.3. مراحل آموزش
- ☰ 1.2.4. رانندگان تازهکار
- ☰ 1.2.5. تمدید و تعویض گواهینامه
-
-
- ☰ 2. مفاهیم پایه ترافیک
- ☰ 2.1. کاربران راه
- ☰ 2.1.1. راننده و سرنشین
- ☰ 2.1.2. عابر پیاده
- ☰ 2.1.3. کاربران آسیبپذیر
-
- ☰ 2.2. مفاهیم مربوط به راه
- ☰ 2.2.1. اجزای راه
- ☰ 2.2.2. انواع معابر
- ☰ 2.2.3. نقاط و سازههای راه
-
- ☰ 2.3. مفاهیم مربوط به حرکت
- ☰ 2.3.1. حرکت و تغییر موقعیت
- ☰ 2.3.2. توقف و پارک
- ☰ 2.3.3. سرعت و فاصله
-
-
- ☰ 3. علائم راهنمایی و رانندگی
- ☰ 3.1. مبانی علائم
- ☰ 3.1.1. شکل علائم
- ☰ 3.1.2. رنگ علائم
- ☰ 3.1.3. اعتبار علائم
-
- ☰ 3.2. تابلوهای اخطاری
- ☰ 3.2.1. خطرات مربوط به مسیر
- ☰ 3.2.2. خطرات مربوط به تقاطع
- ☰ 3.2.3. خطرات مربوط به کاربران راه
- ☰ 3.2.4. خطرات طبیعی و محیطی
-
- ☰ 3.3. تابلوهای بازدارنده
- ☰ 3.3.1. ممنوعیت ورود و عبور
- ☰ 3.3.2. ممنوعیت حرکت
- ☰ 3.3.3. محدودیتهای وسیله نقلیه
-
- ☰ 3.4. تابلوهای دستوری
- ☰ 3.4.1. جهتهای اجباری
- ☰ 3.4.2. مسیرهای اختصاصی
- ☰ 3.4.3. الزامات حرکتی
-
- ☰ 3.5. تابلوهای حق تقدم
- ☰ 3.5.1. علائم اصلی حق تقدم
- ☰ 3.5.2. تشخیص کاربرد علائم
-
- ☰ 3.6. تابلوهای اخباری
- ☰ 3.6.1. تابلوهای مسیر
- ☰ 3.6.2. تابلوهای خدماتی
- ☰ 3.6.3. تابلوهای اطلاعاتی
-
- ☰ 3.7. تابلوهای مکمل
- ☰ 3.7.1. محدوده و جهت اثر
- ☰ 3.7.2. شرایط و استثناها
-
-
- ☰ 4. خطکشی و علائم سطح راه
- ☰ 4.1. خطوط طولی
- ☰ 4.1.1. خطوط جداکننده مسیر
- ☰ 4.1.2. خطوط کناری
-
- ☰ 4.2. خطوط عرضی
- ☰ 4.2.1. خطوط توقف
- ☰ 4.2.2. خطوط عابر پیاده
-
- ☰ 4.3. نشانههای هدایت مسیر
- ☰ 4.3.1. فلشها و نوشتهها
- ☰ 4.3.2. خطوط تغییر سرعت
-
- ☰ 4.4. سایر علائم سطح راه
- ☰ 4.4.1. هاشورها و جزایر
- ☰ 4.4.2. تجهیزات بازتابنده
- ☰ 4.4.3. رنگ جدولها
-
-
- ☰ 5. چراغها و فرمانهای ترافیکی
- ☰ 5.1. چراغهای راهنمایی
- ☰ 5.1.1. چراغهای ثابت
- ☰ 5.1.2. چراغهای چشمکزن
- ☰ 5.1.3. چراغهای جهتدار
- ☰ 5.1.4. چراغهای ویژه
-
- ☰ 5.2. فرمان مأمور راهنمایی
- ☰ 5.2.1. وضعیتهای بدن مأمور
- ☰ 5.2.2. تقدم فرمانها
-
-
- ☰ 6. حق تقدم عبور
- ☰ 6.1. اصول حق تقدم
- ☰ 6.1.1. ترتیب تصمیمگیری
- ☰ 6.1.2. اصول عمومی
-
- ☰ 6.2. حق تقدم در تقاطعها
- ☰ 6.2.1. تقاطع همعرض
- ☰ 6.2.2. راه اصلی و فرعی
- ☰ 6.2.3. تقاطع چراغدار
- ☰ 6.2.4. تقاطع بدون علامت
-
- ☰ 6.3. حق تقدم در میدان
- ☰ 6.3.1. ورود به میدان
- ☰ 6.3.2. حرکت داخل میدان
- ☰ 6.3.3. خروج از میدان
-
- ☰ 6.4. موقعیتهای ویژه حق تقدم
- ☰ 6.4.1. خروج و ورود
- ☰ 6.4.2. مسیرهای باریک و شیبدار
- ☰ 6.4.3. خودروهای ویژه
-
- ☰ 6.5. تمرین حق تقدم
- ☰ 6.5.1. تحلیل تصاویر
- ☰ 6.5.2. موقعیتهای ترکیبی
-
-
- ☰ 7. سرعت، فاصله و ترمز
- ☰ 7.1. انتخاب سرعت
- ☰ 7.1.1. سرعت مجاز
- ☰ 7.1.2. سرعت مطمئنه
- ☰ 7.1.3. خطرات سرعت نامناسب
-
- ☰ 7.2. فاصله ایمن
- ☰ 7.2.1. فاصله طولی
- ☰ 7.2.2. فاصله جانبی
- ☰ 7.2.3. شرایط نیازمند فاصله بیشتر
-
- ☰ 7.3. مسافت توقف
- ☰ 7.3.1. زمان واکنش
- ☰ 7.3.2. مسافت ترمز
- ☰ 7.3.3. ترمزگیری ایمن
-
-
- ☰ 8. سبقت و تغییر مسیر
- ☰ 8.1. اصول سبقت
- ☰ 8.1.1. آمادگی برای سبقت
- ☰ 8.1.2. انجام سبقت
- ☰ 8.1.3. وظایف خودروی دیگر
-
- ☰ 8.2. ممنوعیت سبقت
- ☰ 8.2.1. محدودیتهای مسیر
- ☰ 8.2.2. محدودیتهای دید
- ☰ 8.2.3. محدودیتهای ترافیکی
-
- ☰ 8.3. تغییر خط
- ☰ 8.3.1. مراحل تغییر خط
- ☰ 8.3.2. تغییر خط در موقعیتهای مختلف
- ☰ 8.3.3. اشتباهات تغییر خط
-
-
- ☰ 9. گردش و دور زدن
- ☰ 9.1. گردش در تقاطع
- ☰ 9.1.1. گردش به راست
- ☰ 9.1.2. گردش به چپ
- ☰ 9.1.3. گردش در خیابانهای مختلف
-
- ☰ 9.2. دور زدن
- ☰ 9.2.1. دور زدن یکفرمان
- ☰ 9.2.2. دور زدن دوفرمان
- ☰ 9.2.3. ممنوعیت دور زدن
-
-
- ☰ 10. توقف و پارک
- ☰ 10.1. اصول توقف
- ☰ 10.1.1. توقف عادی
- ☰ 10.1.2. توقف اضطراری
- ☰ 10.1.3. محلهای ممنوع توقف
-
- ☰ 10.2. اصول پارک
- ☰ 10.2.1. پارک کنار جدول
- ☰ 10.2.2. پارک دوبل
- ☰ 10.2.3. پارک در شیب
- ☰ 10.2.4. خروج از پارک
-
-
- ☰ 11. رانندگی شهری
- ☰ 11.1. شروع و ادامه حرکت
- ☰ 11.1.1. شروع حرکت
- ☰ 11.1.2. حرکت در خیابان
-
- ☰ 11.2. رانندگی در ترافیک
- ☰ 11.2.1. ترافیک روان
- ☰ 11.2.2. ترافیک سنگین
- ☰ 11.2.3. توقف و حرکت متوالی
-
- ☰ 11.3. مناطق حساس شهری
- ☰ 11.3.1. مدارس و مناطق مسکونی
- ☰ 11.3.2. ایستگاههای عمومی
- ☰ 11.3.3. بازارها و مراکز شلوغ
-
-
- ☰ 12. رانندگی برونشهری
- ☰ 12.1. جادههای دوطرفه
- ☰ 12.1.1. حرکت ایمن
- ☰ 12.1.2. عبور از پیچ
- ☰ 12.1.3. عبور از سربالایی و سرازیری
-
- ☰ 12.2. بزرگراه و آزادراه
- ☰ 12.2.1. ورود به مسیر
- ☰ 12.2.2. حرکت در مسیر
- ☰ 12.2.3. خروج از مسیر
- ☰ 12.2.4. خرابی در مسیر
-
- ☰ 12.3. تونل و پل
- ☰ 12.3.1. رانندگی در تونل
- ☰ 12.3.2. رانندگی روی پل
-
- ☰ 12.4. مسیرهای کوهستانی
- ☰ 12.4.1. رانندگی در شیب
- ☰ 12.4.2. پیچهای کوهستانی
-
-
- ☰ 13. رانندگی در شرایط نامساعد
- ☰ 13.1. شرایط جوی
- ☰ 13.1.1. باران
- ☰ 13.1.2. برف و یخ
- ☰ 13.1.3. مه و گردوغبار
- ☰ 13.1.4. باد شدید
-
- ☰ 13.2. شرایط نوری
- ☰ 13.2.1. رانندگی در شب
- ☰ 13.2.2. طلوع و غروب
-
- ☰ 13.3. شرایط سطح راه
- ☰ 13.3.1. مسیر لغزنده
- ☰ 13.3.2. آبگرفتگی
-
-
- ☰ 14. ایمنی راننده و سرنشینان
- ☰ 14.1. وضعیت صحیح راننده
- ☰ 14.1.1. تنظیم صندلی
- ☰ 14.1.2. تنظیم آینهها
- ☰ 14.1.3. کنترل فرمان و پدالها
-
- ☰ 14.2. تجهیزات حفاظت سرنشینان
- ☰ 14.2.1. کمربند ایمنی
- ☰ 14.2.2. پشتسری و کیسه هوا
- ☰ 14.2.3. ایمنی کودکان
- ☰ 14.2.4. ایمنی افراد خاص
-
- ☰ 14.3. عوامل انسانی
- ☰ 14.3.1. خستگی و خوابآلودگی
- ☰ 14.3.2. دارو، الکل و مواد
- ☰ 14.3.3. حواسپرتی
- ☰ 14.3.4. هیجان و پرخاشگری
-
-
- ☰ 15. رانندگی تدافعی
- ☰ 15.1. شناسایی خطر
- ☰ 15.1.1. مشاهده مؤثر
- ☰ 15.1.2. پیشبینی رفتار دیگران
- ☰ 15.1.3. نشانههای خطر
-
- ☰ 15.2. مدیریت خطر
- ☰ 15.2.1. فضای ایمن
- ☰ 15.2.2. تصمیمگیری
- ☰ 15.2.3. پیشگیری از تصادف
-
-
- ☰ 16. تعامل با وسایل نقلیه دیگر
- ☰ 16.1. موتورسیکلت و دوچرخه
- ☰ 16.1.1. موتورسیکلتها
- ☰ 16.1.2. دوچرخهها
-
- ☰ 16.2. خودروهای سنگین
- ☰ 16.2.1. کامیون و اتوبوس
- ☰ 16.2.2. بارهای ویژه
-
- ☰ 16.3. خودروهای امدادی
- ☰ 16.3.1. تشخیص خودروی امدادی
- ☰ 16.3.2. باز کردن مسیر
-
-
- ☰ 17. آشنایی فنی با خودرو
- ☰ 17.1. موتور و انتقال قدرت
- ☰ 17.1.1. موتور
- ☰ 17.1.2. کلاچ و گیربکس
- ☰ 17.1.3. سیستم انتقال قدرت
-
- ☰ 17.2. سیستم هدایت و تعلیق
- ☰ 17.2.1. فرمان
- ☰ 17.2.2. تعلیق
-
- ☰ 17.3. سیستم ترمز
- ☰ 17.3.1. اجزای ترمز
- ☰ 17.3.2. سامانههای کمکی
- ☰ 17.3.3. عیبهای ترمز
-
- ☰ 17.4. لاستیک و چرخ
- ☰ 17.4.1. مشخصات لاستیک
- ☰ 17.4.2. بررسی و نگهداری
- ☰ 17.4.3. پنچری و ترکیدگی
-
- ☰ 17.5. برق و روشنایی
- ☰ 17.5.1. باتری و شارژ
- ☰ 17.5.2. چراغهای خودرو
-
- ☰ 17.6. مایعات و سرویسها
- ☰ 17.6.1. مایعات خودرو
- ☰ 17.6.2. سرویس دورهای
-
-
- ☰ 18. صفحه کیلومتر و هشدارها
- ☰ 18.1. نشانگرهای اصلی
- ☰ 18.1.1. ابزارهای اندازهگیری
- ☰ 18.1.2. نشانگرهای وضعیت
-
- ☰ 18.2. چراغهای هشدار
- ☰ 18.2.1. هشدارهای قرمز
- ☰ 18.2.2. هشدارهای زرد
- ☰ 18.2.3. واکنش به هشدارها
-
-
- ☰ 19. نقص فنی و شرایط اضطراری
- ☰ 19.1. خرابی خودرو
- ☰ 19.1.1. خاموش شدن خودرو
- ☰ 19.1.2. داغ شدن موتور
- ☰ 19.1.3. خرابی ترمز
- ☰ 19.1.4. گیر کردن پدال گاز
-
- ☰ 19.2. از دست دادن کنترل
- ☰ 19.2.1. لغزش خودرو
- ☰ 19.2.2. ترکیدن لاستیک
- ☰ 19.2.3. باز شدن کاپوت
-
- ☰ 19.3. تجهیزات اضطراری
- ☰ 19.3.1. وسایل ضروری
- ☰ 19.3.2. استفاده از مثلث خطر
-
-
- ☰ 20. تصادف و امدادرسانی
- ☰ 20.1. اقدامات پس از تصادف
- ☰ 20.1.1. ایمنسازی صحنه
- ☰ 20.1.2. تماس با امداد
- ☰ 20.1.3. ثبت حادثه
-
- ☰ 20.2. انواع تصادف
- ☰ 20.2.1. تصادف خسارتی
- ☰ 20.2.2. تصادف جرحی
- ☰ 20.2.3. تصادف با عابر
- ☰ 20.2.4. تصادف با خودروی پارکشده
-
-
- ☰ 21. کمکهای اولیه
- ☰ 21.1. ارزیابی مصدوم
- ☰ 21.1.1. بررسی صحنه
- ☰ 21.1.2. بررسی وضعیت
-
- ☰ 21.2. اقدامات اولیه
- ☰ 21.2.1. مصدوم بیهوش
- ☰ 21.2.2. خونریزی
- ☰ 21.2.3. شکستگی و آسیب ستون فقرات
- ☰ 21.2.4. سوختگی و شوک
- ☰ 21.2.5. احیای قلبی ریوی
-
-
- ☰ 22. آتشسوزی خودرو
- ☰ 22.1. پیشگیری
- ☰ 22.1.1. عوامل خطر
- ☰ 22.1.2. تجهیزات پیشگیری
-
- ☰ 22.2. مقابله با آتش
- ☰ 22.2.1. اقدامات فوری
- ☰ 22.2.2. استفاده از خاموشکننده
-
-
- ☰ 23. قوانین و مسئولیتهای راننده
- ☰ 23.1. مدارک قانونی
- ☰ 23.1.1. مدارک راننده
- ☰ 23.1.2. مدارک خودرو
-
- ☰ 23.2. تخلفات رانندگی
- ☰ 23.2.1. تخلفات حرکتی
- ☰ 23.2.2. تخلفات توقف
- ☰ 23.2.3. تخلفات رفتاری
- ☰ 23.2.4. تخلفات جدی
-
- ☰ 23.3. جرائم و نمره منفی
- ☰ 23.3.1. جریمهها
- ☰ 23.3.2. نمره منفی
- ☰ 23.3.3. توقیف وسیله نقلیه
-
-
- ☰ 24. بیمه و خسارت
- ☰ 24.1. انواع بیمه
- ☰ 24.1.1. بیمه شخص ثالث
- ☰ 24.1.2. بیمه بدنه
-
- ☰ 24.2. دریافت خسارت
- ☰ 24.2.1. خسارت مالی
- ☰ 24.2.2. خسارت جانی
-
-
- ☰ 25. فرهنگ رانندگی
- ☰ 25.1. اخلاق ترافیکی
- ☰ 25.1.1. احترام به دیگران
- ☰ 25.1.2. مدیریت تعارض
-
- ☰ 25.2. رانندگی مسئولانه
- ☰ 25.2.1. مسئولیت اجتماعی
- ☰ 25.2.2. رانندگی اقتصادی
- ☰ 25.2.3. حفاظت از محیط زیست
-
-
- ☰ 26. آموزش عملی رانندگی
- ☰ 26.1. آشنایی اولیه با خودرو
- ☰ 26.1.1. آمادهسازی راننده
- ☰ 26.1.2. روشن و خاموش کردن
-
- ☰ 26.2. کنترل پدالها
- ☰ 26.2.1. کلاچ
- ☰ 26.2.2. گاز و ترمز
-
- ☰ 26.3. حرکت و تعویض دنده
- ☰ 26.3.1. تعویض دنده
- ☰ 26.3.2. توقف
-
- ☰ 26.4. کنترل فرمان
- ☰ 26.4.1. حرکت مستقیم
- ☰ 26.4.2. پیچیدن
-
- ☰ 26.5. مانورهای عملی
- ☰ 26.5.1. پارک سی سانتی
- ☰ 26.5.2. حرکت در سربالایی
- ☰ 26.5.3. دندهعقب
-
- ☰ 26.6. رانندگی در محیط واقعی
- ☰ 26.6.1. خیابان خلوت
- ☰ 26.6.2. خیابان پرترافیک
- ☰ 26.6.3. تقاطع و میدان
- ☰ 26.6.4. رانندگی شبانه و جادهای
-
-
- ☰ 27. آمادگی آزمون عملی
- ☰ 27.1. پیش از آزمون
- ☰ 27.1.1. مدارک و آمادگی
- ☰ 27.1.2. کنترل اولیه خودرو
-
- ☰ 27.2. مهارتهای مورد ارزیابی
- ☰ 27.2.1. کنترل خودرو
- ☰ 27.2.2. رعایت مقررات
- ☰ 27.2.3. مانورها
-
- ☰ 27.3. خطاهای آزمون
- ☰ 27.3.1. خطاهای رایج
- ☰ 27.3.2. خطاهای خطرناک
- ☰ 27.3.3. مدیریت آزمون
-
-
- ☰ 28. آمادگی آزمون آییننامه
- ☰ 28.1. شناخت آزمون
- ☰ 28.1.1. ساختار آزمون
- ☰ 28.1.2. دستهبندی سؤالات
-
- ☰ 28.2. روش پاسخگویی
- ☰ 28.2.1. تحلیل سؤال
- ☰ 28.2.2. مدیریت زمان
- ☰ 28.2.3. اشتباهات رایج
-
-
- ☰ 29. تمرین و ارزیابی
- ☰ 29.1. تمرینهای موضوعی
- ☰ 29.1.1. تمرین تابلوها
- ☰ 29.1.2. تمرین خطکشی
- ☰ 29.1.3. تمرین فنی
- ☰ 29.1.4. تمرین ایمنی
-
- ☰ 29.2. آزمونهای مرحلهای
- ☰ 29.2.1. آزمون مقدماتی
- ☰ 29.2.2. آزمون میانی
- ☰ 29.2.3. آزمون پیشرفته
-
- ☰ 29.3. آزمونهای جامع
- ☰ 29.3.1. آزمون جامع اول
- ☰ 29.3.2. آزمون جامع دوم
- ☰ 29.3.3. آزمون جامع سوم
- ☰ 29.3.4. آزمون نهایی
-
-
- ☰ 30. مرور نهایی
- ☰ 30.1. خلاصه آییننامه
- ☰ 30.1.1. مرور علائم
- ☰ 30.1.2. مرور قوانین حرکت
- ☰ 30.1.3. مرور ایمنی
- ☰ 30.1.4. مرور فنی و امدادی
-
- ☰ 30.2. چکلیست آزمون
- ☰ 30.2.1. شب قبل از آزمون
- ☰ 30.2.2. روز آزمون آییننامه
- ☰ 30.2.3. روز آزمون عملی
-
-
- ☰ 31. منابع تکمیلی
- ☰ 31.1. مرجع علائم
- ☰ 31.1.1. فهرست تصویری علائم
-
- ☰ 31.2. جدولهای خلاصه
- ☰ 31.2.1. قوانین پرتکرار
- ☰ 31.2.2. نکات فنی
-
- ☰ 31.3. چکلیستها
- ☰ 31.3.1. چکلیست پیش از حرکت
- ☰ 31.3.2. چکلیست سفر
- ☰ 31.3.3. چکلیست تصادف
-
- ☰ 31.4. واژهنامه
- ☰ 31.4.1. اصطلاحات ترافیکی
- ☰ 31.4.2. اصطلاحات فنی
-
- ☰ 31.5. پرسشهای متداول
- ☰ 31.5.1. گواهینامه و آزمون
- ☰ 31.5.2. رانندگی و قوانین
-
-
Comments
Please login to add a comment.
Don't have an account? Register now!