21.2.1. مصدوم بیهوش
Table of Contents
بررسی تنفس
در برخورد با مصدوم بیهوش، پس از آنکه ایمنی صحنه را بررسی کردید، مهمترین کار این است که بفهمید مصدوم نفس میکشد یا نه. یک مصدوم بیهوش که نفس نمیکشد، تنها چند دقیقه تا مرگ فاصله دارد و این دقیقا جایی است که احیای قلبی ریوی مطرح میشود که در بخش دیگری از دوره توضیح داده خواهد شد. در اینجا فقط روی «تشخیص تنفس» تمرکز میکنیم.
ابتدا مصدوم را صدا بزنید و بهآرامی شانه او را تکان دهید و با صدای بلند بگویید: «حالت خوبه؟» اگر واکنشی نشان نداد، او را بیهوش فرض کنید. در این مرحله، زمان بسیار مهم است، اما باید خونسرد بمانید و کارها را با ترتیب درست انجام دهید.
برای بررسی تنفس، از روش «ببین، بشنو، احساس کن» استفاده کنید. اگر مصدوم به پشت خوابیده است، کنار سر او زانو بزنید، صورت خود را نزدیک دهان و بینی او قرار دهید، به سمت قفسه سینه نگاه کنید، گوش خود را نزدیک دهان او بگیرید و گونهتان را نیز در مسیر بازدم احتمالی قرار دهید. در حدود ۱۰ ثانیه، این سه چیز را همزمان بررسی کنید: آیا بالا و پایین رفتن قفسه سینه را میبینید، آیا صدای تنفس را میشنوید، و آیا جریان هوایی را روی گونه خود احساس میکنید.
تنفسی را «مؤثر» بدانید که منظم، قابلشنیدن یا قابلاحساس و همراه با حرکت قفسه سینه باشد. نفسهای بسیار سطحی، بریدهبریده، یا صداهای خِرخِر مانند، ممکن است نشانه تنفس ناکافی یا انسداد نسبی راه هوایی باشند. در چنین حالتی، باز کردن راه هوایی، که در ادامه میآید، اهمیت حیاتی دارد.
هرگز برای بررسی تنفس، زمان طولانی صرف نکنید. حدود ۱۰ ثانیه کافی است. «هیچ تنفس قابلمشاهده» یا «تنفس بسیار غیرطبیعی» را جدی بگیرید و بلافاصله برای کمک اضطراری اقدام کنید.
باز کردن راه هوایی
در فرد بیهوش، زبان شل میشود و میتواند روی راه هوایی بیفتد و عبور هوا را مسدود کند. هدف از باز کردن راه هوایی، برداشتن این مانع نرم و ایجاد یک مسیر باز برای عبور هوا از دهان و بینی، به داخل ریهها است.
اگر مشکوک به آسیب جدی ستون فقرات نیستید، سادهترین و مؤثرترین روش، مانور «بالا بردن چانه و عقب بردن سر» است. کنار سر مصدوم زانو بزنید، یک دست را روی پیشانی او بگذارید و بهآرامی سر را کمی به عقب فشار دهید، در همین زمان با انگشتان دست دیگر، زیر چانه استخوانی مصدوم را گرفته و آن را به سمت بالا و جلو بکشید. این کار، زبان را از عقب گلو دور میکند و راه هوایی را باز میکند.
اگر جسم قابلمشاهدهای مانند دندان شکسته، غذا یا استفراغ در دهان مصدوم میبینید، بدون این که کورکورانه داخل دهان بروید، فقط اجسامی را که کاملا قابلدسترس و دیده میشوند، با دو انگشت بگیرید و بیرون بیاورید. هرگز بدون دیدن جسم، انگشت را در حلق مصدوم نچرخانید، چون ممکن است جسم را بیشتر به عمق گلو هل دهید و انسداد را بدتر کنید.
در مواردی که احتمال میدهید گردن یا ستون فقرات آسیب دیده است، مانند تصادف شدید یا سقوط از ارتفاع، باید تا حد امکان از حرکت دادن گردن خودداری کنید. در چنین وضعیتی، روش اصلی باز کردن راه هوایی «بالا کشیدن چانه بدون عقب بردن سر» است. در این روش، سر را در وضعیت نسبتاً خنثی نگه میدارید و فقط چانه را با دقت به سمت بالا میکشید تا زبان از عقب گلو کمی فاصله بگیرد. این روش ممکن است به اندازه روش قبلی مؤثر نباشد، اما خطر حرکت گردن را کاهش میدهد.
باز کردن راه هوایی، اولین و مهمترین اقدام حیاتی برای مصدوم بیهوش است. بدون راه هوایی باز، هیچ روش کمکی دیگری، از جمله احیای قلبی ریوی، مؤثر نخواهد بود.
وضعیت ریکاوری
اگر مصدوم بیهوش است، اما تنفس خودبهخودی مؤثر دارد و خطر واضحی از نظر شکستگی ستون فقرات یا صدمات جدی دیگر وجود ندارد، بهترین کار قرار دادن او در «وضعیت ریکاوری» است. این وضعیت کمک میکند راه هوایی باز بماند، زبان کمتر راه نفس را ببندد، و اگر استفراغ یا ترشحات دهانی رخ دهد، در ریهها نریزد.
برای قرار دادن مصدوم در وضعیت ریکاوری، ابتدا مطمئن شوید که او به پشت خوابیده است و در کنارش زانو بزنید. دستی از مصدوم را که نزدیک شما است، در زاویه تقریبی نود درجه نسبت به بدن او قرار دهید، به طوری که کف دست رو به بالا باشد. دست دیگر مصدوم را از روی سینه او عبور دهید و پشت دست را روی گونه نزدیک خود بگذارید و با دست خود، آن را در همان حالت نگه دارید. سپس پای دورتر مصدوم را از زانو خم کنید، کف پا را روی زمین قرار دهید. حالا با گرفتن زانو و شانه دورتر، بهآرامی مصدوم را به سمت خود بچرخانید تا به پهلو قرار بگیرد.
وقتی مصدوم به پهلو قرار گرفت، سر او را کمی به عقب ببرید تا راه هوایی بازتر شود و دهان رو به پایین باشد تا ترشحات بهراحتی خارج شوند. دست زیرین در زاویه مناسب قرار دارد و دست بالایی زیر گونه، مثل یک تکیهگاه عمل میکند. پای بالایی را نیز به گونهای قرار دهید که مفصل ران و زانو کمی خم باشند تا بدن در همان وضعیت پایدار بماند و به پشت برنگردد.
وضعیت ریکاوری یک وضعیت پایدار و ایمن است که برای مصدوم بیهوش دارای تنفس، تا زمان رسیدن امداد حرفهای، توصیه میشود؛ بهشرطی که دلیلی جدی برای نگرانی در مورد شکستگی ستون فقرات وجود نداشته باشد.
در مصدوم بیهوش دارای تنفس، که مشکوک به آسیب جدی گردن یا کمر نیست، «قرار دادن در وضعیت ریکاوری» بهترین راه جلوگیری از خفگی ناشی از زبان یا استفراغ است.
مراقبت از ستون فقرات
در حوادث ترافیکی، همیشه باید احتمال آسیب به ستون فقرات، بهویژه گردن، را در نظر بگیرید. هرگونه حرکت شدید، چرخش ناگهانی یا خمکردن گردن و کمر، میتواند آسیبهای جبرانناپذیر، مانند قطع نخاع، ایجاد یا تشدید کند. هدف شما به عنوان کمکاولیهدهنده، این است که در عین حفظ راه هوایی و تنفس، کمترین حرکت ممکن را به محور سر، گردن و تنه وارد کنید.
اگر صحنه امن است و نیاز فوری برای جابجایی مصدوم وجود ندارد، بهترین کار این است که او را همانطور که هست، ثابت نگه دارید. کنار سر مصدوم زانو بزنید و با دو دست، دو طرف سر او را بگیرید طوری که انگشتان در امتداد خط فک و جمجمه قرار گیرند و شستها روی استخوانهای گونه یا نزدیک آن باشند. تلاش کنید سر، گردن و تنه را در یک خط مستقیم نگه دارید و اجازه ندهید سر به طرفین بچرخد یا بیش از حد خم و راست شود.
اگر نیاز به باز کردن راه هوایی وجود دارد و به آسیب گردن مشکوک هستید، سر را تا حد امکان در وضعیت خنثی نگه دارید و فقط چانه را به آرامی بالا بکشید، بدون این که سر را به عقب ببرید. در صورت حضور چند امدادگر، میتوان هماهنگ عمل کرد تا هنگام هرگونه جابهجایی یا چرخاندن بدن، سر و گردن و تنه بهصورت یک واحد حرکت کنند و خم نشوند.
جابجایی مصدوم مشکوک به آسیب ستون فقرات، فقط در سه حالت توجیهپذیر است: زمانی که در خطر مستقیم است، مانند آتش یا انفجار، زمانی که لازم است برای احیای قلبی ریوی او را روی سطح محکم به پشت بخوابانید، و زمانی که باید راه هوایی را از انسداد جدی نجات دهید. در غیر این صورت، «ثابت نگه داشتن» ایمنتر از «جابجا کردن» است.
در مصدوم ترافیکی، تا زمانی که خلافش ثابت نشده، فرض کنید ستون فقرات آسیب دیده است. هر حرکت غیرضروری گردن و کمر میتواند آسیب نخاعی را تشدید کند.
نظارت تا رسیدن اورژانس
پس از آنکه راه هوایی مصدوم را باز کردید، از وجود تنفس مؤثر مطمئن شدید و در صورت امکان او را در وضعیت مناسب قرار دادید، کار شما تمام نشده است. مصدوم بیهوش حتی در صورت داشتن تنفس، ممکن است در هر لحظه وضعیتش تغییر کند. «نظارت مداوم» تا رسیدن نیروهای اورژانس، بخش جداییناپذیر اقدامات اولیه است.
پیش از هر چیز، اگر هنوز تماس با اورژانس برقرار نکردهاید، این کار را انجام دهید یا از فرد دیگری بخواهید فوراً تماس بگیرد و اطلاعات لازم را بدهد. سپس در کنار مصدوم بمانید، او را تنها نگذارید و در فواصل کوتاه، دوباره تنفس و رنگ پوست و لبها را بررسی کنید. کبودی لبها یا صورت، کاهش سرعت یا توقف حرکت قفسه سینه، یا صداهای غیرعادی تنفسی، همگی نشانه تغییر وضعیت هستند.
در طول این مدت، مراقب باشید وضعیت بدن مصدوم بههم نخورد. اگر در وضعیت ریکاوری است، مطمئن شوید سر هنوز در حالت مناسب قرار دارد و دهان رو به پایین است تا ترشحات خارج شوند. اگر به آسیب ستون فقرات مشکوک هستید و او را روی پشت نگه داشتهاید، مواظب باشید سر و گردن ثابت بمانند و در عین حال راه هوایی باز بماند. در صورت استفراغ یا خروج ترشحات، در حد امکان بدون حرکت دادن غیرضروری سر و گردن، دهان را پاک کنید تا مسیر هوا مسدود نشود.
اگر در هر لحظه احساس کردید تنفس قطع شده یا بهطور واضح ناکافی است، باید به مراحل احیای قلبی ریوی وارد شوید که در بخش دیگری از دوره به طور جداگانه آموزش داده میشود. در عین حال، آرامش خود را حفظ کنید، به مصدوم حتی اگر بیهوش است با صدای آرام صحبت کنید، و اطرافیان را از ازدحام و ایجاد هیجان بیهوده کنار مصدوم بازدارید تا فضا برای امدادگران حرفهای هنگام رسیدن، آماده باشد.
وظیفه شما تا رسیدن اورژانس، «ترک نکردن مصدوم»، «پاییدن تنفس» و «حفظ راه هوایی و ایمنی» است. قطع تنفس یا تغییر ناگهانی وضعیت، ممکن است در هر لحظه رخ دهد و نیاز به واکنش سریع دارد.
Views: 0
Where to Move
Move chapter:
- ☰ 1. شروع دوره
- ☰ 1.1. معرفی دوره
- ☰ 1.1.1. آشنایی با دوره
- ☰ 1.1.2. روش مطالعه
- ☰ 1.1.3. منابع و اعتبار مطالب
-
- ☰ 1.2. دریافت گواهینامه در ایران
- ☰ 1.2.1. انواع گواهینامه
- ☰ 1.2.2. شرایط ثبتنام
- ☰ 1.2.3. مراحل آموزش
- ☰ 1.2.4. رانندگان تازهکار
- ☰ 1.2.5. تمدید و تعویض گواهینامه
-
-
- ☰ 2. مفاهیم پایه ترافیک
- ☰ 2.1. کاربران راه
- ☰ 2.1.1. راننده و سرنشین
- ☰ 2.1.2. عابر پیاده
- ☰ 2.1.3. کاربران آسیبپذیر
-
- ☰ 2.2. مفاهیم مربوط به راه
- ☰ 2.2.1. اجزای راه
- ☰ 2.2.2. انواع معابر
- ☰ 2.2.3. نقاط و سازههای راه
-
- ☰ 2.3. مفاهیم مربوط به حرکت
- ☰ 2.3.1. حرکت و تغییر موقعیت
- ☰ 2.3.2. توقف و پارک
- ☰ 2.3.3. سرعت و فاصله
-
-
- ☰ 3. علائم راهنمایی و رانندگی
- ☰ 3.1. مبانی علائم
- ☰ 3.1.1. شکل علائم
- ☰ 3.1.2. رنگ علائم
- ☰ 3.1.3. اعتبار علائم
-
- ☰ 3.2. تابلوهای اخطاری
- ☰ 3.2.1. خطرات مربوط به مسیر
- ☰ 3.2.2. خطرات مربوط به تقاطع
- ☰ 3.2.3. خطرات مربوط به کاربران راه
- ☰ 3.2.4. خطرات طبیعی و محیطی
-
- ☰ 3.3. تابلوهای بازدارنده
- ☰ 3.3.1. ممنوعیت ورود و عبور
- ☰ 3.3.2. ممنوعیت حرکت
- ☰ 3.3.3. محدودیتهای وسیله نقلیه
-
- ☰ 3.4. تابلوهای دستوری
- ☰ 3.4.1. جهتهای اجباری
- ☰ 3.4.2. مسیرهای اختصاصی
- ☰ 3.4.3. الزامات حرکتی
-
- ☰ 3.5. تابلوهای حق تقدم
- ☰ 3.5.1. علائم اصلی حق تقدم
- ☰ 3.5.2. تشخیص کاربرد علائم
-
- ☰ 3.6. تابلوهای اخباری
- ☰ 3.6.1. تابلوهای مسیر
- ☰ 3.6.2. تابلوهای خدماتی
- ☰ 3.6.3. تابلوهای اطلاعاتی
-
- ☰ 3.7. تابلوهای مکمل
- ☰ 3.7.1. محدوده و جهت اثر
- ☰ 3.7.2. شرایط و استثناها
-
-
- ☰ 4. خطکشی و علائم سطح راه
- ☰ 4.1. خطوط طولی
- ☰ 4.1.1. خطوط جداکننده مسیر
- ☰ 4.1.2. خطوط کناری
-
- ☰ 4.2. خطوط عرضی
- ☰ 4.2.1. خطوط توقف
- ☰ 4.2.2. خطوط عابر پیاده
-
- ☰ 4.3. نشانههای هدایت مسیر
- ☰ 4.3.1. فلشها و نوشتهها
- ☰ 4.3.2. خطوط تغییر سرعت
-
- ☰ 4.4. سایر علائم سطح راه
- ☰ 4.4.1. هاشورها و جزایر
- ☰ 4.4.2. تجهیزات بازتابنده
- ☰ 4.4.3. رنگ جدولها
-
-
- ☰ 5. چراغها و فرمانهای ترافیکی
- ☰ 5.1. چراغهای راهنمایی
- ☰ 5.1.1. چراغهای ثابت
- ☰ 5.1.2. چراغهای چشمکزن
- ☰ 5.1.3. چراغهای جهتدار
- ☰ 5.1.4. چراغهای ویژه
-
- ☰ 5.2. فرمان مأمور راهنمایی
- ☰ 5.2.1. وضعیتهای بدن مأمور
- ☰ 5.2.2. تقدم فرمانها
-
-
- ☰ 6. حق تقدم عبور
- ☰ 6.1. اصول حق تقدم
- ☰ 6.1.1. ترتیب تصمیمگیری
- ☰ 6.1.2. اصول عمومی
-
- ☰ 6.2. حق تقدم در تقاطعها
- ☰ 6.2.1. تقاطع همعرض
- ☰ 6.2.2. راه اصلی و فرعی
- ☰ 6.2.3. تقاطع چراغدار
- ☰ 6.2.4. تقاطع بدون علامت
-
- ☰ 6.3. حق تقدم در میدان
- ☰ 6.3.1. ورود به میدان
- ☰ 6.3.2. حرکت داخل میدان
- ☰ 6.3.3. خروج از میدان
-
- ☰ 6.4. موقعیتهای ویژه حق تقدم
- ☰ 6.4.1. خروج و ورود
- ☰ 6.4.2. مسیرهای باریک و شیبدار
- ☰ 6.4.3. خودروهای ویژه
-
- ☰ 6.5. تمرین حق تقدم
- ☰ 6.5.1. تحلیل تصاویر
- ☰ 6.5.2. موقعیتهای ترکیبی
-
-
- ☰ 7. سرعت، فاصله و ترمز
- ☰ 7.1. انتخاب سرعت
- ☰ 7.1.1. سرعت مجاز
- ☰ 7.1.2. سرعت مطمئنه
- ☰ 7.1.3. خطرات سرعت نامناسب
-
- ☰ 7.2. فاصله ایمن
- ☰ 7.2.1. فاصله طولی
- ☰ 7.2.2. فاصله جانبی
- ☰ 7.2.3. شرایط نیازمند فاصله بیشتر
-
- ☰ 7.3. مسافت توقف
- ☰ 7.3.1. زمان واکنش
- ☰ 7.3.2. مسافت ترمز
- ☰ 7.3.3. ترمزگیری ایمن
-
-
- ☰ 8. سبقت و تغییر مسیر
- ☰ 8.1. اصول سبقت
- ☰ 8.1.1. آمادگی برای سبقت
- ☰ 8.1.2. انجام سبقت
- ☰ 8.1.3. وظایف خودروی دیگر
-
- ☰ 8.2. ممنوعیت سبقت
- ☰ 8.2.1. محدودیتهای مسیر
- ☰ 8.2.2. محدودیتهای دید
- ☰ 8.2.3. محدودیتهای ترافیکی
-
- ☰ 8.3. تغییر خط
- ☰ 8.3.1. مراحل تغییر خط
- ☰ 8.3.2. تغییر خط در موقعیتهای مختلف
- ☰ 8.3.3. اشتباهات تغییر خط
-
-
- ☰ 9. گردش و دور زدن
- ☰ 9.1. گردش در تقاطع
- ☰ 9.1.1. گردش به راست
- ☰ 9.1.2. گردش به چپ
- ☰ 9.1.3. گردش در خیابانهای مختلف
-
- ☰ 9.2. دور زدن
- ☰ 9.2.1. دور زدن یکفرمان
- ☰ 9.2.2. دور زدن دوفرمان
- ☰ 9.2.3. ممنوعیت دور زدن
-
-
- ☰ 10. توقف و پارک
- ☰ 10.1. اصول توقف
- ☰ 10.1.1. توقف عادی
- ☰ 10.1.2. توقف اضطراری
- ☰ 10.1.3. محلهای ممنوع توقف
-
- ☰ 10.2. اصول پارک
- ☰ 10.2.1. پارک کنار جدول
- ☰ 10.2.2. پارک دوبل
- ☰ 10.2.3. پارک در شیب
- ☰ 10.2.4. خروج از پارک
-
-
- ☰ 11. رانندگی شهری
- ☰ 11.1. شروع و ادامه حرکت
- ☰ 11.1.1. شروع حرکت
- ☰ 11.1.2. حرکت در خیابان
-
- ☰ 11.2. رانندگی در ترافیک
- ☰ 11.2.1. ترافیک روان
- ☰ 11.2.2. ترافیک سنگین
- ☰ 11.2.3. توقف و حرکت متوالی
-
- ☰ 11.3. مناطق حساس شهری
- ☰ 11.3.1. مدارس و مناطق مسکونی
- ☰ 11.3.2. ایستگاههای عمومی
- ☰ 11.3.3. بازارها و مراکز شلوغ
-
-
- ☰ 12. رانندگی برونشهری
- ☰ 12.1. جادههای دوطرفه
- ☰ 12.1.1. حرکت ایمن
- ☰ 12.1.2. عبور از پیچ
- ☰ 12.1.3. عبور از سربالایی و سرازیری
-
- ☰ 12.2. بزرگراه و آزادراه
- ☰ 12.2.1. ورود به مسیر
- ☰ 12.2.2. حرکت در مسیر
- ☰ 12.2.3. خروج از مسیر
- ☰ 12.2.4. خرابی در مسیر
-
- ☰ 12.3. تونل و پل
- ☰ 12.3.1. رانندگی در تونل
- ☰ 12.3.2. رانندگی روی پل
-
- ☰ 12.4. مسیرهای کوهستانی
- ☰ 12.4.1. رانندگی در شیب
- ☰ 12.4.2. پیچهای کوهستانی
-
-
- ☰ 13. رانندگی در شرایط نامساعد
- ☰ 13.1. شرایط جوی
- ☰ 13.1.1. باران
- ☰ 13.1.2. برف و یخ
- ☰ 13.1.3. مه و گردوغبار
- ☰ 13.1.4. باد شدید
-
- ☰ 13.2. شرایط نوری
- ☰ 13.2.1. رانندگی در شب
- ☰ 13.2.2. طلوع و غروب
-
- ☰ 13.3. شرایط سطح راه
- ☰ 13.3.1. مسیر لغزنده
- ☰ 13.3.2. آبگرفتگی
-
-
- ☰ 14. ایمنی راننده و سرنشینان
- ☰ 14.1. وضعیت صحیح راننده
- ☰ 14.1.1. تنظیم صندلی
- ☰ 14.1.2. تنظیم آینهها
- ☰ 14.1.3. کنترل فرمان و پدالها
-
- ☰ 14.2. تجهیزات حفاظت سرنشینان
- ☰ 14.2.1. کمربند ایمنی
- ☰ 14.2.2. پشتسری و کیسه هوا
- ☰ 14.2.3. ایمنی کودکان
- ☰ 14.2.4. ایمنی افراد خاص
-
- ☰ 14.3. عوامل انسانی
- ☰ 14.3.1. خستگی و خوابآلودگی
- ☰ 14.3.2. دارو، الکل و مواد
- ☰ 14.3.3. حواسپرتی
- ☰ 14.3.4. هیجان و پرخاشگری
-
-
- ☰ 15. رانندگی تدافعی
- ☰ 15.1. شناسایی خطر
- ☰ 15.1.1. مشاهده مؤثر
- ☰ 15.1.2. پیشبینی رفتار دیگران
- ☰ 15.1.3. نشانههای خطر
-
- ☰ 15.2. مدیریت خطر
- ☰ 15.2.1. فضای ایمن
- ☰ 15.2.2. تصمیمگیری
- ☰ 15.2.3. پیشگیری از تصادف
-
-
- ☰ 16. تعامل با وسایل نقلیه دیگر
- ☰ 16.1. موتورسیکلت و دوچرخه
- ☰ 16.1.1. موتورسیکلتها
- ☰ 16.1.2. دوچرخهها
-
- ☰ 16.2. خودروهای سنگین
- ☰ 16.2.1. کامیون و اتوبوس
- ☰ 16.2.2. بارهای ویژه
-
- ☰ 16.3. خودروهای امدادی
- ☰ 16.3.1. تشخیص خودروی امدادی
- ☰ 16.3.2. باز کردن مسیر
-
-
- ☰ 17. آشنایی فنی با خودرو
- ☰ 17.1. موتور و انتقال قدرت
- ☰ 17.1.1. موتور
- ☰ 17.1.2. کلاچ و گیربکس
- ☰ 17.1.3. سیستم انتقال قدرت
-
- ☰ 17.2. سیستم هدایت و تعلیق
- ☰ 17.2.1. فرمان
- ☰ 17.2.2. تعلیق
-
- ☰ 17.3. سیستم ترمز
- ☰ 17.3.1. اجزای ترمز
- ☰ 17.3.2. سامانههای کمکی
- ☰ 17.3.3. عیبهای ترمز
-
- ☰ 17.4. لاستیک و چرخ
- ☰ 17.4.1. مشخصات لاستیک
- ☰ 17.4.2. بررسی و نگهداری
- ☰ 17.4.3. پنچری و ترکیدگی
-
- ☰ 17.5. برق و روشنایی
- ☰ 17.5.1. باتری و شارژ
- ☰ 17.5.2. چراغهای خودرو
-
- ☰ 17.6. مایعات و سرویسها
- ☰ 17.6.1. مایعات خودرو
- ☰ 17.6.2. سرویس دورهای
-
-
- ☰ 18. صفحه کیلومتر و هشدارها
- ☰ 18.1. نشانگرهای اصلی
- ☰ 18.1.1. ابزارهای اندازهگیری
- ☰ 18.1.2. نشانگرهای وضعیت
-
- ☰ 18.2. چراغهای هشدار
- ☰ 18.2.1. هشدارهای قرمز
- ☰ 18.2.2. هشدارهای زرد
- ☰ 18.2.3. واکنش به هشدارها
-
-
- ☰ 19. نقص فنی و شرایط اضطراری
- ☰ 19.1. خرابی خودرو
- ☰ 19.1.1. خاموش شدن خودرو
- ☰ 19.1.2. داغ شدن موتور
- ☰ 19.1.3. خرابی ترمز
- ☰ 19.1.4. گیر کردن پدال گاز
-
- ☰ 19.2. از دست دادن کنترل
- ☰ 19.2.1. لغزش خودرو
- ☰ 19.2.2. ترکیدن لاستیک
- ☰ 19.2.3. باز شدن کاپوت
-
- ☰ 19.3. تجهیزات اضطراری
- ☰ 19.3.1. وسایل ضروری
- ☰ 19.3.2. استفاده از مثلث خطر
-
-
- ☰ 20. تصادف و امدادرسانی
- ☰ 20.1. اقدامات پس از تصادف
- ☰ 20.1.1. ایمنسازی صحنه
- ☰ 20.1.2. تماس با امداد
- ☰ 20.1.3. ثبت حادثه
-
- ☰ 20.2. انواع تصادف
- ☰ 20.2.1. تصادف خسارتی
- ☰ 20.2.2. تصادف جرحی
- ☰ 20.2.3. تصادف با عابر
- ☰ 20.2.4. تصادف با خودروی پارکشده
-
-
- ☰ 21. کمکهای اولیه
- ☰ 21.1. ارزیابی مصدوم
- ☰ 21.1.1. بررسی صحنه
- ☰ 21.1.2. بررسی وضعیت
-
- ☰ 21.2. اقدامات اولیه
- ☰ 21.2.1. مصدوم بیهوش
- ☰ 21.2.2. خونریزی
- ☰ 21.2.3. شکستگی و آسیب ستون فقرات
- ☰ 21.2.4. سوختگی و شوک
- ☰ 21.2.5. احیای قلبی ریوی
-
-
- ☰ 22. آتشسوزی خودرو
- ☰ 22.1. پیشگیری
- ☰ 22.1.1. عوامل خطر
- ☰ 22.1.2. تجهیزات پیشگیری
-
- ☰ 22.2. مقابله با آتش
- ☰ 22.2.1. اقدامات فوری
- ☰ 22.2.2. استفاده از خاموشکننده
-
-
- ☰ 23. قوانین و مسئولیتهای راننده
- ☰ 23.1. مدارک قانونی
- ☰ 23.1.1. مدارک راننده
- ☰ 23.1.2. مدارک خودرو
-
- ☰ 23.2. تخلفات رانندگی
- ☰ 23.2.1. تخلفات حرکتی
- ☰ 23.2.2. تخلفات توقف
- ☰ 23.2.3. تخلفات رفتاری
- ☰ 23.2.4. تخلفات جدی
-
- ☰ 23.3. جرائم و نمره منفی
- ☰ 23.3.1. جریمهها
- ☰ 23.3.2. نمره منفی
- ☰ 23.3.3. توقیف وسیله نقلیه
-
-
- ☰ 24. بیمه و خسارت
- ☰ 24.1. انواع بیمه
- ☰ 24.1.1. بیمه شخص ثالث
- ☰ 24.1.2. بیمه بدنه
-
- ☰ 24.2. دریافت خسارت
- ☰ 24.2.1. خسارت مالی
- ☰ 24.2.2. خسارت جانی
-
-
- ☰ 25. فرهنگ رانندگی
- ☰ 25.1. اخلاق ترافیکی
- ☰ 25.1.1. احترام به دیگران
- ☰ 25.1.2. مدیریت تعارض
-
- ☰ 25.2. رانندگی مسئولانه
- ☰ 25.2.1. مسئولیت اجتماعی
- ☰ 25.2.2. رانندگی اقتصادی
- ☰ 25.2.3. حفاظت از محیط زیست
-
-
- ☰ 26. آموزش عملی رانندگی
- ☰ 26.1. آشنایی اولیه با خودرو
- ☰ 26.1.1. آمادهسازی راننده
- ☰ 26.1.2. روشن و خاموش کردن
-
- ☰ 26.2. کنترل پدالها
- ☰ 26.2.1. کلاچ
- ☰ 26.2.2. گاز و ترمز
-
- ☰ 26.3. حرکت و تعویض دنده
- ☰ 26.3.1. تعویض دنده
- ☰ 26.3.2. توقف
-
- ☰ 26.4. کنترل فرمان
- ☰ 26.4.1. حرکت مستقیم
- ☰ 26.4.2. پیچیدن
-
- ☰ 26.5. مانورهای عملی
- ☰ 26.5.1. پارک سی سانتی
- ☰ 26.5.2. حرکت در سربالایی
- ☰ 26.5.3. دندهعقب
-
- ☰ 26.6. رانندگی در محیط واقعی
- ☰ 26.6.1. خیابان خلوت
- ☰ 26.6.2. خیابان پرترافیک
- ☰ 26.6.3. تقاطع و میدان
- ☰ 26.6.4. رانندگی شبانه و جادهای
-
-
- ☰ 27. آمادگی آزمون عملی
- ☰ 27.1. پیش از آزمون
- ☰ 27.1.1. مدارک و آمادگی
- ☰ 27.1.2. کنترل اولیه خودرو
-
- ☰ 27.2. مهارتهای مورد ارزیابی
- ☰ 27.2.1. کنترل خودرو
- ☰ 27.2.2. رعایت مقررات
- ☰ 27.2.3. مانورها
-
- ☰ 27.3. خطاهای آزمون
- ☰ 27.3.1. خطاهای رایج
- ☰ 27.3.2. خطاهای خطرناک
- ☰ 27.3.3. مدیریت آزمون
-
-
- ☰ 28. آمادگی آزمون آییننامه
- ☰ 28.1. شناخت آزمون
- ☰ 28.1.1. ساختار آزمون
- ☰ 28.1.2. دستهبندی سؤالات
-
- ☰ 28.2. روش پاسخگویی
- ☰ 28.2.1. تحلیل سؤال
- ☰ 28.2.2. مدیریت زمان
- ☰ 28.2.3. اشتباهات رایج
-
-
- ☰ 29. تمرین و ارزیابی
- ☰ 29.1. تمرینهای موضوعی
- ☰ 29.1.1. تمرین تابلوها
- ☰ 29.1.2. تمرین خطکشی
- ☰ 29.1.3. تمرین فنی
- ☰ 29.1.4. تمرین ایمنی
-
- ☰ 29.2. آزمونهای مرحلهای
- ☰ 29.2.1. آزمون مقدماتی
- ☰ 29.2.2. آزمون میانی
- ☰ 29.2.3. آزمون پیشرفته
-
- ☰ 29.3. آزمونهای جامع
- ☰ 29.3.1. آزمون جامع اول
- ☰ 29.3.2. آزمون جامع دوم
- ☰ 29.3.3. آزمون جامع سوم
- ☰ 29.3.4. آزمون نهایی
-
-
- ☰ 30. مرور نهایی
- ☰ 30.1. خلاصه آییننامه
- ☰ 30.1.1. مرور علائم
- ☰ 30.1.2. مرور قوانین حرکت
- ☰ 30.1.3. مرور ایمنی
- ☰ 30.1.4. مرور فنی و امدادی
-
- ☰ 30.2. چکلیست آزمون
- ☰ 30.2.1. شب قبل از آزمون
- ☰ 30.2.2. روز آزمون آییننامه
- ☰ 30.2.3. روز آزمون عملی
-
-
- ☰ 31. منابع تکمیلی
- ☰ 31.1. مرجع علائم
- ☰ 31.1.1. فهرست تصویری علائم
-
- ☰ 31.2. جدولهای خلاصه
- ☰ 31.2.1. قوانین پرتکرار
- ☰ 31.2.2. نکات فنی
-
- ☰ 31.3. چکلیستها
- ☰ 31.3.1. چکلیست پیش از حرکت
- ☰ 31.3.2. چکلیست سفر
- ☰ 31.3.3. چکلیست تصادف
-
- ☰ 31.4. واژهنامه
- ☰ 31.4.1. اصطلاحات ترافیکی
- ☰ 31.4.2. اصطلاحات فنی
-
- ☰ 31.5. پرسشهای متداول
- ☰ 31.5.1. گواهینامه و آزمون
- ☰ 31.5.2. رانندگی و قوانین
-
-
Comments
Please login to add a comment.
Don't have an account? Register now!