KAHIBARO
13.1.3. مه و گردوغبار
Table of Contents
کاهش سرعت
رانندگی در مه و گردوغبار خطرناک است، چون دید راننده، فاصلهسنجی و تشخیص سرعت دیگران به شدت مختل میشود. اولین و مهمترین واکنش، کم کردن سرعت است، اما نه به صورت ناگهانی و شدید. پای خود را آرام از روی پدال گاز بردارید و به صورت تدریجی ترمز بگیرید تا خودروهای پشت سر غافلگیر نشوند. سرعت خود را همیشه طوری انتخاب کنید که بتوانید در محدودهای که میبینید، به موقع ترمز کنید. اگر فقط تا ۳۰ متر جلو را میبینید، باید آنقدر آرام رانندگی کنید که اگر مانعی در همین ۳۰ متر ظاهر شد، فرصت کامل برای واکنش و توقف داشته باشید.
قاعده اصلی: در مه و گردوغبار، سرعت شما باید کمتر از سرعت مجاز تابلو و متناسب با دید موجود باشد، حتی اگر همه اطرافیان سریع حرکت میکنند.
همچنین از «ترمزهای ناگهانی» خودداری کنید، چون سطح راه ممکن است نمناک یا لغزنده باشد و خودروها دیرتر متوقف شوند. کاهش سرعت یکنواخت، به رانندگان پشت سر فرصت میدهد زودتر متوجه شوند و فاصله خود را تنظیم کنند.
استفاده صحیح از چراغ
در مه و گردوغبار، دیده شدن شما به اندازه دیدن دیگران اهمیت دارد. پس باید چراغها را طوری استفاده کنید که هم خودتان بهتر ببینید و هم بقیه شما را زودتر تشخیص دهند. در اغلب خودروها، در چنین شرایطی باید چراغ نور پایین را روشن کنید، حتی در روز. نور پایین کمک میکند سطح راه، جدولها و خودروهای جلو را بهتر ببینید و از طرفی، خیرگی کمتری برای دیگران ایجاد میکند.
اگر خودروی شما به چراغ مهشکن جلو و عقب مجهز است، در مه و گردوغبار غلیظ میتوانید از آنها استفاده کنید. چراغ مهشکن جلو، محدوده نزدیک جلوی خودرو را با نوری پخشتر و کمارتفاعتر روشن میکند و در مه، بازتاب کمتری به سمت چشم راننده دارد. چراغ مهشکن عقب، نور قویتری نسبت به چراغهای معمولی عقب دارد و باعث میشود خودروی شما از فاصله بیشتری در میان مه و گردوغبار دیده شود. با این حال، در مه و گردوغبار کم، استفاده بیمورد از مهشکن عقب میتواند چشم راننده پشت سر را آزار دهد، پس تنها زمانی از آن استفاده کنید که دید واقعاً کاهش یافته است.
چراغهای راهنما هم در این شرایط نقش مهمتری پیدا میکنند. هنگام تغییر خط یا کاهش سرعت برای خروج از مسیر، از راهنما زودتر و با دقت بیشتری استفاده کنید، چون رانندگان دیگر ممکن است دیرتر متوجه تغییر موقعیت شما شوند.
نکته ایمنی: در مه و گردوغبار، حداقل از نور پایین و در صورت وجود، از مهشکنها استفاده کنید و مطمئن شوید چراغ ترمز و راهنما سالم و قابل رؤیت هستند.
خودداری از نور بالا
بسیاری از رانندگان فکر میکنند با روشن کردن نور بالا در مه یا گردوغبار، بهتر میبینند، اما در عمل برعکس است. ذرات مه و گردوغبار، نور شدید را پراکنده میکنند و قسمت زیادی از نور چراغ، به چشم خود راننده برمیگردد. در نتیجه جلوی شما به صورت یک دیوار سفید و روشن در میآید و جزئیات سطح راه، خطوط و موانع را کمتر میبینید.
وقتی نور بالا را روشن میکنید، مه و گردوغبار مانند یک پرده روشن در مقابل شما میدرخشند. این پدیده، خیرگی و خستگی چشم را زیاد میکند و مغز سختتر میتواند اشکال واقعی، مانند خودروی بدون چراغ یا عابر را از پسزمینه تشخیص دهد. به همین دلیل، استفاده از نور بالا در این شرایط هم دید شما را کاهش میدهد و هم میتواند رانندگان روبهرو را دچار خیرگی و خطای دید کند.
بنابراین در مه و گردوغبار، چراغ را روی نور پایین تنظیم کنید و اگر ناخواسته نور بالا روشن است، آن را سریعاً به نور پایین برگردانید. تنها استثنا زمانی است که هیچ خودرویی در مقابل یا پشت سر شما نیست و مه و گردوغبار خیلی رقیق شده است، که در این صورت هم با احتیاط و برای مدت کوتاه میتوان نور بالا را امتحان کرد، اما به محض کاهش دید یا ظاهر شدن خودرو در میدان دید، باید آن را خاموش کرد.
قانون مهم: در مه و گردوغبار، از نور بالا استفاده نکنید، چون باعث بازتاب نور، خیرگی و کاهش شدید میدان دید میشود.
توجه به خط حاشیه
در شرایطی که جلو را درست نمیبینید، دید جانبی و نشانههای ثابت کنار راه، نقش راهنما دارند. یکی از بهترین کمکها، خط حاشیه راه است که در لبه راست یا چپ سوارهرو کشیده شده است. با نگاه متناوب به خط حاشیه و خط وسط، میتوانید موقعیت خود را در مسیر حفظ کنید، بدون آن که مجبور باشید به داخل مه غلیظ روبهرو خیره شوید.
در مه و گردوغبار شدید، تمرکز مداوم روی نقطهای دور، چشم را خسته میکند و چون چیزی واضح دیده نمیشود، مغز احساس سرگیجه و عدم تعادل میکند. اگر نگاه شما هر چند ثانیه بین خط حاشیه، خط وسط، آینهها و محدوده نزدیک جلوی خودرو جابهجا شود، مغز اطلاعات بیشتری برای تشخیص موقعیت دریافت میکند و احتمال انحراف به کنار راه یا ورود ناخواسته به خط مقابل کاهش مییابد.
در تونلهای مهگرفته یا مسیرهایی که خط حاشیه واضح نیست، از «منابع ثابت» دیگر مثل جدول، پایههای چراغ، گاردریل یا تابلوهای کناری به عنوان راهنما استفاده کنید. مراقب باشید بیش از حد به این موانع نزدیک نشوید، ولی وجودشان به شما کمک میکند بدانید در لبه مسیر هستید یا در مرکز.
نکته کلیدی: در مه و گردوغبار، برای حفظ مسیر، به خط حاشیه راه و علائم ثابت کناری توجه کنید، نه فقط به فضای مبهم روبهرو.
افزایش فاصله
در مه و گردوغبار، دو عامل همزمان رخ میدهد: زمان واکنش شما به دلیل دید کم و خستگی چشم کاهش مییابد و از طرفی، احتمال ترمز ناگهانی خودروهای جلو بیشتر میشود. برای جبران این خطر، باید فاصله خود را با خودروی جلویی بیش از حالت عادی کنید.
در شرایط معمول گفته میشود حداقل فاصله ایمن، رعایت فاصله زمانی حدود ۲ ثانیه با خودروی جلویی است. در مه و گردوغبار، این فاصله باید بیشتر شود و به ۳ تا ۴ ثانیه برسد. برای محاسبه، نقطه ثابتی مانند تابلو یا درخت را انتخاب کنید. وقتی خودروی جلویی از کنار آن میگذرد، شروع به شمردن کنید: «یکهزار و یک، یکهزار و دو، یکهزار و سه...». اگر قبل از رسیدن به عدد ۳، خودروی شما به آن نقطه رسید، فاصلهتان کم است و باید سرعت را کم کنید.
اگر سطح راه خیس، لغزنده یا خاکی است، فاصله را باز هم بیشتر کنید، چون مسافت ترمز به شکل قابل توجهی افزایش مییابد. همچنین پشت خودروهای سنگین، اتوبوسها و کامیونها، فاصله بیشتری بگیرید، زیرا هم مسافت ترمز آنها زیاد است و هم ممکن است گردوخاک بیشتری ایجاد کنند و دید شما را بدتر کنند.
قاعده ایمنی: در مه و گردوغبار، فاصله زمانی با خودروی جلویی را حداقل ۳ ثانیه و در صورت لغزندگی، حدود ۴ ثانیه یا بیشتر در نظر بگیرید.
توقف در محل امن در صورت نیاز
گاهی شرایط مه و گردوغبار آنقدر بد میشود که حتی با کاهش سرعت، استفاده از چراغ مناسب و افزایش فاصله، باز هم احساس میکنید ادامه رانندگی امن نیست. در این حالت، عاقلانهترین تصمیم، توقف موقت تا بهبود نسبی دید است، اما نحوه توقف اهمیت زیادی دارد. هرگز در وسط مسیر، روی خط عبور یا روی شانه باریک راه، بدون برنامه توقف نکنید، چون ممکن است خودروهای دیگر که دید کمی دارند، با شما برخورد کنند.
اگر نیاز به توقف پیدا کردید، ابتدا با روشن کردن راهنما و کاهش تدریجی سرعت، خود را به محل امن منتقل کنید. بهترین گزینهها شامل پارکینگهای بینراهی، محوطههای خدماتی، حاشیههای عریض و ایمن، یا خروجیهای امن هستند. پس از توقف، ترمز دستی را بکشید، دنده را در وضعیت مناسب قرار دهید و فلاشر را روشن کنید تا رانندگان دیگر متوجه حضور خودروی شما شوند.
اگر در جادهای بدون پارکینگ و محل توقف مجهز قرار دارید، سعی کنید خودرو را تا حد ممکن از سوارهرو دور کنید، به طوری که هیچ قسمتی از بدنه در مسیر مستقیم حرکت خودروها نباشد. سپس مثلث خطر را در فاصله مناسب، به خصوص در مسیرهای پرسرعت، در فاصله بیشتری نسبت به شرایط عادی قرار دهید تا سایر رانندگان در مه و گردوغبار فرصت تشخیص و واکنش داشته باشند.
اصل مهم: اگر مه و گردوغبار آنقدر شدید است که نمیتوانید مسیر جلو را با اطمینان ببینید، ادامه رانندگی خطرناک است. در اولین محل امن توقف کنید، فلاشر را روشن نگه دارید و منتظر بهبود نسبی شرایط بمانید.
برای محافظت از سرنشینان، تا حد امکان همه را در داخل خودرو نگه دارید و از ایستادن در لبه راه یا جلوی خودرو خودداری کنید. اگر ناچارید از خودرو خارج شوید، این کار را از سمت دور از ترافیک انجام دهید و در جایی دور از مسیر عبور خودروها بایستید.
Views: 1