1.2.2. معرفی خود

Table of Contents

شروع آشنایی

در این بخش یاد می‌گیرید چطور خودتان را به آلمانی معرفی کنید. هدف در سطح A1 این است که بتوانید چند جمله خیلی ساده درباره خودتان بگویید، طرف مقابل را بفهمید و به چند سؤال ابتدایی جواب بدهید. فعلا لازم نیست جمله‌های طولانی و پیچیده بسازید، فقط ساختارهای پایه را تمرین می‌کنیم.

اولین نکته این است که همیشه با یک سلام ساده که در بخش «سلام و خداحافظی» یاد می‌گیرید شروع می‌کنید، سپس نام، کشور، زبان و چند اطلاعات شخصی پایه را می‌گویید.

گفتن نام

ساده‌ترین راه برای معرفی نام استفاده از فعل «sein» در زمان حال است. در این سطح، دو جمله اصلی را زیاد می‌شنوید:

Ich bin Ali.
Ich heiße Ali.

هر دو جمله یعنی «من علی هستم»، اما از دو فعل مختلف استفاده می‌کنند. ساختار کلی این دو الگو را به این صورت به خاطر بسپارید:

آلمانی	معنی فارسی	توضیح کوتاه
Ich bin …	من … هستم	استفاده از فعل «sein»
Ich heiße …	اسم من … است / من … هستم	فعل «heißen» یعنی «نام داشتن»
Mein Name ist …	نام من … است	رسمی‌تر، در موقعیت‌های جدی‌تر

قاعده مهم:
الگوی پایه برای گفتن نام در معرفی خود در سطح A1:

$Ich\ bin\ + \text{نام}$
$Ich\ heiße\ + \text{نام}$
$Mein\ Name\ ist\ + \text{نام}$
همیشه جمله را با «Ich» یعنی «من» شروع کنید.

نمونه‌ها:

Ich bin Sara.
Ich heiße Reza.
Mein Name ist Farid.

وقتی طرف مقابل خودش را معرفی می‌کند، می‌توانید برای اطمینان نام او را تکرار کنید:

Du heißt Anna?
Bist du Ali?

در مورد «du» و «Sie» در فصل «خطاب رسمی و دوستانه» به طور جداگانه توضیح داده می‌شود، اینجا فقط تمرکز روی معرفی خود است.

گفتن سن

در آلمانی برای گفتن سن از فعل «sein» استفاده می‌شود، نه از فعل «داشتن» مثل فارسی. الگو خیلی ثابت و ساده است:

Ich bin 20 Jahre alt.

یعنی «من بیست ساله هستم». ساختار کلی:

آلمانی	معنی فارسی
Ich bin 18 Jahre alt.	من ۱۸ ساله هستم.
Ich bin 30.	من ۳۰ ساله‌ام.
Ich bin 25 Jahre alt.	من ۲۵ ساله هستم.

در گفت‌وگوی روزمره اغلب «Jahre alt» هم حذف می‌شود و فقط عدد را بعد از «bin» می‌آورند، اما برای شروع بهتر است با فرم کامل «… Jahre alt» تمرین کنید تا ساختار در ذهن‌تان محکم شود.

سؤال رایج درباره سن این است:

Wie alt bist du?
یعنی «چند سالته؟»

شما جواب می‌دهید:

Ich bin 19 Jahre alt.

در موقعیت رسمی‌تر ساختار فعل «sein» با «Sie» به کار می‌رود که در فصل «خطاب رسمی و دوستانه» می‌آید.

گفتن ملیت و کشور

برای گفتن این که اهل کجا هستید معمولا دو نوع جمله استفاده می‌شود. یکی اشاره به کشور، و دیگری اشاره به ملیت. هر دو مهم‌اند و در فرم‌ها و گفت‌وگوها زیاد می‌آیند.

الگوی گفتن کشور:

Ich komme aus Iran.
یعنی «من اهل ایران هستم» یا «من از ایران می‌آیم».

این ساختار را می‌توانید با هر کشور دیگری جایگزین کنید:

Ich komme aus Deutschland.
Ich komme aus Afghanistan.
Ich komme aus der Türkei.

در بعضی کشورها قبل از نام کشور حرف تعریف می‌آید، اما جزئیات آن در فصل‌های مربوط به حروف تعریف توضیح داده می‌شود. فعلا همین جمله ساده را با کشور خودتان تمرین کنید.

الگوی گفتن ملیت:

برای گفتن «من ایرانی هستم» یا «من آلمانی هستم» باز از فعل «sein» استفاده می‌کنیم:

Ich bin Iraner.
Ich bin Iranerin.

در اینجا تفاوت «Iraner» و «Iranerin» به جنسیت گوینده برمی‌گردد که در فصل «کشورها، ملیت‌ها و زبان‌ها» مفصل‌تر تمرین می‌شود. همین ایده برای ملیت‌های دیگر هم هست:

Ich bin Deutscher. / Ich bin Deutsche.
Ich bin Afghane. / Ich bin Afghanin.

قاعده مهم:
برای گفتن «اهل کجا هستم» و «چه ملیتی دارم»:

«Ich komme aus + کشور»
«Ich bin + ملیت»
مثال:
Ich komme aus Iran.
Ich bin Iraner / Iranerin.

گفتن زبان‌هایی که بلدید

در معرفی ساده خود معمولا می‌گویید چه زبان‌هایی صحبت می‌کنید. دو راه رایج برای سطح A1 وجود دارد:

Ich spreche Persisch und ein bisschen Deutsch.
یعنی «من فارسی و یک کم آلمانی صحبت می‌کنم.»

الگوی کلی:

Ich spreche + نام زبان.

چند نمونه کاربردی:

Ich spreche Persisch.
Ich spreche Persisch und Englisch.
Ich spreche ein bisschen Deutsch.

عبارت «ein bisschen» یعنی «کمی» و برای مبتدی‌ها بسیار مفید است، چون به شکل مودبانه و واقعی نشان می‌دهد زبان آلمانی را در چه حد می‌دانید.

سؤال معمول:

Welche Sprachen sprichst du?
«چه زبان‌هایی صحبت می‌کنی؟»

جواب:

Ich spreche Persisch und ein bisschen Deutsch.

از جزئیات صرف فعل در فصل «صرف فعل در زمان حال» بیشتر گفته می‌شود، ولی در اینجا همین شکل «Ich spreche» را به عنوان یک بلوک ثابت حفظ کنید.

بیان محل زندگی

در معرفی خود، علاوه بر کشور، شهر یا محل سکونت فعلی هم مهم است. دو ساختار ساده برای این کار به کار می‌رود.

الگوی اول، با فعل «wohnen» به معنی «سکونت داشتن» یا «زندگی کردن در»:

Ich wohne in Teheran.
«من در تهران زندگی می‌کنم.»

الگوی دوم، با فعل «leben» که کمی کلی‌تر است و هم برای «زندگی کردن» و هم شرایط زندگی به کار می‌رود:

Ich lebe in Hamburg.

در سطح A1 استفاده از «wohnen» رایج‌تر است، به ویژه در معرفی آدرس و شهر.

آلمانی	معنی فارسی
Ich wohne in Isfahan.	من در اصفهان زندگی می‌کنم.
Ich wohne in Berlin.	من در برلین زندگی می‌کنم.
Ich lebe in München.	من در مونیخ زندگی می‌کنم.

سؤال متداول:

Wo wohnst du?
«کجا زندگی می‌کنی؟»

جواب:

Ich wohne in Mashhad.

در مورد جزئیات حروف اضافه مکانی در فصل‌های بعدی توضیح داده می‌شود، فعلا «in + نام شهر» را به عنوان یک الگوی کامل به خاطر بسپارید.

ترکیب جملات برای معرفی کامل

حالا که می‌توانید نام، سن، کشور، زبان و محل زندگی را بگویید، می‌توانید یک معرفی کوتاه و کامل بسازید. در سطح A1 نیازی به اتصال پیچیده جمله‌ها نیست، کافی است چند جمله ساده پشت سر هم گفته شوند.

نمونه ۱:

Ich bin Ali.
Ich bin 25 Jahre alt.
Ich komme aus Iran.
Ich wohne in Teheran.
Ich spreche Persisch und ein bisschen Deutsch.

نمونه ۲:

Ich heiße Sara.
Ich bin 19 Jahre alt.
Ich komme aus Afghanistan.
Ich wohne in Hamburg.
Ich spreche Dari, Persisch und Deutsch.

نمونه ۳:

Mein Name ist Reza.
Ich bin 30 Jahre alt.
Ich komme aus Iran.
Ich lebe in Berlin.
Ich spreche Persisch, Englisch und ein bisschen Deutsch.

الگوی پیشنهادی برای معرفی خود در سطح A1:

نام: Ich bin … / Ich heiße …
سن: Ich bin … Jahre alt.
کشور: Ich komme aus …
محل زندگی: Ich wohne in …
زبان‌ها: Ich spreche …
با همین پنج جمله، یک معرفی کامل و مناسب برای سطح A1 خواهید داشت.

پاسخ به سوالات ساده درباره خود

در مکالمه، معمولا طرف مقابل پس از معرفی خود چند سؤال کوتاه از شما می‌پرسد. در این مرحله هدف این است که الگوی سؤال و جواب را به شکل خیلی ساده بشناسید. چند نمونه رایج:

نام:

Wie heißt du?
Ich heiße Ali.

Wer bist du?
Ich bin Ali.

سن:

Wie alt bist du?
Ich bin 20 Jahre alt.

کشور:

Woher kommst du?
Ich komme aus Iran.

محل زندگی:

Wo wohnst du?
Ich wohne in Teheran.

زبان‌ها:

Welche Sprachen sprichst du?
Ich spreche Persisch und ein bisschen Deutsch.

در فصل‌های مربوط به «پرسش‌های دارای کلمه پرسشی» شکل و ساختار این سؤال‌ها را به طور کامل بررسی می‌کنیم. در اینجا کافی است بتوانید سؤال را تشخیص دهید و جواب کوتاه بدهید.

تمرین و شخصی‌سازی

برای این که این الگوها در ذهن شما ماندگار شوند، بهترین تمرین این است که متن معرفی خود را با اطلاعات واقعی‌تان بنویسید و چندین بار با صدای بلند تکرار کنید. متن شما می‌تواند مانند نمونه زیر باشد، فقط جای نام، سن، شهر، کشور و زبان‌ها را با اطلاعات خودتان عوض کنید:

Ich bin ….
Ich bin … Jahre alt.
Ich komme aus ….
Ich wohne in ….
Ich spreche … und ein bisschen Deutsch.

سعی کنید این متن را از حفظ بگویید. وقتی بتوانید آن را بدون فکر کردن زیاد تکرار کنید، آماده‌اید که در کلاس، در آزمون A1 و در موقعیت‌های واقعی روزمره خودتان را به آلمانی معرفی کنید.